เมียเก็บมาเฟียเถื่อน
“เรื่องเงินที่คุณจะยืมผม 80 ล้าน ผมยินดีที่จะให้คุณยืมนะ แต่มีข้อแม้... ผมไม่รู้ว่าคุณจะทำได้หรือเปล่า”
“ผมทำได้ทุกอย่างครับ”
“ผมจะให้คุณยืมเงิน 80 ล้านบาท โดยไม่คิดดอกเบี้ย แต่แลกกับตัวลูกสาวของคุณ!”
---
“ออกไปนะคะ คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาในห้องนอนฉัน”
“ทำไมฉันจะไม่มีสิทธิ์ ฉันมีสิทธิ์ในบ้านหลังนี้มากกว่าพ่อของเธอเสียอีก”
“ปล่อยนะคะ ปล่อยชะเอมนะ!”
เขาผลักเธอลงบนเตียงนอนและคร่อมร่างบางของเธอไว้
เอมมาลินดิ้นขลุกขลักจนชุดนอนสีชมพูเลิกขึ้น เผยให้เห็นเรียวขาขาวผ่อง
เขาเอามือปิดปากของเธอไว้ อีกมือหนึ่งก็รวบข้อมือของเธอแล้วชูขึ้นสูง
“ฟังฉันดีๆ นะชะเอม เธอต้องไปอยู่กับฉัน เธอไม่มีสิทธิ์เลือกหรือเรียกร้องอะไรทั้งสิ้น
เพราะมันเป็นข้อตกลงที่พ่อของเธอทำไว้กับฉัน พ่อของเธอเอาเงินฉันไปแล้ว 80 ล้านบาท
แต่ถ้าเธอไม่ทำหรือหนีไป ฉันจะจัดการคนที่เหลืออย่างสาสมที่สุด ฉันพูดแค่นี้เธอคงจะเข้าใจ”
เขาค่อยๆ ปล่อยมือตัวเองออกจากริมฝีปากของหญิงสาว
เอมมาลินหายใจหอบระรัว รู้สึกกลัวคนตรงหน้าแบบขีดสุด
ฌอร์นเดินลงมาช้าๆ เขามองหน้าอวสรและสุภัทราพร้อมยิ้มน้อยๆ
ซึ่งเป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกขนลุกอย่างถึงที่สุด
อวสรเดินเข้าไปหาฌอร์นและมองอย่างเป็นกังวล
“ผมทำความเข้าใจกับลูกสาวคุณแล้ว ลูกสาวคุณตกลงจะไปกับผม
ผมจะให้เวลาเค้าเก็บของและทำใจหนึ่งวันพรุ่งนี้ผมจะไปรับเค้าด้วยตัวเองที่โรงเรียน!”
Guest
