หาดสวาท ทาสรัก

กี่หมื่นล้านนาที
กี่เดือนปีเฝ้าดูดดื่ม
หลับฝันเพื่อรอปลื้ม
มิเคยลืมคำสัญญา...

“อยากรัก...ผมต้องการคุณ...” เสียงแหบพล่า กระซิบแผ่วข้างแก้มนวลสีเรื่อ เธอขืนตัวเล็กน้อย สับสน มันเร็วเกินไป และเขาก็รู้ว่าเธอสับสน
“มันนานเกินไป กับสิ่งที่ผมรอคอย สัญญาผมจะรักคุณ จัดการเรื่องทุกอย่างให้เร็วที่สุด นะคนดี...” เขาพร่ำวอน สัญญา พร้อมมือเรียวหนาปลดอาภรณ์ของเธอทีละชิ้น 
เธออยากค้านและดิ้นรนแต่กายกับสนองแอ่นรับสัมผัสเขา หัวใจ รอคอย... เธอรอคอยเขามาเนิ่นนาน เพราะรักหรือ? เธอรู้ว่าหัวใจที่ไม่เคยเปิดใจรับคนอื่น เพราะมีเด็กชายร่างโย่ง อยู่ในนั้นแล้วต่างหาก เมื่อถึงเวลานี้ เธอจะหลีกหนีอีกทำไม
“คุ คุณแทน ฟ้ารอคุณอยู่...” คำว่า ‘เสมอ’ ขาดหาย แทนไทหัวใจพองโต ฉกจูบแก้มนวลที่เงยหน้าขึ้นหลับตาพริ้มใต้แสงจันทร์สลัว