ท่านโปรดวางใจข้าไร้เยื่อใยแล้ว

#ท่านโปรดวางใจข้าไร้เยื่อใยแล้ว 

คำโปรย 

สตรีเช่นนางรักได้ ก็เลิกได้ ถึงแม้หนทางเดียวที่จะเดินจากเขาไปจะมีเพียงความตาย นางก็ยินยอมที่จะละทิ้งลมหายใจ ทว่าในยามที่เห็นนางทอดร่างแทบสิ้นใจ เหตุใดซุ่นอ๋องผู้หยิ่งผยองเช่นเขาจึงแทบสิ้นสติ จนบัดนี้แล้วจะเสแสร้งให้ใครดู 

“ความรักที่มาช้า ไม่มีค่าให้เอ่ยถึง เก็บความในใจของท่าน ไปให้สตรีผู้นั้นเถิด ข้าไม่ต้องการ!...” 

แนะนำเรื่อง 

นางคือสตรีต่างแคว้นองค์หญิงบรรณาการที่ต้องถูกส่งตัวมาเป็นแต่งงานกับฮ่องเต้ชรา ทว่าด้วยเหตุผลทางการเมือง จ้าวฮ่องเต้จึงโยนนางเข้าสู่จวนซุ่นอ๋อง ท่านอ๋องผู้เย็นชาไร้หัวใจ 

ส่วนเขาคือบุรุษผู้องอาจ เพียงแค่เห็นหน้าหัวใจก็สั่นไหว ยิ่งวันที่นางเกือบสิ้นชีพเขาเป็นผู้เดียวที่ยื่นมือเข้ามาช่วย ยามนั้นหัวใจนางเป็นของเขาทั้งดวง ยิ่งรู้ว่าคนที่ตนต้องแต่งด้วยมิใช่ฮ่องเต้ชรา แต่เป็นซุ่นอ๋องบุรุษผู้เป็นเจ้าของหัวใจ สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่านางดีใจเพียงใด แต่นางช่างโง่เขลานัก คิดว่าต่อให้เป็นก้อนหินก้อนหนึ่ง กำเอาไว้นาน ๆ ยังอุ่น ทว่าเขากลับไม่ใช่ ยิ่งนางเข้าใกล้ เขายิ่งผลักไส ยิ่งนางห่วงหา เขายิ่งรังเกียจ 

ความดีที่นางพยายามมอบให้ กลับถูกเขาผลักไสอย่างไร้เยื่อใย ความจริงจากปากนาง ไม่น่าเชื่อถือเท่าคำลวงจากปากสตรีที่เข่ารัก ในเมื่อทำดีไม่ได้ดี เช่นนั้นนางก็เพียงแค่อยากให้เขาวางใจ ต่อจากนี้ไป นางไร้เยื่อใยจากเขาแล้ว 

ทว่าวันที่นางจากไป เหตุใดเขาจึงห่วงหา ต่อให้วันนี้นางต้องสิ้นชะตา ก็จะไม่ขอกลับไปโง่งมอีก 

แนะนำตัวละคร 

ซุ่นอ๋อง จ้าวเทียนเลี่ย 

พระโอรสอันดับที่สาม เกิดจากเต๋อเฟย สตรีบรรณาการ ชาติกำเนิดต่ำต้อยกว่าบรรดาพี่น้อง ถูกกลั่นแกล้งจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด ครั้นเมื่อเติบโต เขาก็สาบานกับตนเองเอาไว้ ชาตินี้เขาจะต้องยิ่งใหญ่ เพื่อที่จะปกป้องเสด็จแม่และคนที่เขารักให้จงได้ 

“หุบปาก! เจ้าคิดว่าอ๋องอย่างข้าไม่กล้าฆ่าเจ้าหรืออี้อวี้หนิง”  

อี้อวี่หนิง องค์หญิงแคว้นอี้ 

สตรีที่เกิดจากอดีรัชทายาทแคว้นอี้ ถูกแต่งตั้งให้เป็นกงจู่ และเดินทางมาแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับแคว้นต้าฉู่ นางตกหลุมรักซุ่นอ๋องตั้งแต่ได้รับการช่วยเหลือจากเขา คิดเพียงแต่ว่าในเมื่อได้เป็นพระชายาซุ่นอ๋องแล้ว ก็จะปรนนิบัติสวามีให้ดี ทว่าในใจเขากลับรังเกียจนาง ยิ่งทำดีเขายิ่งต่อต้าน จนวันหนึ่งความพยายามของนางก็หมดสิ้นลง ลมหายใจนี้เขาเคยรั้งไว้ เช่นนั้นนางก็คืนมันให้เขา จากนี้ทางใครทางมัน 

“ท่านรังเกียจข้าก็ช่าง ท่านไม่รักข้าก็ดี บัดนี้ข้าหมดเยื่อใยแล้ว จ้าวเทียนเลี่ยปล่อยข้าไม่รักท่านแล้ว” 

โปรดอ่านนนน 

นิยายเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจริง ไม่มีตัวละครจริง ไม่มีสถานที่จริง ทุกสิ่งคือความสมมุติ มีบางฉากไม่สมเหตุผล เพราะเป็นนิยายในจินตนาการของไรต์เท่านั้น 

มีการใช้ความรุนแรงของตัวละคร พระเอกเลวธงแดงขั้นสุด (ตอนจบโบ้หนักเช่นกัน) 

ทุกคนด่าตัวละครได้เต็มที่ เพราะไรต์เขียนมาให้น่าด่าจริง แต่โปรดอย่าด่าไรต์ ถึงแม้ไรต์จะตัวอ้วน แต่ใจบางเด้อ และหากมีสิ่งใดที่ผิดพลาดไป ไรต์ก็ขออภัยมาณ.ที่นี้ด้วยค่ะ แต่จะบอกทุกการกระทำของตัวละคร ย่อมมีเหตุผลในตัวของมันเอง ให้โอกาสตัวละครของไรต์ด้วยนะคะ 

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน รักทุกคนเหมือนเดิมค่ะ