ผมไม่ใช่ซาแซงนะครับ

“ฉู่ฉี่กุ้งใหญ่นี่หอมกลิ่นใบมะกรูดซอยและอร่อยมากเลย ลองทานดูนะครับอาจารย์วิช” 

“ขอบคุณมากครับคุณมานะ” 

“ไข่ตุ๋นต้มยำนี่เป็นซิกเนเจอร์ของอาหารที่โฮมสเตย์เลยนะครับ คุณแวน...นี่ครับอาจารย์วิช” คุณมานะตักให้ผมตามมารยาทนิดหนึ่ง แต่หันไปตักให้วิชแบบพูนช้อน แบบเน้นกุ้งเน้นปลาหมึก 

“ขอบคุณมากครับ” 

ทุกครั้งที่คุณมานะตักอะไรให้ วิชก็หันไปส่งยิ้มหวานให้คุณมานะที่ตักอาหารใส่จานให้ตัวเอง จนผมเริ่มรู้สึกหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก 

จะยิ้มอะไรนักหนา 

“ปูจ๋า ก็เป็นอีกหนึ่งเมนูเด็ดของที่โฮมสเตย์ครับ คนชอบสั่งไปทานกันครับ” 

แต่ด้วยความมาดเยอะ ผมก็ได้ได้แต่นั่งรับประทานอาหารของผมไปนิ่งๆ ทั้งที่ในใจอยากจะถามวิชมากว่า 

ไม่มีมือรึไง ให้เขาตักอาหารให้อยู่ได้ 

เรื่อง ผมไม่ใช่ซาแซงนะครับ เป็น 1 ใน 24 ทีมสุดท้ายของโครงการ Content lab Mid-Career Story ปี 2025 และ โครงการ Y destination Thailand 2025 นิยายเรื่องนี้ไรต์เขียนโดยใช้มุมมองการเล่าและโครงหลักมาจากทรีตเมนต์โครงซีรีส์ที่พัฒนาขึ้นตั้งแต่ช่วงปี 2024- 2025 บอกเลยว่าอ่านไป มีอะไรให้คุณนักอ่านได้ฟินแก้มแตกและได้ลุ้นสนุกมากขึ้นเรื่อยๆ แน่นอนค่ะ ;)