คำว่าเมีย

“จากนี้ไป เรามาเป็นพาร์ตเนอร์กันเถอะนะคะ” เธอยื่นมือไปข้างหน้า ทำราวกับว่ากำลังดีลธุรกิจ ไม่ใช่พูดคุยกับคนที่จะเป็นสามีในอนาคต 

“พาร์ตเนอร์?” 

“ใช่ค่ะ พาร์ตเนอร์” ใช้ชีวิตด้วยกัน มีเซ็กซ์ สุข ทุกข์ หัวเราะและร้องไห้ไปด้วยกัน แต่ไม่รัก ไม่ผูกพัน เมื่อถึงวันที่ต้องจบก็แค่แยกย้าย ไม่เหลือร่องรอยอะไรในความรู้สึกให้อาลัยอาวรณ์ “ตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน บุรับรองได้เลยค่ะว่าคุณใหญ่จะมีความสุขแน่นอน” 

“คุณรู้เหรอว่าต้องทำยังไง ผมถึงจะมีความสุข” 

“รู้สิคะ” เธอเคยทำได้ เคยทำมาแล้ว 

“มั่นใจขนาดนั้นเชียว” 

“คอยดูแล้วกันค่ะ” 

“ได้ ผมจะคอยดู” พยัคฆ์มองหน้าบุหลัน เขาจับจ้องที่รอยยิ้มของหญิงสาว เวลาเธอยิ้ม เหมือนเขาเห็นภาพใครอีกคนซ้อนอยู่ 

เขารับปากทรงกลดว่าจะดูแลบุหลันให้ แต่ไม่ได้บอกว่าจะแต่งงานกับหญิงสาว จนได้เจอกับเธอ ได้เห็นรอยยิ้มที่คล้ายกับ.. มะลิ 

เพียงแค่รอยยิ้มของผู้หญิงตรงหน้าเหมือนกันกับผู้หญิงคนนั้น เหตุผลเพียงเท่านี้ที่ทำให้เขาตัดสินใจเอาบุหลันมาอยู่ข้างกาย 

“บุหลัน รู้ไหม ผมชอบตอนที่คุณยิ้มมาก” 

“เหรอคะ” แทนที่จะดีใจ แต่บุหลันกลับเจ็บ เพราะเธอรู้ว่าแท้จริงแล้วพยัคฆ์ไม่ได้ชอบรอยยิ้มของเธอหรอก แต่ชอบรอยยิ้มที่คล้ายกับรอยยิ้มของมะลิต่างหาก 

__ 

[ ไม่มีนอกกาย ] 

/// 

คำเตือน ความสัมพันธ์เป็นพิษ รุนแรง มีการใช้คำหยาบ 

** E Book มาหลังจากอัปรายตอนจบ ** 

📍 อัปทุกวัน วันละ 1 - 2 ตอนค่ะ 

_  

นักวาด : 1981 

ไทโป : ไทโปร้านแมวอ้วน 

_