‘วิสาข์’ ยินดีเป็นภรรยาของ ‘อินทัช’ ด้วยความเต็มใจยิ่ง แต่เขาเต็มใจจะรับหล่อนไปเป็นภรรยาหรือไม่ ในเมื่อเจ้าสาวที่เขาปรารถนาไม่ใช่หล่อน...

‘วิสาข์’ ยินดีเป็นภรรยาของ ‘อินทัช’ ด้วยความเต็มใจยิ่ง แต่เขาเต็มใจจะรับหล่อนไปเป็นภรรยาหรือไม่ ในเมื่อเจ้าสาวที่เขาปรารถนาไม่ใช่หล่อน... 

 

 

“ก็แล้วทำไมถึงอยากแต่งงานกับฉัน ฉันมีอะไรดี เป็นแค่ชาวสวนกระจอกๆ จะเอาเงินมากองให้เธอคงไม่ได้ แต่งไปกับฉันเธอก็ต้องไปเป็นชาวสวนชาวไร่ ไม่กลัวผิวขาวๆ นั่นจะโดนแดดเผาจนกระดำกระด่างเหรอ ครีมบำรุงบำเรอไม่มีปัญญาหามาให้เธอประโคมใช้หรอก พี่สาวเธอเพิ่งคิดได้ไม่นาน แล้วเธอล่ะ ทำไมไม่คิดให้ได้อย่างเขามั่ง” 

 

“สาข์กับพี่รดาเป็นคนละคนกันค่ะ” หล่อนบอกเรียบๆ แต่แววตาเต็มด้วยอารมณ์ 

 

อินทัชหัวเราะหึๆ อย่างน้อยหล่อนก็มีความรู้สึก ไม่ใช่ยัยแม่ชีที่พร้อมจะตัดกิเลส 

 

“ตกลงไม่เปลี่ยนใจ?” 

 

“ถ้าคุณยังอยากจะให้งานแต่งงานมีต่อ สาข์ยินดี” หล่อนให้คำตอบ 

 

“ไม่...งานแต่งงานจะไม่มีหรอกวิสาข์...ถ้าเธอบอกว่าเต็มใจจะมาเป็นเมียฉัน ก็ต้องยอมรับเงื่อนไขของฉันให้ได้...งานวิวาห์จัดมาให้เจ้าสาวที่ชื่อรดา ไม่ใช่คนชื่อวิสาข์ ในเมื่อรดาไม่อยู่แต่งมันจะยังมีความหมายอะไรอีก...ฉันไม่มีพิธีให้เธอ มีให้ได้แค่ทะเบียนสมรส อาทิตย์หน้าฉันจะกลับบ้านสวน ถ้าเธอไม่ล้มเลิกความตั้งใจก็เตรียมตัวไว้ให้พร้อม จดทะเบียนเสร็จฉันจะพาเธอกลับด้วยเลย” 

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว