
เขียน : 月寒诗บทกวีในเดือนเหมันต์
ภาพ : Mint Chamaiporn
ไทโป : เหมี่ยวเหมียว จัดอาร์ตไทโป
นิยายเรื่องนี้สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง หรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายต่อผู้กระทำการละเมิดอย่างเด็ดขาดโดยไม่มีข้อยกเว้น

คำเตือนเนื้อหา
Trigger Warning
· Blood : มีเลือด
· Classism : การเหยียดชนชั้น
· Physical abuse : การทำร้ายร่างกาย
· Suicide : ฆ่าตัวตาย
· Violence:การใช้ความรุนแรง
นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายแนวแก้แค้นที่นางเอกเน้นใช้มารยา เสน่ห์ รูปโฉม ความฉลาดมากเล่ห์ล่อลวงศัตรูให้ลุ่มหลงเพื่อเหยียบปีนขึ้นไปยังเป้าหมาย (นางเอกรักและมีความสัมพันธ์ทางกายแค่กับพระเอกคนเดียว)
ในบันทึกตำนานเล่มหนึ่งได้กล่าวถึงสตรีที่ผู้คนต่างขนานนามนางว่าสนมปีศาจ ทว่าฮวาเซียงย่างกลับไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย
จะสนมปีศาจก็ดีจะนางมารล้มบัลลังก์ก็ช่าง สารพัดคำครหาที่ก่นด่ามากมายที่รุมประนามนางเพียงเพราะเชื่อในสิ่งปลอม ๆ ที่เห็น
ทว่าในโลกนี้กลับมีเพียงไม่กี่คนที่รับรู้ว่ากว่าฮวาเซียงย่างจะกลายเป็น สนมปีศาจล่มบัลลังก์ ที่ผู้คนเรียกขานกันนั้นนางจะต้องสูญเสียและผ่านอะไรมาบ้าง
จึงทำให้สตรีที่เคยมีดวงตาบริสุทธิ์สดใสต้องกลายเป็นคนเลือดเย็นไร้หัวใจทำสารพัดวิธีเพื่อทะยานขึ้นไปเป็นหงส์เหนือมังกรผงาดเหนือศัตรู
“ในเมื่อทุกคนเรียกข้าว่าปีศาจ ข้าก็จะเป็นปีศาจที่ละทิ้งซึ่งเมตตาไม่เห็นใจใครอีกต่อไป”
