*ปกนิยายเป็นปกวาดโดยนักวาดมืออาชีพ ลิขสิทธิ์ปกเป็นของกาแฟหอมกรุ่น ไม่อนุญาตให้ก็อปปี้ดันแปลงทำซ้ำหรือนำภาพไปเจนเอไอ หากนักอ่านหรือนักวาดพบเห็นสามารถแจ้งได้ที่เพจ กาแฟหอมกรุ่น*
ผมนายแพทย์ปฐพี มหากิจอนันต์ หรือหมอพี กำลังศึกษาต่อแพทย์เฉพาะทางด้านสูตินารี ใครๆ ก็นับหน้าถือตา ด้วยอาชีพหมอ ไม่ว่าจะเดินไปทางไหนก็มีแต่คนให้ความเคารพ ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนยกมือไหว้
“สวัสดีค่ะ คุณหมอพี”
“สวัสดีครับ คุณหมอพี”
“สวัสดีครับคุณหมอ”
"หมอผี"
เดี๋ยวนะ ....เรียกใคร....อย่าบอกนะว่า ...
ผมหันไปตามเสียงเรียก อีกแล้วยัยน้อยหน่าเน่าอีกแล้ว ยัยคนขี้เหร่ พูดมาก ขาสั้น ผิวดำ ทำไมผมต้องมาเจอยัยนี่ด้วย หมดกันความเชื่อถือ ต่อหน้าพยาบาลสาว Extern ทั้งหลาย เรียกได้ไง “หมอผี” แต่ก็ยังดีกว่าอยู่กันตามลำพัง จะมีคำว่า “ไอ้..”ขึ้นนำประโยคด้วย
วิ่งทำหน้าตาตื่นมาเชียวมีอะไรต้องตกใจขนาดนั้น ตาก็โตอยู่แล้วยิ่งโตเข้าไปใหญ่...วิ่งมาแบบนี้แก้มก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก ...แก้มแดง..ปากก็แดง ..คนอะไร ขี้เหร่ที่สุด
"จะตะโกนทำไม ยัยน้อยหน่าเน่า "
Guest
