
คลั่งรักเลวิน (มี e-book)
==โปรยปราย==
เจ็ดปีที่ทำงานด้วยกันฉันเหมือนของเล่นที่ถูกทอดทิ้ง
ปุณนิตายื่นใบลาออกแล้วหายหัวไปโดยไม่บอกสักคำ
จนเมื่อหมดหนทางถึงได้จำยอมกลับมา
คราวนี้แหละ…เธอจะจงรักภักดีฉันอย่างสมใจแน่!
“ขอกลับมาทำงาน”
“ได้ เงินเดือนเก้าพัน”
“เก้าพัน! ค่าแรงขั้นต่ำยังไม่ได้เลยนะเฮีย”
“ถ้าไม่เอาก็ไสหัวไปให้พ้น”
===
“ปูนเป็นห่วง”
“ห่วงหรืออิจฉากันแน่” ดวงตาคมดุจ้องหญิงสาวด้วยความโกรธเกรี้ยว ไม่บ่อยนักที่เลวินจะฉุนจัดจนริมฝีปากสั่นระริกเช่นนี้ ปุณนิตาคงพูดแทงใจเข้าถึงได้โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
“แค่ฉันยอมคบกับเธอไม่ได้หมายความว่าเธอจะอวดดีกับฉันยังไงก็ได้”
“อวดดีเหรอ”
“ใช่ อวดดี คิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาต่อว่าฉันปาว ๆ และฉันจะพูดให้ชัดเจนตรงนี้เลยนะปุณนิตา ฉันไม่ได้ชอบเธอ และถ้าต้องเลือกระหว่างเธอกับมุก ฉันเลือกมุก”
====
* ไม่มีนอกกาย นอกใจ มีแต่หมาบ้า หมาโบ้ *
====
สวัสดีค่ะแม่ ๆ อัจหายไปนานมากวันนี้แวะมาเปิดเรื่องแล้ว
หลังจากอ่าน คิด วิเคราะห์ ศึกษาแบบจริงจัง
ในที่สุดก็ออกมาเป็นเรื่องเฮียวินจนได้ หากชอบ ถูกใจ
อย่าลืม กดเข้าชั้น กดหัวใจ กดคอมเมนท์ กันด้วยน้าา
🥳
ปล. E-book ใกล้คลอดแล้ว ขอจัดหน้าอีกนิดหน่อย
รอบนี้มีของขวัญต้อนรับปีใหม่นะคะ ❤️
ขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พี่น้องตามแนวชายแดน
อัจก็อพยพเช่นค่ะ สู้ ๆ และผ่านไปด้วยกันนะคะ 🫶🏻
