จบ ออร์อย่าเหนือ | Mpreg
26
ตอน
1.16K
เข้าชม
2
ถูกใจ
0
ความคิดเห็น
24
เพิ่มลงคลัง
คำเตือนเนื้อหา
คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหาในเรื่องอาจมีการสปอยล์ถึงเนื้อเรื่องหลัก
"เลิกเป็นเพื่อนแต่จะเป็นผัว"

“ผมชื่อออร์คิดครับ ออร์คิดที่หมายถึงดอกกล้วยไม้ ดอกกล้วยไม้ที่มาจากคำขวัญของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท ที่ผมจำขึ้นใจ

 

“กล้วยไม้มีดอกช้า ฉันใด

 

การศึกษาเป็น ไปเช่นกัน

 

แต่ออกดอกคราวไร งามเด่น

 

การศึกษาปลูกปั้น เสร็จแล้วแสนงาม”

 

ยังนะครับ มันยังไม่จบแค่นั้น เพราะการศึกษาสำหรับคุณพ่อคุณแม่ของผมนั่นหมายถึงความเจริญงอกงาม ดั่งปรัชญาของมหาวิทยาลัยเก่าแก่ที่พ่อแม่ของผมจบมาจากที่นั้นทั้งคู่และผมก็ดันเกิดตรงกับวันก่อตั้งมหาวิทยาลัย เพราะฉะนั้นปรัชญาของมหาวิทยาลัยจึงเป็นที่มาของชื่อเล่นของผม

 

"การศึกษาคือความเจริญงอกงาม" ตรงกับภาษาอังกฤษ ว่า "Education is Growth" และตรงกับภาษาบาลีว่า "สิกขา วิรุฬฺหิ สมฺปตฺตา "

 

เจริญงอกงามด้วย อารยวัฒิ 5 ประการ

 

งอกงามด้วยศรัทธา งอกงามด้วยศรัทธาในชีวิต บทบาท และหน้าที่ของตน

 

งอกงามด้วยศีล งอกงามด้วยจริยธรรมและความดีงามทั้งปวง

 

งอกงามด้วยสุตะ งอกงามด้วยการสดับตรับฟังและเรียนรู้ตลอดเวลา

 

งอกงามด้วยจาคะ งอกงามด้วยความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และเอื้ออาทรต่อผู้อื่น

 

งอกงามด้วยปัญญา งอกงามในการดำรงชีวิต คิด และทำด้วยปัญญา

 

(อง.ปญจก.22/40/47)

 

เอาล่ะผมว่าถ้ายาวกว่านี้ ... ผมน่าจะบรรลุโสดาบันในไม่ช้า

 

แต่ก็นั้นแหละ .. คนที่มัน “ร่าน” อย่างผมจะไปบรรลุโสดาบันได้ยังไงกัน และการศึกษา การอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่ ความคาดหวังที่ครอบครัวมอบมันให้ผม ก็ไม่ได้ทำให้ผมออกดอกงดงามเหมือนกล้วยไม้ที่พ่อกับแม่คาดหวัง

 

ผมเป็นแค่ ไอ้ออ ไอ้เด็กแว่น ไอ้เด็กเนิร์ดที่มันใจแตกเอาตอนเรียนจบ

 

ส่วนสาเหตุที่เด็กแว่นอย่างผมใจแตกก็เพราะ “จอมทัพ” เพื่อนในกลุ่ม

 

จะบอกว่าเพื่อนสนิทก็ไม่ถูกเพราะจอมทัพมันปลดผมออกจากตำแหน่งนั้นที่มันเคยให้ผมเอาไว้แต่ผมดันไม่รู้ตัว เพียงเพราะผมสารภาพกับมันว่าผมชอบมัน แล้วมันก็ตอกหน้าผมกลับมาว่า “มันไม่เอาเพื่อน ไม่เล่นเพื่อน”

 

ผมหลุดปากออกไปว่าเราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้น

 

5 ปีของความเป็นเพื่อนของผมกับจอมทัพก็จบลง

 

ผมและมันไม่ได้คบกัน มันไม่ได้ชอบผม มีแต่ผมคนเดียวที่ละเมอเพ้อพกไปเอง

 

จากแต่ก่อนที่มันปากร้ายกับทุกคนไปทั่วยกเว้นผม (เพราะผมคือคนที่แบกกลุ่มเพื่อนจนเรียนจบตรีกันมาได้) กลายมาเป็นปากร้ายกับผมสารพัด

 

จอมทัพไม่เชื่อว่าคนอย่างผมจะชอบมัน แน่นอนครับว่าจอมทัพหล่อ หล่อแบบแบดๆ ด้วยแหละประเด็น

 

จากเมื่อก่อนที่เคยเห็นมันสะบั้นความสัมพันธ์กับคนอื่นเป็นว่าเล่น ผมตอนนี้กลับกลายเป็นถูกมันเหยียบกดลงด้วยคำพูดจนแทบจมลงดิน

 

ผมอาจจะเรียนรู้มา ว่าการศึกษาคืออะไร

 

แต่ผม .. ไม่เคยรู้เลยว่าความหมายหรือความรู้สึกที่ผมเผลอยอมรับว่าชอบจอมทัพมันเป็นยังไงและคือแบบไหน ผมรู้แค่ว่าตอนนี้ทุกอย่างสำหรับผมมันคือความว่างเปล่า มันว่างเปล่าจริงๆ

แสดงเพิ่มเติม

รีวิว (0)

เรื่องนี้ยังไม่มีรีวิว