ในนิยายต้นฉบับ 'หลินหว่านชิง' คือนกน้อยที่ถูกชินอ๋องกักขังไว้ในกรงทอง นางเกลียดชีวิตหรูหราที่ไร้อิสระ เกลียดการถูกบังคับให้อยู่ใต้อาณัติบุรุษผู้ทรงอำนาจ จึงพยายามหนีไปหา 'ลู่จิ่งโจว' บัณฑิตยากจนผู้อบอุ่นซึ่งยอมเคารพการตัดสินใจของนาง
แต่สำหรับ 'สวีจิ่น' หญิงสาวจากยุคปัจจุบันที่เพิ่งเกิดใหม่เป็นอนุภรรยาคนใหม่ของชินอ๋อง นางกลับคิดต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
ชาติที่แล้วนางทำงานหนักจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ชาตินี้มีอาหารดี ๆ เสื้อผ้างาม ๆ เครื่องประดับล้ำค่า และสามีผู้ร่ำรวยมาวางอยู่ตรงหน้า เหตุใดนางต้องหนีด้วยเล่า
ชินอ๋องอยากให้นางว่าง่าย นางก็จะว่าง่าย อยากให้นางออดอ้อน นางก็จะออดอ้อน อยากให้นางอยู่เคียงข้าง นางก็จะอยู่ด้วยอย่างเต็มใจ ให้รู้ไปเถิดว่าเมื่อเทียบกับหญิงสาวที่เอาแต่ผลักไสและพยายามหนีห่าง สวีจิ่นผู้นุ่มนวล เชื่อฟัง และรู้ใจผู้นี้จะพ่ายแพ้ให้แก่คนผู้นั้น!
นางอยากใช้ชีวิตเยี่ยงสตรีร่ำรวย!
สวีจิ่น: ไม่ว่าท่านอ๋องปรารถนาสิ่งใด สวีจิ่นผู้นี้พร้อมรับใช้เสมอเพคะ
ชินอ๋อง: อ้อ...เช่นนั้นเริ่มจากขึ้นไปรอเปิ่นหวางบนเตียงก็แล้วกัน
สวีจิ่น: !!!
ไหนในนิยายเคยบอกว่าตัวร้ายรักและถนอมกายไว้ให้นางเอกแต่เพียงผู้เดียว!
