"หนึ่งเดือนที่หายหัวไป... นึกว่าจะไม่กล้าโผล่หน้าให้เห็นซะแล้ว"
เสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความเหยียดหยามดังขึ้นข้างหลัง พะพายหยุดชะงัก ร่างบางสั่นสะท้าน ดวงตาคู่สวยหม่นแสงจนน่าใจหาย ชัชพลมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกที่อยากจะบีบคนตรงหน้าให้แหลกคามือ
"ในเมื่อพี่ธนินไม่อยู่แล้ว มรดกทุกอย่างถูกโอนมาเป็นของฉันรวมถึง เธอด้วย พะพาย"
