โซ่สลักรัก

🔥คำโปรย

เพราะวีรกรรมมากมาย ทั้งติดคุก ติดเหล้า ติดผู้หญิงแล้วยังลือกันว่าเขาติดโรคร้าย ทำให้เจ้าสาวชิ่งหนีงานแต่ง ลูกหนี้อย่างเธอจึงถูกขอให้รับเป็นเจ้าสาวแทน

แนะนำตัวละคร

🔥นางเอก

ชื่อ: ขวัญข้าว จีรไพศาล

นิสัย : ถูกสอนให้ต้องอดต้องทนมาตั้งแต่เด็ก จึงไม่ค่อยโกรธใคร มองโลกในแง่บวกเสมอ ถึงแม้ว่าโลกจะพร้อมบวกกับเธอตลอดเวลาก็เถอะ

ชีวิต: เป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ให้อาศัยอยู่กับยายที่ดวงตาข้างหนึ่งบอดสนิท แต่ต้องอยู่กันลำพังเพียงสองคน

เพราะชาวบ้านลือกันว่ายายเธอเป็นผีปoบ สองยายหลานเลยถูกกดดันให้ไปสร้างกระท่อมอยู่ที่ปลายนา ไม่มีใครคบหาสมาคมด้วย ตั้งแต่เด็กขวัญข้าวเลยไม่เคยมีเพื่อน จนกระทั่งได้พบกับเด็กชายครินทร์ที่หนีออกจากบ้าน มาแอบร้องไห้อยู่ในดงกล้วยใกล้กระท่อมในเช้าวันหนึ่ง

…หากหุบเหวที่ลึกสุดหยั่งคือใจคน เส้นทางที่คดเคี้ยวที่สุดก็คือทางเลือกของชีวิต…

ไม่รู้ว่าเป็นเวรหรือกรรมที่นำพาให้เธอเลือกเส้นทางที่ผลักตัวเองให้ดำดิ่งลงสู่หุบเหวลึกของเขา…

…หากเลือกได้อีกสักครั้งเธอคงไม่เดินตามเสียงร้องไห้จากป่ากล้วยในวันนั้น หัวใจก็คงไม่แหลกสลายอย่างในวันนี้…

___________________

🔥พระเอก:

ชื่อ : ครินทร์ พัฒนพิสิฐ

ชื่อเล่น: โคม

พ่อเรียก: ไอ้หมู (ตอนเด็กอ้วนตุ้บ)

แม่เรียก: บักเทวดาใหญ่

พี่สาวเรียก: บักควาย

นิสัย: น่าจะดีนะ (แม่ถึงได้เรียกว่าบักเทวดา)

ชีวิต: เข้าออกคุกเป็นว่าเล่น จนแม่ถาม “เข้าไปหาพ่อมึงติ” เลยได้รู้ว่าพ่อที่แท้จริงอยู่ในคุก (ว่าไปนั่น)

ตอนมอ.ต้นได้ย้ายไปอยู่กับปู่ย่าที่กรุงเทพ ฯ เป็นจำนวนมาก เขาเลยพูดภาษาถิ่นไม่ได้ (ทั้งที่ก็พูดมาตั้งแต่เด็ก) อาหารการกินยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ลูกโคม: “คุณแม่กับข้าวพวกนี้มันอะไร โคมกินไม่เป็นนะ”

แม่ขมิ้น: “อย่างนั้นก็ไม่ต้องสะแตกมันหรอกลูก ไปหานอนทับไข่ให้มันแป้ดเล่นโน่นไป บักเทวดาใหญ่ของแม่”

_______________

กับพ่อที่ต้องไปประกันตัวครั้งแล้วครั้งเล่า ครินทร์ก็ไม่ได้สำนึกผิดแม้แต่น้อย

“ต่อไปก็กลับตัวกลับใจซะนะ ไอ้ลูกหมูของป๊า”

“อ้าว…ตกลงเป็นลูกหมูเหรอ ไหนแม่ว่าโคมเป็นลูกบักหมา4แม่ล่ะป๊า”

“ดูดี ๆ แล้ว มึงน่าจะลูกเหี้xแหละ”

“อ่อ…เป็นลูกของสารพัดสัตว์?”

“กลับเข้าคุกไป ไม่ต้องกลับบ้านกูแล้ว”

_______________

กับเมียอย่างขวัญข้าวยิ่งไม่ต้องพูดถึง เขาเคยกลัวหรือเกรงใจที่ไหนกัน

“คืนนั้นไม่น่าเข้าห้องผิดเลย ไม่งั้นคงได้น้องจินนี่คนสวยมาทำเมียแล้ว ทุกวันนี้ชีวิตอย่างกับตกนรก”

“ถ้าอยู่กับข้าวมันแย่นัก เราก็ไปหย่ากันเถอะค่ะ”

“ที่ผ่านมาฉันเคยแคร์เธอไหม น่าจะไม่นะ เพราะงั้น อย่าพูดเรื่องหย่าขึ้นมาจะดีกว่า ถ้าเธอไม่แน่จริง เดี๋ยวจะเจ็บซะเอง”

______________

ครินทร์ไม่กลัวพ่อ ไม่กลัวแม่ และยิ่งไม่กลัวเมีย แต่มีอยู่หนึ่งคน ที่เขาไม่เคยเอาชนะได้เลยสักครั้ง

“แล่นนำก้นเขาอ้อนต้อนปานว่าพยาธิขนม้ากับตั๊กแตนแท่เนาะ บักพาก”

“จะบ้า หล่อป่านนี้มาหาว่ากูเป็นตั๊กแตน”

“บ่อหนา กูว่ามึงเป็นพยาธิพุ้น”

__________

ตอนเจ็ดขวบ ครินทร์ได้หอบกระเป๋าหมูหนีออกจากบ้าน และนั่นทำให้เขาได้สนิทกับขวัญข้าวเป็นครั้งแรก

…ทั้งคู่ให้คำมั่นสัญญากันมากมาย แต่น่าเสียดาย กลับมีเพียงขวัญข้าวที่จดจำมัน…