ร้ายไม่เหลือรัก
โดย ไอย์ลา (ลมหนาว)
เทพบดินทร์ X วิลันดา
“อย่าคิดว่าน้ำตาเธอ มันจะช่วยทุกอย่างได้ ยิ่งฉันเห็นยิ่งทำให้รู้สึกทุเรศ”
.
.
.
'เทพบดินทร์' เข้ามาในหัวใจ 'วิลันดา' ไม่ใช่เพื่อรัก
หากเป็นเพียงเพราะอยากได้ 'ของเล่น' สักชิ้น
เขาหลอกให้เธอลุ่มหลง
กักขังเธอไว้ในกรงทองด้วยความเสน่หา
ทุกสัมผัส ทุกถ้อยคำหวาน
ล้วนเป็นเพียงเครื่องมือที่เขาใช้ล่อลวงมาตั้งแต่ต้น
และเมื่อความแค้นปรากฏ
เขาก็ทอดทิ้งเธอไปอย่างไร้เยื่อใย
ไม่แม้แต่จะเอ่ยคำลา
เธอเหลือเพียงความเจ็บปวด
และร่องรอยในหัวใจที่ถูกฉีกจนแหลกสลาย
ทว่าเมื่อไฟแค้นมอดดับ…
เมื่อความจริงถูกเปิดเผย
ผู้ที่เริ่มเกมแค้นอย่างเขา
กลับกลายเป็นคนที่พังยับเยินที่สุด
***
เพียะ!
“สารเลว!”
วิลันดากำปมผ้าแน่น ตะโกนด่าทอเขาด้วยใจที่แตกสลาย
ใบหน้าเทพบดินทร์หันไปตามแรงฟาดของวิลันดา เขาขบกรามเอาไว้แน่นพลางดุนลิ้นเข้าที่กระพุงแก้มตัวเอง และหันกลับไปตวัดสายตามองวิลันดาด้วยความเดือดดาลไม่แพ้กัน ความนิ่งสงบที่มีเมื่อครู่นี้หายไปเหลือไว้แต่ความโกรธที่ผู้หญิงคนนี้กล้าตบหน้าเขา!
“ก็ใครใช้ให้เธอโง่อยากมารักฉันเอง!”
“...”
วิลันดาเจ็บจุกจนพูดอะไรไม่ออก ลำพังแค่รู้ว่าเขาไม่รักเมื่อครู่นี้มันก็มากเกินพอแล้ว ทว่าถ้อยคำที่เพิ่งเอ่ยออกมาของเขากลับทำให้เธอรู้สึกเจ็บร้าวได้มากขึ้นกว่าเดิมไปอีก ริมฝีปากหญิงสาวสั่นระริกน้ำตาที่คลออยู่ก่อนหน้า ในที่สุด... ก็ไหลรินออกมาอย่างน่าสมเพช มันคงจะจริงอย่างที่เขาบอก...
ว่าเธอมันโง่เอง...
โง่ที่ไปรักคนใจร้ายแบบเขา และมอบให้ทั้งตัวและหัวใจ
“แล้วฉันจะบอกให้เอาบุญนะวิว ว่าเธอไม่เคยมีค่าอะไรสำหรับฉันเลยสักนิดเดียว” ในเมื่อวิลันดาอยากได้ความจริงที่กระจ่างชัดก็จะบอกให้ และเขาเองก็เหนื่อยจะเล่นเกมแสดง แกล้งทำเป็นรัก กับผู้หญิงคนนี้แล้วเหมือนกัน
“...” ยิ่งเขาตอกย้ำความจริงมากเท่าไร หัวใจดวงน้อย ๆ ยิ่งแตกสลายมากขึ้นเท่านั้น
เทพบดินทร์มองเห็นความเสียใจวิลันดาที่พรั่งพรูออกมาไม่หยุด แต่แล้วยังไง? เขาควรเสียใจอย่างนั้นหรือ สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้ต้องเจอ มันยังน้อยไปไม่อาจเทียบเท่ากับความเจ็บปวดที่มันฝั่งรากลึกของเขาหรอก!
“แล้วคุณทำแบบนี้ทำไมคุณดิน ฮึก... คุณทำกับฉันแบบนี้ทำไม!”
