เรื่องสั้นเรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรมชวนแต่งเรื่องสั้นจากเพลง "เพื่อนกี่โมง - Ponchet"
ซึ่งไรต์ได้มีโอกาสเข้าร่วม และได้เขียนงานนี้ขึ้นมา
ไรต์อยากถ่ายทอดช่วงเวลาวัยเรียน ที่คำว่า เพื่อน บางทีก็ใกล้หัวใจเกินกว่าจะเรียกมันว่าเพื่อนจริง ๆ
หวังว่าเรื่องราวของนับเดือนและพล จะทำให้ผู้อ่านยิ้ม เขิน หรือเผลอคิดถึงใครบางคนในความทรงจำ
ขอบคุณที่เปิดใจอ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้จนจบ และขอบคุณกิจกรรมดี ๆ ที่ทำให้เพลงหนึ่งเพลง กลายมาเป็นเรื่องราวอีกเรื่องหนึ่งในแบบของไรต์
