สั่งใจให้ลืมรัก

​ชื่อ: "แก้ม" - กชมน (กต-ชะ-มน) 

​ความหมายชื่อ: ดอกบัวที่เป็นดั่งดวงใจ 

​ที่มาของชื่อเล่น: เพราะเธอเป็นคนมีแก้มเยอะมาแต่ไหนแต่ไร พ่อแม่ตั้งให้ด้วยความเอ็นดู แต่พอเข้ามหาลัยมันกลับกลายเป็นเป้าสายตาให้คนล้อ 

​รูปลักษณ์: สาวน้อยร่างอวบ ผิวขาวจัดเหมือนน้ำนม มักใส่ชุดนักศึกษาไซส์ใหญ่พิเศษเพื่ออำพรางหุ่น แว่นสายตาหนาเตอะ และชอบก้มหน้าเวลาเดิน 

​นิสัย: จิตใจดี อดทนสูงมาก เป็นสายซัพพอร์ตเพื่อน ชอบทำขนมมาแจก (แต่ตัวเองไม่กล้ากินโชว์คนอื่น) เธอตกหลุมรักรุ่นพี่เพราะความใจดีเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาเคยหยิบยื่นให้โดยที่เขาไม่คิดอะไร 

​เปิดฉาก: ลานกิจกรรมรับน้อง (The First Spark) 

​บรรยากาศ: เสียงกลองสันทนาการดังรัว สลับกับเสียงว้ากของรุ่นพี่ปี 2 ที่พยายามคุมแถวเด็กปี 1 ท่ามกลางแดดบ่ายที่ร้อนระอุของเมืองไทย 

​"แก้ม" นั่งอยู่ท้ายแถว เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผมจนแว่นตาเลื่อนหลุด เธอพยายามใช้หลังมือเช็ดหน้าแรงๆ จนแก้มป่องๆ นั้นแดงก่ำ เพื่อนข้างๆ กระซิบด่ารุ่นพี่ที่ยืนสั่งพยศอยู่ข้างหน้า แต่สายตาของแก้มกลับจับจ้องไปที่คนเพียงคนเดียว... 

​"พี่คินทร์" (ภาคิน) รุ่นพี่ปี 2 บริหาร ที่โดดเด่นที่สุดในรุ่น เขาไม่ได้ยืนตะโกนเหมือนคนอื่น แต่ยืนกอดอกนิ่งๆ คอยส่งน้ำพลาสติกให้รุ่นน้องที่ดูเหมือนจะล่วงลับพ่ายแพ้ต่อแดด แสงอาทิตย์ที่ตกกระทบใบหน้าคมสันและรอยยิ้มมุมปากเวลาเขาคุยกับเพื่อน มันเหมือนโลกทั้งใบของแก้มหยุดหมุน 

​"แก้ม... อย่ามองนาน เดี๋ยวเขารู้" > เธอเตือนตัวเองในใจพลางก้มหน้าลงมองหลังมือที่วางบนเข่าอวบๆ ของตัวเอง 

​เธอกลายเป็น "ตัวตลก" ของสายตาคนอื่นเสมอเวลาพยายามเข้าใกล้เขา แต่สำหรับแก้ม การได้แอบมองเขาจากท้ายแถวแบบนี้ คือความสุขที่สุดในชีวิตเฟรชชี่แล้ว