สำหรับ ‘คิริน’... เธอคือ ‘ความลับ’ ที่เขาซ่อนไว้ในมุมมืด เป็นความอบอุ่นเพียงหนึ่งเดียวบนเตียงกว้าง ทว่าไร้ตัวตนในโลกแห่งความเป็นจริงของเขา
สำหรับ ‘ลลิน’... เขาคือ ‘พิษร้าย’ ที่เคลือบด้วยน้ำผึ้งหวาน ยิ่งกลืนกินยิ่งกรีดลึกถึงหัวใจ แต่ต่อให้เจ็บจนเจียนตาย เธอก็ไม่เคยตัดใจจากเขาได้สักที
เมื่อทำหน้าที่ ‘ผู้หญิงในความลับ’ มาจนหัวใจแหลกสลาย และถึงเวลาที่เขาต้องแต่งงานกับคนที่คู่ควร ลลินจึงเลือกที่จะหันหลังแล้วเดินจากไป ทว่าทุกครั้งที่เธอถอยหนี เขากลับเป็นฝ่ายพุ่งเข้าหา ดึงรั้งเธอไว้ด้วยอ้อมกอดอันเร่าร้อนและจูบแสนหวานที่ทำให้เธอไปไหนไม่รอด
"ถ้าไม่ได้รัก... แล้วจะมารั้งกันไว้ทำไม"
"ลิน... เธอไม่มีสิทธิ์ไปจากฉัน"
ยามค่ำคืนเขาตระกองกอดเธอไว้ราวกับรักสุดหัวใจ แต่พอแสงตะวันของวันใหม่มาเยือน เขากลับกลายเป็นผู้ชายเย็นชาคนเดิมที่คอยตอกย้ำด้วยประโยคเดิม ๆ ว่า... "เราเป็นได้แค่นี้"