“ก็บอกไปแล้วว่าสนุก เหตุผลแค่นั้นมันก็น่าจะมากพอแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“คุณมันเลวกว่าที่ฉันคิดเอาไว้จริง ๆ”
“ก็ไม่เคยบอกสักครั้งว่าฉันเป็นคนดี เธออยากโง่เชื่อเอง” เขาพูดไม่ใส่ใจ ไม่มองเห็นความผิดของตัวเองสักนิด
วิลันดากลืนก้อนสะอื้นลงคอ พลางยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาทิ้งอย่างลวก ๆ “ใช่... ฉันโง่” น้ำเสียงหญิงสาวยังคงสั่นเทา
“โง่ที่คิดว่าผู้ชายอย่างคุณจะมีหัวใจ โง่ที่ปล่อยให้คุณปั่นหัวเล่น”
เทพบดินทร์หัวเราะในลำคอ ราวกับเรื่องที่วิลันดาพูดเป็นเรื่องตลกน่าขบขัน “อย่ามาโทษฉัน ฉันไม่เคยบังคับเธอ”
“ไม่บังคับ?” หญิงสาวเงยหน้าสบตาเขา “แล้วการที่คุณบอกว่าอยากมีฉันในชีวิต ปล่อยให้ฉันมีความหวังแบบนั้น มันหมายความว่ายังไง?”
“เธอก็เดินตามเกมฉันได้ดีนิ มาถึงตรงนี้ก็น่าจะรู้แล้วนะว่าอะไรเป็นอะไร ความสัมพันธ์เรามันไม่มีสถานะตั้งแต่แรกแล้วไม่ใช่เหรอ ลองนึกดูสิวิว ว่าตั้งแต่รู้จักกันมามีสักครั้งมั้ยที่ฉันพูดว่ารักเธอ”
ร้ายไม่เหลือรัก
นิยายเซ็ทที่มุกเขียนร่วมกับพี่นักเขียนอีกท่านหนึ่งค่ะ
นิยายเซ็ทนี้จะมี 2 เรื่องด้วยกัน ได้แก่
ร้ายไม่เหลือรัก เขียนโดย ไอย์ลา
รักเหลือจะร้าย เขียนโดย ดารารินทร์
ทั้งสองเรื่องสามารถอ่านแยกได้นะคะ พระเอกเป็นพี่น้องกันค่ะ
แต่เพื่อความสนุกแบบจุใจ อ่าน 2 เรื่องเลยก็จะเริ่ดสุด ๆ เลยค่ะ อิอิ
เรื่องร้ายไม่เหลือรัก ยังคงเป็นนิยายดราม่า โรมานซ์ เน้นความสัมพันธ์พระนาง ปมไม่ค่อยหนัก (มั้ง)
เส้นเรื่องเริ่มต้นด้วยการที่พระเอกหลอกนางเอกให้รัก เพื่อแลกกับของเล่นราคาแพง
โดยไทม์ไลน์หลัก ๆ ของเรื่องนี้จะมี 2 ช่วงค่ะ คือช่วงที่พระนางยังเรียนมหาวิทยาลัย กับช่วงวัยทำงาน
บอกไว้ก่อนว่าพระเอกเรื่องนี้มีความ Toxic สูงมาก พร้อมแบกความแค้นมาเต็มพิกัด
ส่วนนางเอกก็ไม่ได้สนิมสร้อยอย่างที่คิด สู้ชีวิตแต่ชีวิตสู้กลับ
เกิดเป็นนางเอกของมุกต้องตกน้ำไม่ไหล ตกไฟต้องเดินลุยไฟออกมาเองได้ ฮ่าฮ่าฮ่า
มาดูกันค่ะว่า สุดท้ายแล้ว สภาพคุณดินจะเป็นยังไง จะโบ้แรงขนาดไหน อิอิ
มุกฝากทุกคนช่วยเก็บเข้าชั้น กดใจ กดติดตาม และคอมเม้นให้กันเยอะ ๆ ด้วยนะคะ
ถ้าไม่อยากพลาดความสนุก เก็บเข้าชั้นด่วน ๆ เลยค่า
Guest
