email-icon Line-icon

อารตรีย์

ชื่อตอน : 27 เจ็บ !

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ย. 2564 23:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
27 เจ็บ !
แบบอักษร

แสนหวานลงจากแท็กซี่หน้าคฤหาสน์หลังงามของแม่บุญธรรม หญิงสาวได้เดินเข้ามาแล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงหลายคนหัวเราะมาเป็นระยะ ๆ แสนหวานได้แต่สงสัยว่าเป็นเสียงใครกันนะ

หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาเรื่อยเรื่อยข้างสระว่ายน้ำแสนหวานได้แหวกใบไม้ข้างสระน้ำดูจึงได้เห็นว่าชานนท์ ได้เล่นน้ำกับบรรดาสาวสาวหัวเราะสนุกสนานอย่างมีความสุขราวกับว่าเค้ากำลังปาร์ตี้ฉลองใหญ่ที่ได้รับอิสรภาพคืนมา

"พี่นนท์ขา ดื่มหน่อยสิคะ"...สาวทรงสะบึ้มได้บอกกับชานนท์พร้อมกับยกแก้วไวน์ให้ชายหนุ่ม

หุ่นของหญิงสาวแต่ละคนหน้าอกคับดีทั้งนั้น หน้าตาสละสลวย หุ่นบางเอลเอสสวยงาม หน้าตาจิ้มลิ้มน่าเอ็นดู แล้วแสสหวานก็ก้มมองดูตัวเอง มันช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

แสนหวานเข้าใจแล้วว่าเธอไม่ควรจะยืนอยู่ตรงนี้อีกต่อไป ยิ่งอยู่ก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งอยู่ก็เหมือนยิ่งตกนรก เค้าคงทำกับเธอแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิดแน่

หญิงสาวตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าเธอจะไม่อยู่ที่นี่อีกต่อไป ในเมื่อเค้าไม่เคยต้องการเธอเลย นับตั้งแต่เธอได้ก้าวเข้ามา "เธอคือส่วนเกิน" ทุกคำพูดที่เขาได้บอกกับเธอเหมือนมันฝังอยู่ในหัวของหญิงสาวไปแล้ว เธอคือคนที่แย่งแม่ไปจากเขา

ตอนนี้ไม่มีคุณหญิงนวลฉวีอีกต่อไปที่บ้านหลังนี้เธอก็ไม่ควรอยู่ต่อไปอีกเพราะมันไม่มีที่ที่จะให้เธอยืน แสนหวานตัดสินใจกลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่อเก็บของใช้จำเป็นเธอไม่ควรอยู่ที่นี่อีกต่อไป

"คุณแสนหวานคะเป็นยังไงบ้างคะ"

แจ๋วถามด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นแสนหวานเดินเข้าบ้าน แสนหวานได้แต่ยิ้มจางๆให้กับสาวใช้

"คุณแสนหวานดูผู้หญิงพวกนั้นสิคะ !...สาวใช้ชี้ไปที่สระว่ายน้ำที่ชานนท์กำลังพาสาวสวยมาปาร์ตี้ที่บ้าน

"ระหว่างแสนหวานกับคุณนนท์มันจบแล้วค่ะพี่แจ๋ว เค้าจะทำอะไรไม่เกี่ยวกับหนูอีกต่อไปแล้ว "

แสนหวานได้บอกเสียงเรียบแจ๋วถึงกับตกใจ

"เป็นไปได้ยังไงคะ ! ...แจ๋วอุทาน

"มันเป็นไปแล้วล่ะค่ะพี่แจ๋ว และตอนนี้แสนหวานก็จะมาเก็บของค่ะ หนูไม่ต้องการอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้วที่ ตรงนี้ไม่เหมาะกับหนูอีกต่อไปแล้วค่ะเมื่อมันไม่มีคุณแม่"...แสนหวานน้ำตาคลอ

"โถ่คนดี ของแจ๋ว ทำไมพูดแบบนี้ล่ะคะคุณแสนหวานอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิดเลยนะคะ"....แจ๋วทำหน้าเศร้า

"มันหมดเวลาของหนูที่บ้านหลังนี้แล้วค่ะพี่แจ๋ว...แต่ยังไม่หมดเวลาของพี่แจ๋วนะคะ พี่ยังคงต้องทำตามหน้าที่ของตัวเองต่อไปได้ค่ะ ส่วนหนูคงต้องไปแล้ว เดี๋ยวหนูขอขึ้นตึกไปเก็บของใช้ที่จำเป็นก่อนนะคะ พวกเอกสารจะได้เอาไปสมัครงานแล้วจะได้เริ่มต้นใหม่ค่ะ"

แสนหวานได้บอกกับแจ๋วหน้าตาจริงจัง แต่ก็แอบน้ำตาคลอ

"ถ้ายังงั้นเดี๋ยวแจ๋วไปช่วยเก็บอีกแรงนะคะ"

แจ๋วได้บอกกับแสนหวานอย่างมุ่งมั่นแล้วทั้งสองคนก็เดินขึ้นห้องนอนไป

แสนหวานเก็บของใช้ส่วนตัวของตัวเองพรางน้ำตาก็หยดแหมะ แจ๋วเองก็น้ำตาคลอ

"คุณแสนหวานคะแจ๋วอยากไปดูแลคุณแสนหวานค่ะ...แจ๋วว่าตัวเองก็ไม่เหมาะกับคฤหาสน์หลังงามนี้เหมือนกันค่ะ"....แจ๋วได้บอกกับแสนหวานอย่างจริงใจ

