ใครๆ ก็ชอบพี่คิณกันทั้งนั้น หลายคนอิจฉาที่เธอเป็นผู้หญิงเพียงไม่กี่คนที่ได้อยู่ใกล้เขา แต่นั่นเพราะเธอเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิทเขา เพราะตำแหน่งน้องสาวนี่แหละที่ทำให้เธอไม่สามารถก้าวผ่านไปเป็นคนในใจเขาได้สักที เพราะคนมีใจไกลก็เหมือนใกล้ แต่คนที่ไม่มีใจใกล้กันแค่ไหนก็เหมือนไกล...
"ทำไมมายืนตากฝนแบบนี้"
"..."
"พี่คิณ...ไม่รู้จริงๆ เหรอคะว่าชาคิดยังไง" ท่าทางและแววตาของเขาดูไม่ตกใจสักนิด มีเพียงความเงียบ สิ่งนี้ทำให้เธอเดาได้ไม่ยากว่าเขารู้อยู่แล้วถึงความรู้สึกที่เธอมีให้ แต่ก็ไม่แปลกก่อนหน้านี้ทั้งเธอและเขาก็สนิทกันมากๆ เขาดูเธอออกอยู่แล้ว
กี่ปีแล้วนะ...เธอจำไม่ได้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ในหัวใจมีเพียงเขา
"ชาเก็บไว้มานาน...นานมากพอแล้ว ชาชอบพี่คิณและมันเปลี่ยนเป็นรักตอนไหนไม่รู้"
"พี่..."
"พี่คิณไม่ต้องลำบากใจหรือพยายามอะไรทั้งนั้น เพราะชาไม่เคยขอให้รัก"
ชารักพี่คนเดียวก็พอแล้ว...
Guest
