‘ทอตะวัน...เธอคือแสงแดดอ่อน ๆ ที่ถักทอความอบอุ่นลงบนความเจ็บปวด...ต่างจากคนใจร้ายอย่างคุณ...วีร์...ที่ส่องแสงเพียงเพื่อแผดเผาทุกอย่างให้กลายเป็นธุลี’
วีร์พ่นควันบุหรี่สีขาวอมเทาใส่หน้าแอมป์อย่างช้า ๆ ดวงตาคมกริบจับจ้องลึกเข้าไปในแววตาที่สับสนของสถาปนิกสาว
“ลองไหม...ไม่มีขายที่ไหน...มันเป็นสูตรพิเศษ”
กลิ่นเหมือนกัน และแทบจะเป็นประโยคเดียวกัน “ลองไหมคะ ไม่มีขายที่ไหนแน่นอนค่ะ มันคือสูตรพิเศษของตระกูลเชียวนะ” แตกต่างกันที่น้ำเสียงของพี่สาวคนนั้นที่ยื่นให้หลังผับเมื่อสิบปีก่อน มีทั้งความอ่อนโยนที่แสนหวาน
ราวกับกระแสไฟฟ้ามหาศาลแล่นสู่สมองของแอมป์ ภาพร่างลาง ๆ ของพี่สาวคนสวยพุ่งเข้ามาในหัว
สัมผัสอ่อนโยนที่เคยมี...กับผู้หญิงที่ใช้ส้นสูงเหยียบมือเธอเมื่อสิบนาทีก่อน...เป็นคนเดียวกันจริง ๆ เหรอ ?
“พี่...?”
วีร์เพียงแค่คลี่ยิ้มเย็นโดยไม่ตอบคำถาม เธอบดขยี้ปลายบุหรี่ลงบนจานรองช้า ๆ แล้วมองควันที่ล่องลอยจนหายไปในอากาศ ก่อนจะออกคำสั่งเสียงเฉียบ
“ถ้ามือขวาข้างนั้นมันใช้การไม่ได้...ก็ใช้มืออีกข้างสิ ฉันจำได้ดีว่าคุณ ‘ถนัด’ ทั้งสองข้าง”
warning : นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น ทุกตัวละคร สถานที่ รวมทั้งตำแหน่ง เป็นเพียงสิ่งสมมุติ ไม่ได้มีเจตนาทำให้ภาพลักษณ์เสียหาย เป็นเพียงพฤติกรรมปัจเจกบุคคลของตัวละคร ที่มีความเปราะบางทางอารมณ์ ซับซ้อน และย้อนแย้ง มีโทนเรื่องในแนวดราม่าเข้มข้น การทำร้ายจิตใจ ตัวละครเป็นสีเทา ๆ อาจมีการกระทำที่ไม่เหมาะสมหรือไม่สมเหตุสมผลบ้าง โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
สงวนลิขสิทธิ์ : ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ.2537 และฉบับเพิ่มเติม ไม่อนุญาตให้ทำซ้ำ ดัดแปลง คัดลอก แก้ไข
สวัสดีค่ะคุณรี๊ด
ดีใจจัง ที่กลับมาพบกันอีก ครั้งนี้ "แอมป์" ตัวป่วนปากดี จะมีเรื่องของตัวเองแล้ว
แนวดราม่า ธงแดง หน่วงตับ ฝากคุณริ๊ดแวะชิมได้นะคะ
แอมป์ เป็นตัวละครหนึ่งในสามเพื่อนสนิทแห่งบริษัทออกแบบ A07
ที่อยู่ในเรื่อง "โปรดจีบหน่อย หมออ่อยแล้วนะ" และ "กฎบริษัท ห้ามรักเด็กฝึกงาน"
หากชอบ กดเข้าชั้น และกดหัวใจเป็นกำลังใจให้ไร้ต์ด้วยนะคะ