"อย่าเลยค่ะพี่แจ๋ว เพราะถ้าหนูออกไปแล้วหนูก็ยังไม่รู้เลยว่าตัวเองจะไปตกระกำลำบากอะไรหรือเปล่า หนูไม่อยากจะพาพี่แจ๋วไปลำบากด้วยนะคะ "......แสนหวานทำหน้าเครียด

"แต่แจ๋วไม่กลัวความลำบากเลยนะคะ ขอแค่ได้อยู่ดูแลคุณหนูของแจ๋วค่ะ "...แสนหวานซึ้งในน้ำใจแจ๋วมากสองคนได้แต่กอดกันร้องไห้

"ถ้าแสนหวานไปได้ดีแล้วแสสหวานจะกลับมารับพี่แจ๋วนะคะ "

"ฮือๆๆๆ คุณแสนหวานของแจ๋วจะไปอยู่ที่อื่นจริงๆหรอคะ....ฮือๆๆ..."

"พี่แจ๋วร้องไห้อย่าร้องเลยนะคะคนดีของหนู..... ถ้าพี่แจ๋วรักคุณแม่รักหนูถ้ายังงั้นก็ช่วยพี่แจ๋วฝากดูแลคุณชานนท์ด้วยนะคะ"....แสนหวานพูดพร้อมกับปาดน้ำตาที่ใบหน้าตัวเอง

ขนาดลำบากใจขนาดนี้แสนหวานก็ยังคงเป็นห่วงชานนท์อยู่ แจ๋วได้แต่พยักหน้า

"ค่ะคุณแสนหวาน"... แล้วทั้งสองคนก็ช่วยกันเก็บเสื้อผ้าและเอกสารสำคัญลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่

แสนหวานเดินลงมาจากตึกชานนท์ก็คงยังละเริงรักอยู่ในปาร์ตี้สระว่ายน้ำไม่รู้เลยว่า แสนหวานได้เดินออกจากบ้านหลังนี้ไปแล้ว

"คุณหนูไม่ให้นายเมฆไปส่งหรอคะ รถตัวเองก็ไม่เอาไปด้วย"...แจ๋วถามย้ำอีกรอบเมื่อถือกระเป๋าเดินทางลงมาส่ง

"ไม่เป็นไรค่ะ อย่าลำบากคนอื่นเลย หนูมาแต่ตัว ก็ไปแต่ตัวคะ...หนูเรียกแก๊ปให้มารับที่หน้าบ้านแล้วค่ะอีกสักพักก็คงจะมา "

"คุณแสนหวานคิดดีแล้วเหรอครับที่จะไปแบบนี้โดยไม่ร่ำลาคุณชานนท์สักคำ"

"พี่เมฆเห็นไหมคะว่าคุณชานนท์เค้ากำลังสนุกและมีความสุขอยู่ ถ้าหนูไปขัดจังหวะเขาแล้วเกิดอารมณ์เสียขึ้นมาล่ะคะ เขาคงดีใจที่หนูไปแบบนี้มากกว่าคะ"

แสนหวานอมยิ้มกลบเกลื่อน ผิดกับภายในใจของตัวเองที่ตอนนี้มันกำลังร้องไห้อย่างหนัก

"คุณแสนหวานได้ที่พักแล้วทำงานที่ไหนอะไรยังไงอย่าลืมส่ง LINE มาบอกแจ๋วบ้างนะคะ แจ๋วจะได้ไปเยี่ยม ให้แจ๋วไปทำงานบ้านให้ก็ได้นะคะ แจ๋วยังพอมีวันหยุดอยู่บ้างค่ะ"

แจ๋วบอกกับแสนหวานด้วยรอยยิ้มระคนร้องไห้ แสนหวานเองก็พยักหน้าแล้วหยาดน้ำตาก็ไหลหญิงสาวรีบปาดน้ำตาทิ้งในทันที

"นั่นไงคะ แก๊ปมารับแล้ว แสนหวานไปแล้วนะคะ แล้วจะทัก LINE มาหาค่ะ"

 

ไรท์ได้ลบเนื้อหาบางส่วนออกนะคะ ใครที่ต้องการอ่านฉบับเต็มดาวโหลด E-Book ได้เลยคะ ราคาเต็ม 89฿ ถ้าช่วงเซลล์ตามโปรก็ 59฿ หรือ 29฿ ตามช่วงเวลานะคะ ❤️

 

 

♦️♦️♦️♦️♦️♦️

ตอนนี้เพิ่งกลางเรื่องนะคะ เบื่อกันรึยังคะ ไรท์จะอัพทุกวันนะคะ จะพยายามอัพทุกวันนะคะ ขอบคุณทุกคนที่กดติดตาม "อารตรีย์" ขอบคุณจากหัวใจนะคะชอบแบบไหนคอมเม้นต์มาได้เลยนะคะไรท์ อ่านทุกคำเม้นค่ะชื่นใจที่สุด 😘

 

 

 

 

ฝากผลงานเก่าด้วยนะคะ 😘

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว