ขอเลิกเป็นของตาย (อ่านฟรีจนจบ)

🚨 WARNING 🚨

ตัวละครมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม มีการบรรยายถึงฉากเซ็กซ์ 18+ และการใช้ความรุนแรง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ

“คุณนี่มันจมปลักกับความรักกลวง ๆ เหมือนผู้หญิงคนนึงที่ผมรู้จักเลย” 

- ไตรเตชินท์ อนันต์พิพัฒน์ -

"คนที่ทำลายสุขภาพจิตเธอ ไม่มีทางเป็นรักแท้ให้เธอได้หรอก"

- พินทร์ตรา ธำรงกานต์ -

พินทร์ตรากลับขึ้นห้องและไม่กล้าที่จะไปนั่งบนเตียงหลังนั้นอีกแล้ว มันขยะแขยงจนไม่อยากแม้แต่จะจับของบนห้องนี้เลยสักชิ้นเพราะกลัวว่าจะไปซ้ำรอยผู้หญิงคนนั้น

ร่างบางได้แต่คุดคู้อยู่ข้างโซฟาเพราะมันคงเป็นพื้นที่เดียวที่ผู้หญิงคนนั้นไม่ได้แตะต้อง แค่ซอกเล็ก ๆ นี้ที่เธอใช้มันเป็นหลุมหลบภัยเพื่อร้องไห้โฮ

เธอเคยคำถามกับตัวเองว่า หัวใจของคนเรามันจะแตกสลายซ้ำ ๆ กับอะไรเดิม ๆ ได้มากที่สุดกี่ครั้ง

ตอนนี้เธอได้คำตอบแล้วว่า ตราบเท่าที่เรายังรักอยู่ หัวใจมันก็ยอมเจ็บได้เสมอนั่นแหละ

…แล้วเมื่อไหร่จะเลิกรักได้สักที…

เธอได้แต่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนแทบสำลักน้ำตา ยิ่งนึกถึงภาพที่เขาสองคนเดินเกี่ยวแขนคลอเคลียกันก็ยิ่งปวดใจจนไม่อยากรับรู้อะไรอีก

มันมีอะไรที่เธอยังไม่รู้อีกไหม แต่ช่างมันเถอะ เพราะคงไม่มีอะไรเจ็บปวดไปกว่าการที่ได้กลับมาอยู่ในสถานการณ์เดิมอีกครั้ง หลังจากที่เพิ่งจะดีขึ้นได้ไม่นานหรอก

เธอเคยคิดว่าความสัมพันธ์เรามันกำลังจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม อาจจะยังไม่ถึงขั้นสบายใจเหมือนก่อนแต่ก็ไม่ได้อึมครึมเหมือนช่วงแรก ๆ

แต่ความจริงแล้ว…เธอคิดผิด

ที่ผ่านมาเขาไม่ได้สำนึกผิดเลยสักนิด เพราะวันนี้เขายังกลับไปทำสันดานเดิมได้หน้าตาเฉยเหมือนที่พี่แพตพูดไว้ไม่มีผิด

…นี่คงเป็นบทลงโทษของคนที่ยังยึดติดและไม่รักตัวเองสินะ…

แล้วตอนนี้มันถึงเวลาแล้วหรือยัง มันถึงเวลาที่จะรักตัวเองแล้วหรือยังพินทร์ตรา

***************************************************************

กระถินเอาดราม่าร้อน ๆ มาเสิร์ฟแล้วค่าาา เรื่องนี้พระนางไม่มีนอกกายนอกใจนะคะ แต่ก็มีปมให้ต้องน้ำตาตกเล็ก ๆ น้อย ๆ (รึป่าววว)นางเอกของกระถินก็ยังสู้ชีวิตเหมือนเดิม ส่วนพระเอกก็ยังคงสไตล์หมาโบ้เช่นเคย 55555

เรื่องนี้ติดน้ำเน่าหน่อย ๆ ตรงที่มีเด็กซนโผล่มาด้วยแต่พ่อมันไม่มีโอกาสได้เลี้ยงหรอกค่ะ ครุคริ

กระถินขอฝากทุกคนกดหัวใจ คอมเมนต์และก็เก็บขึ้นชั้นด้วยนะคะ จะมาอัปให้อ่านจนจบเหมือนเดิมค่าาา