หวงเพื่อนเกินไปไหม

การมีเพื่อนสนิทสักคน...เป็นเรื่องดี แต่ถ้าเพื่อนคนนั้นคอยรับส่งทุกวัน คอยซื้อของที่ชอบให้เสมอ จำได้แม้กระทั่งว่าเธอไม่กินผักอะไร แถมยังทำหน้าบูดทุกครั้งที่เห็นเธอคุยกับผู้ชายคนอื่น มันยังเรียกว่า 'เพื่อน' อยู่หรือเปล่า? 

สำหรับ ข้าวหอม คำตอบคือ "ใช่" เพราะ คิน ก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก จนเธอไม่เคยตั้งคำถามกับทุกการกระทำของเขา 

แต่บางความสัมพันธ์...ยิ่งสนิท ยิ่งมองไม่เห็นเส้นแบ่ง และเมื่อวันหนึ่งมีคนถามว่า "พวกมึงเป็นอะไรกัน?" คำตอบที่เคยตอบได้อย่างมั่นใจ กลับไม่ง่ายเหมือนเดิมอีกต่อไป 

แนะนำตัวละคร 

ธนกฤต ภูวดล (คิน) อายุ 29 ปี 

เจ้าของฟิตเนสหนุ่มที่ใคร ๆ ก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าทั้งหล่อและเข้าถึงยาก เขาเป็นคนใช้ชีวิตเรียบง่าย ไม่ชอบความวุ่นวาย และแทบไม่เคยปล่อยให้ใครเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัว ยกเว้น 'ข้าวหอม' ที่เดินเข้าออกชีวิตเขาได้ทุกเวลา 

คินไม่ใช่ผู้ชายพูดหวาน เขาเลือกแสดงออกด้วยการกระทำมากกว่าคำพูด ดูแล เอาใจใส่ และคอยอยู่ข้างเธอเสมอ จนความเคยชินเหล่านั้นค่อย ๆ กลายเป็นความรู้สึกที่แม้แต่เจ้าตัวก็ไม่อยากยอมรับ 

ปาริชาต สุวรรณโชติ (ข้าวหอม) อายุ 28 ปี 

นักรีวิวอาหารและคอนเทนต์ครีเอเตอร์สาว อารมณ์ดี ยิ้มง่าย และเป็นที่รักของคนรอบตัว เธอใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ชอบชวนคินไปกินร้านใหม่ ๆ และไม่เคยเกรงใจเขา เพราะเชื่อมาตลอดว่าเขาคือเพื่อนสนิทที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจที่สุด 

ข้าวหอมไม่เคยสงสัยว่าทำไมคินถึงดีกับเธอมากกว่าคนอื่น และไม่เคยคิดว่าความสัมพันธ์ที่เป็นอยู่...อาจไม่ใช่คำว่า 'เพื่อน' สำหรับอีกฝ่ายมาตั้งแต่แรก 

********************************** 

คำเตือน 

นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิง มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของตัวละครที่อาจไม่เหมาะสมในชีวิตจริง มีการใช้ถ้อยคำหยาบคาย การหึงหวง การครอบครอง การดื่มแอลกอฮอล์ และฉากความสัมพันธ์ระหว่างผู้ใหญ่ (NC) 

พฤติกรรม ความคิด และการกระทำของตัวละครเป็นเพียงส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่อง ผู้เขียนไม่มีเจตนาส่งเสริมหรือสนับสนุนให้ลอกเลียนแบบ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน