ความร้อนรุ่มดั่งไฟสุมทรวงแผดเผาไปทั่วสรรพางค์กาย ‘เสิ่นหว่าน’ หอบหายใจสะท้าน ร่างกายหนักอึ้งราวกับถูกหินพันชั่งทับถม ดวงตาพร่ามัวมองเห็นเพียงแสงเทียนวูบไหวในห้องนอนที่คุ้นตา... คุ้นเสียจนความหวาดกลัวสายหนึ่งแล่นพล่านเข้าสู่ขั้วหัวใจ
นี่มัน... ห้องรับรองปีกตะวันตกของจวนสกุลหรง!
ภาพความทรงจำในชาติก่อนไหลบ่าเข้ามาดั่งเขื่อนแตก นางจำได้แม่นยำ คืนนี้คือจุดเริ่มต้นของนรกขุมนั้น นางถูกวางยาปลุกกำหนัด และอีกไม่เกินหนึ่งเค่อ ‘หรงจื่อ’ คุณชายใหญ่ตระกูลหรงผู้กระหายในกามจะเปิดประตูเข้ามา และนางจะถูกตราหน้าว่าปีนเตียงบุรุษ จนต้องจำใจแต่งงานเข้าไปรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของเขา ถูกอนุในเรือนตระกูลหรงกดขี่ใส่ร้ายป้ายสี สุดท้ายต้องทนมองดูบุตรชายถูกขายเป็นทาส ตัวนางกระอักเลือดตายอย่างโดดเดี่ยวในศาลบรรพชนกระกูลหรง
“ไม่... ชาตินี้ข้าจะไม่ยอมตายเยี่ยงสุนัขข้างถนนอีก!”
