email-icon Line-icon

อารตรีย์

ชื่อตอน : 18 ลองดี 30%

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2564 14:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
18 ลองดี 30%
แบบอักษร

 

 

ฝากผลงานด้วยนะคะ

ฝากกดติดตามผู้แต่งด้วยคะ

❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

 

อิมเมจแสนหวาน

 

 

 

อิมเมจคุณชานนท์

♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️♦️

 

งานประมูลการกุศล

วันนี้แสนหวานมาในชุดราตรียาวเปิดไหล่ทั้งสองข้างสีเทาประดับด้วยเลื่อมระยิบระยับ เป็นชุดราตรีที่มีลักษณะเป็นกระโปรงยาว ตัวผ้าจะทิ้งยาวไปจนเลยข้อเท้า สามารถโชว์รูปร่างของผู้สวมใส่ได้อย่างเด่นชัด เหมาะกับคนที่มีรูปร่างสูง โปร่ง ผอม สมส่วน ยิ่งดูก็ยิ่งสวยงาม จนชานนท์เองก็หลงไหลในสัดส่วนภรรยาตัวเองอยู่ไม่น้อย ชายหนุ่มได้แต่ลอบมองภรรยาของตัวเองอยู่บ่อยบ่อยโดยที่ไม่ให้หญิงสาวได้รู้ตัว ใช้เวลาเพียงไม่นานตอนนี้ก็ได้ถึงที่สมาคมซึ่งเป็นสถานที่จัดงานประมูลในค่ำคืนนี้

แสนหวานเดินลงจากรถโดยที่ไม่รอให้ผู้เป็นสามีเปิดประตูรถยนต์ให้เหมือนกับคนอื่น หญิงสาวเดินลงจากรถเองโดยที่ไม่รอเค้าเลยจนชานนท์อดแปลกใจไม่ได้

"รอผมก่อนสิ จะรีบเดินไปไหน "...เขาท้วง

"คุณแม่ไม่ได้มาด้วย ไม่ต้องแสดงละครบทคนรักก็ได้คะ ต่างคนต่างไปเถอะ คุณไปหาสาวๆของคุณเถอะ ฉันไม่ว่า !

เมื่อเธอพูดแบบนี้ปกติเขาจะดีใจสิที่เธอไม่อยากอยู่ใกล้เขา แต่ความรู้สึกของชานนท์กับตรงกันข้ามทำไมเค้ารู้สึกหงุดหงิดเมื่อตอนที่เธอออกปากไล่หรือหงุดหงิดทุกครั้งเมื่อรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้ไม่เคยต้องการเค้าเลยจริงๆ เค้าหงุดหงิดในหัวใจเป็นบ้า

เมื่อได้ยินภรรยาแต่เพียงในนามออกปากไล่แบบนี้แล้วชานนท์ก็รีบเดินเข้ามาคว้าแขนแล้วใช้แขนของตัวเองคล้องกันทันที

"คุณมาในฐานะภรรยาของผม มาออกงานในฐานะที่เป็นตัวแทนของคุณแม่ คุณจะมาทำให้เสียงงานไม่ได้ ใครก็รู้ว่าเราเพิ่งแต่งงานกัน ถ้าผมไปกับผู้หญิงคนอื่นข่าวไปถึงหูคุณแม่แล้วอาการท่านทรุดจะว่ายังไง หรือว่าคุณต้องการแบบนั้น !?

ชานนท์ต่อว่าพร้อมกับจ้องไปที่ดวงตาของ แสนหวานเพื่อเค้นหาคำตอบ

"ถ้ายังงั้นก็รีบเข้าไปในงานกันเถอะค่ะ มันจะได้จบจบกันไปเสียที"

เมื่อหญิงสาวพูดจบชานนท์ก็พาเธอเดินเข้าไปในงานในทันที ในใจของชานนท์ก็ได้แต่คิดว่า...."มันไม่จบง่ายง่ายอย่างที่เธอต้องการหรอก ฉันจะทรมานใจของเธอเล่นเล่นแบบที่เธอทรมานใจฉันมาตลอด...ยายลูกกาฝาก !!....ชานนท์ได้แต่คิดในใจ

เมื่อสองคนเดินเข้ามาในงาน ตอนนี้ช่างกล้องกำลังถ่ายภาพของนาตาลีนางแบบสาวชื่อดังอยู่ แต่เมื่อเห็นชานนท์เดินมาพร้อมกับภรรยา แสงไฟของช่างกล้องช่างภาพทุกคนที่มาทำข่าวกลับทิ้งให้นาตาลียืนค้างอยู่คนเดียว ทุกคนได้ย้ายกล้องมาที่คู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันพร้อมกับยิงคำถามนับ 100 มาที่ชานนท์และแสนหวาน

