“อึก... ช่วยผมด้วย” คำขอร้องที่ถูกเอ่ยขึ้นอีกครั้ง ทำให้สติของ คีรินทร์ แตกสลายอย่างสมบูรณ์ ความยับยั้งชั่งใจที่เขาสร้างสมมานานนับสิบปีพังทลายลงในพริบตาเมื่อเผชิญหน้ากับความต้องการทางชีววิทยาที่รุนแรงของโอเมก้าอย่างคิน
ฟีโรโมนอัลฟ่าที่ร้อนระอุและทรงอำนาจถูกปล่อยออกมาจากร่างของคีรินทร์อย่างอัตโนมัติ เสียงคำรามต่ำ ในลำคอของเขาบ่งบอกถึงการคุกคามและการครอบครอง มันคืออันตรายที่เข้ากลืนกินกลิ่นหวานของสตรอว์เบอร์รีอย่างดุดัน
คีรินทร์ไม่มีเวลาให้คิดอีกต่อไป เขาอุ้มโอเมก้าตรงหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว วางลงบนเตียงกว้างอย่างนุ่มนวล แต่แววตาของเขาเต็มไปด้วย ความหิวโหย และการครอบครองที่ถูกปลุกขึ้น
ริมฝีปากร้อนผ่าวของอัลฟ่าเข้าบดขยี้ริมฝีปากของโอเมก้าอย่างเร่งรีบและรุนแรง ฟีโรโมนทั้งสองชนิดผสมผสานกันอย่างบ้าคลั่งในอากาศ
"อ่า... คุณอา... อื้อ!" เสียงครางของคินเต็มไปด้วยความยินยอมที่ถูกขับเคลื่อนด้วยฮอร์โมนร้อนระอุ
"อ้า...กลิ่นนายมันยั่วฉัน"
Guest
