พญาหงส์แห่งชายแดนเหนือ

จุดเริ่มต้นของความวุ่นวายในจวนสกุลหลี่

ในแคว้นต้าเฉินที่ความเชื่อเรื่องโชคชะตาและกฎเกณฑ์เคร่งครัดดุจโซ่ตรวน หลี่จิ่นหลิง บุตรสาวอนุภรรยาผู้ถูกลืมเลือนของจวนแม่ทัพ บัดนี้ร่างของนางไม่ได้เหลือเพียงลมหายใจสุดท้ายที่สิ้นไร้ไม้ตอก แต่นางคือนางพญาจากโลกอนาคตที่ตื่นขึ้นมาพร้อมกับสมองที่อัดแน่นไปด้วยความรู้และจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งเกินกว่าบุรุษคนใดจะเปรียบเทียบ

เสียงลมหนาวหวีดหวิวลอดผ่านช่องหน้าต่างไม้ฉลุที่ผุพัง ห้องนอนเล็กๆ ที่เคยเป็นดั่งคุกขังวิญญาณของเจ้าของร่างเดิม บัดนี้กลับดูเล็กลงถนัดตาเมื่อหลี่จิ่นหลิงลุกขึ้นนั่ง แววตาของนางที่เคยหม่นหมองกลับส่องประกายคมกริบประดุจใบมีดโกน

"ตายแล้วเกิดใหม่... แถมยังอยู่ในร่างที่โดนวางยาพิษจนเกือบเอาชีวิตไม่รอดเนี่ยนะ?"

นางพึมพำกับตัวเองพลางขยับนิ้วมือที่ยังคงมีรอยเข็มปักจากการถูกแกล้งในอดีต รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างผู้ที่เตรียมจะเล่นเกมสนุกๆ ในโลกใบใหม่นี้ นางไม่ใช่หลี่จิ่นหลิงคนเดิมที่เอาแต่นั่งร้องไห้กอดเข่ารอความเมตตา แต่นางคือแม่ทัพแห่งยุคสมัยที่ดาบในมือและมันสมองคืออาวุธที่ร้ายกาจที่สุด

ทว่า... ความสุขสงบที่นางเพิ่งวาดฝันไว้กลับถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่ดังมาจากหน้าจวน

"ท่านอ๋องเสด็จ! รีบออกมาต้อนรับเร็วเข้า!"

เสียงขุนนางในจวนตะโกนโหวกเหวกด้วยความตื่นตระหนก ประตูไม้หน้าห้องถูกถีบเปิดออกโดยไม่ได้ตั้งใจ ปรากฏร่างของชายหนุ่มในชุดคลุมสีดำสนิทปักลายมังกรจางๆ ใบหน้าคมสันดุจรูปสลัก ทว่าแววตากลับเย็นเยียบเสียจนอากาศรอบข้างคล้ายจะกลายเป็นน้ำแข็ง... อวี้หลาง ชินอ๋องผู้ที่เพิ่งจะส่งใบหย่ามาให้นางเมื่อวานนี้!

"หลี่จิ่นหลิง... เจ้ายังไม่ตาย?" น้ำเสียงทุ้มต่ำและราบเรียบนั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

จิ่นหลิงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นางค่อยๆ หยัดกายลุกขึ้นยืนด้วยท่วงท่าที่สง่างามและเปี่ยมไปด้วยอำนาจ จนอวี้หลางถึงกับต้องชะงักฝีเท้า นางเดินเข้าไปใกล้เขาจนระยะห่างเหลือเพียงแค่ลมหายใจกั้น พลางยื่นใบหย่าที่นางเพิ่งทำน้ำชาหกใส่จนเปรอะไปครึ่งแผ่นส่งคืนให้เขา

"ท่านอ๋อง ดูเหมือนท่านจะจำผิดไปนะเพคะ" จิ่นหลิงเอ่ยพลางคลี่ยิ้มหวานจนตาปิด แต่นัยน์ตาของนางกลับไม่ยิ้มด้วย "คนตายไปแล้วเมื่อวานนี้... ส่วนข้าที่ยืนอยู่นี่ คือคนใหม่ที่จะทำให้ท่านปวดหัวไปอีกนานเชียวล่ะ"

บรรยากาศในห้องเงียบกริบ ขุนนางที่ติดตามมาต่างพากันอ้าปากค้าง นี่หรือคือสตรีที่เคยหวาดกลัวจนตัวสั่นต่อหน้าชินอ๋อง? อวี้หลางนิ่งไปชั่วอึดใจ ก่อนที่มุมปากของเขาจะกระตุกขึ้นเล็กน้อยรอยยิ้มที่ไม่มีใครเคยเห็น

"น่าสนใจ..." เขาพึมพำ "งั้นก็มาดูกันว่า เจ้าจะทำให้ข้าปวดหัวได้สักกี่น้ำ"

ความวุ่นวายที่ปนเปไปด้วยความรัก ความแค้น และเสียงหัวเราะ ณ จวนสกุลหลี่ กำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!