"เจ้ากล้าดียังไงมาเหยียบจมูกข้า... เจ้าเด็กเมื่อวานซืน!"
เพราะความเข้าใจผิดและต้องการ 'แก้เผ็ด' เจ้าเด็กหนุ่มท่าทางกะล่อนที่บังอาจมาลูบคม ‘องค์รัชทายาทตงหยาง’ ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและเกลียดชังคนทรยศเป็นที่สุด พระองค์จึงใช้อำนาจมืดฉุดกระชากมันเข้าสู่กองงานขันที หวังจะบดขยี้ความอวดดีให้จมดินด้วยน้ำมือของพระองค์เองในตำหนักตะวันออก!
โดยที่ ‘หลินเยว่’ ไม่รู้เลยว่า บุรุษหน้าทมิฬที่นางต่อปากต่อคำด้วยแท้จริงคือ 'ว่าที่ฮ่องเต้' นางคิดเพียงว่าเป็นขุนนางใหญ่จอมเผด็จการเท่านั้น ยิ่งแกล้ง ยิ่งใกล้ชิด ความกวนโทสะของขันทีตัวน้อยกลับทำให้หัวใจขององค์รัชทายาทสั่นคลอน กลิ่นกายหอมหวานและริมฝีปากจิ้มลิ้มนั่นทำให้พระองค์แทบวิปลาส จนต้องอุทานกับตัวเองอย่างสยดสยอง:
"ข้าเป็นรัชทายาทแห่งแคว้น... แต่ข้ากลับฝักใฝ่ในบุรุษ! ข้ากลายเป็นพวกตัดแขนเสื้อไปแล้วหรือ?!"
ทว่า... ในวันที่ความจริงปรากฏ เมื่องานพระราชพิธีใหญ่มาถึง หลินเยว่ในชุดขันทีต้องคุกเข่าหมอบกราบแทบเท้าบุรุษที่สูงส่งที่สุด และเมื่อนางเงยหน้าขึ้น... ร่างกายก็พลันแข็งค้าง เสียววาบไปถึงกระดูกดำ เมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบของ 'ชายคนนั้น' ที่ประทับอยู่บนบัลลังก์ทอง!
เขาคือองค์รัชทายาท! และโทษฐานของการหลอกลวงเบื้องสูง... คือประหารเก้าชั่วโคตร!
ระหว่าง 'ความรักที่พยายามปฏิเสธเพราะคิดว่าตนเองชอบผู้ชาย' กับ 'ความหวาดกลัวโทษทัณฑ์จนตัวสั่นของนางเอก' ความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยลิ่มเลือดและรอยจูบนี้จะจบลงอย่างไร!
เขาคือฉินอี้หลัน องค์รัชทายาทผู้เย็นชาโหดเหี้ยมที่สุดในวังหลวง
นางคือเซี่ยเหยียนฉี หญิงสาวผู้ต้องปลอมเป็นขันธีขั้นสามเพื่อเอาชีวิตรอด
เมื่อเขานำนางเข้ามาในวังด้วยความเข้าใจผิด คิดว่านางเป็น “ผู้ชาย” ที่กล้าท้าทายเขา เขาจึงตัดสินใจ “ลงโทษ” นางด้วยการให้อยู่ในความดูแลส่วนตัวทุกวันทุกคืน
สัมผัสที่ใกล้ชิดเกินควร…
สายตาที่ร้อนแรงจนนางตัวสั่น…
ริมฝีปากที่เคยประกาศว่าจะ “ทำให้เจ้าร้องขอชีวิต” กลับกลายเป็นจูบที่ดุเดือดจนทั้งคู่ขาดใจ
จนกระทั่งเขารู้ว่านางคือผู้หญิง… ความโกรธแค้น ความปรารถนา ความรัก และความครอบครองก็ระเบิดขึ้นพร้อมกันจนวังหลวงทั้งหลังสั่นสะเทือน
“ข้าจะล่าตัวเจ้าให้จนมุม… ไม่ว่าจะในฐานะขันธี หรือในฐานะหญิงสาวที่ข้าต้องการครอบครองที่สุดในชีวิตนี้”
