ต้องทำ(ใจ)อย่างไรเมื่อตัวร้ายตกหลุมรัก

***แนวนิยาย*** 

จีนโบราณทะลุมิติ โรแมนติก คอเมดี้ ฟีลกู๊ด เบาสมอง ตัวร้ายเก๊ 

เรื่องนี้ไม่ค่อยมีคนปกติ โปรดใช้จักรยานในการอ่านนะคะ ^^ 

***คำโปรย*** 

นางตั้งใจอ่านนิยายถอดสมอง กลับกลายเป็นถอดวิญญาณทะลุมิติเข้ามาในนิยายเรื่องเดียวกัน 

เป็นตัวประกอบแสนจืดจาง ตั้งใจใช้ชีวิตให้ดีอยู่อย่างสงบสุข 

จับพลัดจับผลูกลายมาเป็นแม่สื่อให้ตัวร้ายลาสบอสคลั่งรักใช้ช่วยจีบนางเอกแบบงงๆ 

ต้องปวดหัวหาวิธีรับมือกับตัวร้ายคลั่งรักนางเอกไม่เว้นแต่ละวัน ใครก็ได้ช่วยนางด้วย ! 

“ท่านอ๋อง ท่านไม่คิดว่าวิธีการเหล่านั้นมีปัญหาตรงไหนบ้างหรือ” 

“ไม่มีอยู่แล้ว ข้าศึกษาตำรามาเป็นอย่างดี” 

ฉีอ๋องยืดอกเล็กน้อย 

โจวซือเมี่ยวทำหน้าปั้นยาก อยากดื่มชาแก้กลุ้มแต่ไม่กล้าแตะต้องของในห้องนี้ 

หากตำราไม่มีปัญหาก็อยู่ที่คนแล้วละ 

“แล้วทางกู้กั๋วกงกับฮูหยินล่ะเพคะ” 

“พวกเขากล้าปฏิเสธโอกาสที่จะเกี่ยวดองกับราชวงศ์หรือ” 

โอ้โห...เผด็จการสุดๆ สมมงตัวร้ายลาสบอสคลั่งรักนางเอกหัวปักหัวปำ ไม่หลุดคาแรกเตอร์แม้แต่น้อย ! 

โจวซือเมี่ยวลอบปาดเหงื่อเห็นใจคุณหนูกู้ 

โชคดีของนางที่ไม่มีผู้ชายโรคจิตเช่นนี้มาชอบพอ มิเช่นนั้นคงโชคร้ายไปชั่วชีวิต 

แต่...เกลียดสิ่งใดมักได้สิ่งนั้น ทฤษฎีบูมเมอร์แรงยิ่งขว้างไปไกลเท่าไรก็สะท้อนกลับเป็นเท่าตัว ! 

“ข้าชอบเจ้า” 

“หา?” 

เจอประโยคหยุดเวลาไป โจวซือเมี่ยวอ้าปากค้าง 

ไม่เข้าใจว่าเขาชอบนางตรงไหนจึงตกใจมากกว่าเขินอาย 

“ข้าชอบจูบของเจ้า ผิวกาย เส้นผม กลิ่นกายของเจ้า ชอบทุกอย่างที่เป็นเจ้า” 

…เกือบโรแมนติกแล้ว หากไม่ทำสายตาอยากเขมือบนางลงไปน่ะ 

ปากพูดไป มือไม้เริ่มพัวพันกับตัวนาง โจวซือเมี่ยวลนลานจับมือซนไว้ก่อน 

“ท่านใจเย็นหน่อย ขอข้าทำใจก่อน” 

สารภาพความรู้สึกแล้วเริ่มปฏิบัติการเลยหรือ เร็วไปหน่อยไหม 

**** 

ฝากกดติดตามนักเขียนเพื่อไม่ให้พลาดการติดตามนิยายเรื่องใหม่ๆนะคะ ^^ 

ขอบคุณทุกการติดตามและสนับสนุนค่ะ