๒๔๘๙ กลางดงเถื่อน

“มึงสอดอะไรเอาไว้ข้างใน มึงเหน็บอะไรไว้! ถึงว่า กูทำมึงเท่าไหร่ มึงก็ไม่ท้องลูกของกูสักที”

เสือแสน ซึ่งมีความแค้นส่วนตัวกับผู้กองดนัย เนื่องจากผู้กองดนัยเคยจับกุมน้องสาวของเขา ในฐานะผู้ต้องหา ทำไปทำมา สไบน้องสาวเพียงคนเดียวของเสือแสนกลับตั้งท้อง แต่นั่นมันไม่ได้ทำให้เขาเจ็บปวดไปมากกว่า คนทั้งคู่นั้น รักกัน

แสนไม่ยินยอมให้น้องสาวของตนไปคบค้ากับสายเลือดตำรวจ เนื่องจากเรามันเป็น โจร ทว่าสไบกลับรักผู้กองดนัยจนหัวปักหัวปํา จนกระทั่งเธอยอมหันหลังให้กับชุมเสือ ทิ้งคราบโจรเพื่อเริ่มต้นครอบครัวใหม่กับผู้กอง

ท้ายที่สุด ฟางเส้นสุดท้ายของแสนก็ขาดสะบั้น

และการแก้แค้นก็ได้เริ่มต้นขึ้น

แสนวางแผนในการจับ ดาริน น้องสาวเพียงคนเดียวของผู้กองดนัยมา หวังจะกระทำย่ำยีให้เธอท้อง หลังจากนั้นจะปล่อยเธอกลับคืนสู่อ้อมแขนของคนเป็นพี่ชาย หวังให้ดนัยได้ลิ้มรสความเจ็บปวด หากหลานของเขามีสายเลือดโจรเคล้าคลึงอยู่

ก่อนเสียเธอไป

“ก็แค่ก้อนเลือดแค่ก้อนเดียว อย่าคิดว่ากูจะมีเยื่อใย”

หลังเสียเธอไป

“มึงรู้ไหม ว่าการพรากลูกออกจากพ่อ มันบาป”