นทีสีหม่น

“กลับมาแล้วเหรอ” เสียงเรียกทำให้มือที่กำกรอบรูปแต่งงานของเขาและเธอคลายออกช้าๆ และวางลงที่เดิม ถึงแม้ในวันนั้นจะมีเพียงเขาและเธอภายในโบสถ์เล็กๆ แต่มันกลับอบอุ่นใจอย่างคาดไม่ถึงอาจด้วยเพราะนี่เป็นการตัดสินใจของทั้งเขาและเธอโดยที่ไม่ได้ถามความเห็นของใครนอกจากฟังเสียงหัวใจของคนทั้งคู่ 

“วันนี้ไม่มีเรียนเหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยถามเจ้าของวงแขนเล็กที่สอดพันรอบเอวของเขาในเวลานี้ที่เขาใจเต้นแทบไม่เป็นจังหวะอีกแล้ว 

“ไม่มี...ก็รอคนที่บอกจะกลับมาวันนี้ไง” ภวิตาเป็นเด็กกำพร้าที่โชคดีเรียนเก่งเลยสอบได้ทุนมาเรียนต่อที่อังกฤษทำให้เธอได้เจอกับเขา “นที” นักศึกษาปริญญาโทลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตระกูลยักษ์ใหญ่อันดับต้นๆ ของเมืองไทยและที่สำคัญคือมารดาเขายังเป็นลูกสาวนายพลที่มีอิทธิพลทางการเมืองอย่างมากในอดีต 

“มีเรื่องจะคุยด้วย แต่กินข้าวก่อนก็ได้” นทีเอ่ยเสียงแผ่วเมื่อหันไปเห็นอาหารบนโต๊ะที่เธออุตส่าห์เตรียมไว้ให้เขาและรอยยิ้มพริมใจของเธอทำให้เขาอึดอัดใจเหลือเกินราวกับตอนนี้มีระเบิดเวลาผูกติดที่ข้อเท้าของเขาและมันพร้อมจะรเบิดปลิดชีพเขาให้ตายลงตรงนี้ได้ทุกเมื่อ 

“รู้มั้ยว่าหิวมากเลย ดีนะที่เครื่องไม่ดีเลย์อีก” ภวิตาว่าพรางเสิร์ฟน้ำให้ชายหนุ่มส่วนเขาได้แต่จ้องเธอไม่วางตา อยากเก็บภาพเธอคนนี้เอาไว้ให้ลึกสุดใจก่อนที่อนาคตเธออาจจะเกลียดเขาจนแม้แต่หน้าเขาเธอก็ไม่อยากจะเห็น 

“แล้วมีเรื่องอะไรเหรอ คุยเลยก็ได้นะ” 

พอมาถึงเวลาจริงๆ นทีกลับพูดไม่ออกทั้งๆ ที่เขาเตรียมใจมาตั้งแต่นั่งเครื่องบินข้ามน้ำข้ามทะเลเพื่อกลับมาหาเธอและทำในสิ่งที่มันเลวร้ายต่อความรู้สึกของทั้งเขาและเธอ 

“เราเลิกกันเถอะ...”ชายหนุ่มเอ่ยพรางเปิดฝาครอบจานของเขาออกถึงกลับทำให้เขาอึ้งไปในวินาทีนั้นเพราะเขาคิดว่าคงเป็นสเต็กหรืออะไรก็ได้เหมือนที่อยู่ตรงหน้าเธอแต่เปล่าเลย...สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขากลับเป็นที่ตรวจครรภ์แถมยังขึ้นสองขีดชัดเจนจนไม่ต้องสงสัยใดๆ ทั้งสิ้น 

ภวิตาจ้องใบหน้าของคนรักสลับกับแผ่นตรวจตั้งครรภ์ของตัวเองจนน้ำตาไหลโดยที่เธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำและไม่เคยนึกมาก่อนเลยว่าจะโดนเขาบอกเลิกทั้งๆ ที่ใครต่อใครต่างก็เตือนเธอตั้งแต่แรกๆ ที่คบกับเขาแล้วว่าทั้งเขาและเธอไม่เหมาะสมกันอย่างไรวันหนึ่งก็ต้องเลิกลากันไปแต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นวันนี้วันที่เธอตั้งท้องลูกของเขา....

นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นมานานสองถึงสามปีแต่ก็ไม่กล้าลงสักทีเพราะด้วยอะไรหลายๆอย่างของความเป็นแนวดราม่าจากเรื่องก่อนๆทั้งรีดทั้งไรท์ก็สาหัสกันไปพอสมควร สุดท้ายจนแล้วจนรอดก็ของฝากนิยายเรื่องนี้ไว้ทั้งในตับทั้งในใจถึงแม้จะมีเรื่องมือหนึ่งสองสามไปบ้างก็ถือให้เป็นอรรถรสในการรับชมนะคะ

ปล.เป็นแค่เพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น (ไม่คัดลอกเนอะ) ชอบไม่ชอบยังไงก็เม้นบอกกันได้นะแล้วเราจะรอ^-^