"นานแสนนาน..." เขาพึมพำชิดริมฝีปากเธอ ปลายนิ้วโป้งของเขาไล้ไปตามริมฝีปากที่สั่นระริกของเธอเบาๆ ราวกับกำลังลิ้มรสความหวานที่เขาโหยหามานาน "ที่ข้าต้องติดอยู่ในความเงียบงัน แต่ตอนนี้... ข้ามีเจ้าแล้ว"
รินสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่เชื่อมโยงระหว่างพวกเขาสองคน มันรุนแรงและลึกซึ้งจนเธอแทบจะหลอมละลาย เขาไม่ได้ใช้กำลัง แต่ใช้ 'บรรยากาศ' ของความกดดันและความหิวกระหายครอบงำเธอไว้จนขยับตัวไปไหนไม่ได้
มืออีกข้างของเขาวางลงบนเอวคอดของเธอแล้วรั้งร่างของเธอให้ขยับเข้าไปหา... แนบชิดจนรินรับรู้ได้ถึงความแข็งแกร่งของร่างกายที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อผ้าโบราณนั้น ความตึงเครียดที่อบอวลอยู่ในอากาศทำให้สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร
เธอกำลังถูกครอบครอง... ไม่ใช่ด้วยพันธนาการ แต่ด้วยความปรารถนาที่เขากำลังส่งผ่านออกมา