หญิงสาวเคยออกงานสังคมกับคุณหญิงนวลฉวีอยู่บ้าง และคุณหญิงจะเป็นคนตอบคำถามทั้งหมดซะส่วนใหญ่ ส่วนแสนหวานได้แต่ยืนอยู่ด้านหลังผู้เป็นแม่บุญธรรม เธอไม่คุ้นชินเลยกับการถูกสัมภาษณ์สดจากนักข่าวแบบนี้

ส่วนชานนท์ก็ได้แต่โอบกอดภรรยาทำเหมือนรักกันปานจะคืนกิน เหมือนคู่รักข้าวใหม่ปลามัน เพราะในใจส่วนลึกของเค้าแล้วเค้ากลับรู้สึกดีที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับแสนหวาน แต่เขากลับปากแข็งไปเองว่าไม่คิดอะไรกับเธอ แม้ในหลายหลายครั้งเมื่อเขาเห็น หญิงสาวแต่งตัวสวยในงานแต่งของตัวเอง เค้ากลับหลงไหลได้ปลื้ม แต่เขากลับสลัดความคิดนั้นทิ้งไปแล้วเอาความเจ้าคิดเจ้าแค้นเข้ามาข่มใจตัวเองไม่ให้คิดเลยเถิดไปกับผู้หญิงคนนี้

"คุณชานนท์กับคุณแสนหวานใกล้กันอีกนิดนึงได้ไหมครับ"

"ขอช็อตเด็ดด้วยครับ"

นักข่าวได้บอกกับชานนท์ เมื่อนักข่าวบอกแบบนี้แล้วชานนท์ก็อยากจะแกล้งแสนหวานเป็นทุนเดิมอยู่แล้วเค้ายิ่งกอดกระชับมากขึ้นแล้วก็ก้มลงจุมพิตที่ริมฝีปากงามของผู้เป็นภรรยา

นักข่าวต่างก็คือฮาแล้วเสียงกรี๊ดก็ดังขึ้นเมื่อชานนท์แกล้งแสนหวานจนพอใจแล้วชายหนุ่มก็รีบ บอกกับนักข่าว

"ผมต้องขอตัวเข้าไปด้านในก่อนนะครับ หวังว่าพี่พี่นักข่าวทุกคนคงจะได้ภาพตามที่ต้องการแล้วนะครับ อย่าลืมลงด้วยนะครับว่าผมรักภรรยาของผมคนนี้มากกกกกกกกกกที่สุด"

ชายหนุ่มลากเสียงยาวและกล่าวเสียงสูงเพื่อแสดงออกว่ารักภรรยาคนนี้อย่างสุดหัวใจ แสนหวานได้แต่แสดงละครตามน้ำไม่ขัดใจผู้ชายคนนี้เลยเพราะกลัวว่าหนังสือพิมพ์จะลงในทิศทางที่ไม่ดีทำให้คุณหญิงนวลฉวีมีอาการแย่ลง

"สวัสดีค่ะพี่นนท์ "

นาตาลีเดินเข้ามาทักทายชานนท์แล้วรีบเดินเบียดเข้าไปตรงกลางระหว่างคู่ผัวเมียจนทำให้ แสนหวานที่กำลังคล้องแขนชานนท์อยู่นั้นต้องแยกจากกัน แล้วนาตาลีก็ใช้แขนของตัวเองไปคล้องแขนชายหนุ่มแทน

"เออ...ถ้ายังงั้นคุณชานนท์กับคุณนาตาลีตามสบายก่อนนะคะ ดิฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อน"

เมื่อสบโอกาสแสนหวานก็ใช้จังหวะนี้เพื่อที่จะหนีชานนท์ในทันที ชานนท์รู้สึกหงุดหงิดใจเล็กน้อยที่นาตาลีมาขัดจังหวะที่เขาต้องได้อยู่ใกล้ชิดกับภรรยา

"ลีคิดถึงคุณจังเลยค่ะ...คุณไปฮันนีมูนตั้งหลายวันคิดถึงลีบ้างมั้ยคะ"

นาตาลีออดอ้อนออเซาะชานนท์

"ผมเคยบอกคุณแล้วนะว่าถ้าผมต้องการผมจะโทรตามเอง ถ้าผมไม่ต้องการคุณก็ไม่ควรจะมายุ่งกับผม ออกไปจากตัวผมได้แล้วอย่ามาเกะกะ วันนี้ผมมาวานในฐานะแม่ ของผมเป็นตัวแทนของคุณแม่อย่ามาทำตัวรุ่มร่ามแบบนี้ เดี๋ยวนักข่าวมาเห็นเข้าจะเป็นข่าวใหญ่อีก "

ในหลายครั้งนาตาลีก็สร้างความรำคาญใจให้กับชายหนุ่มเกี่ยวกับข่าว (คาว) ของเธอเผื่อจะได้เป็นกระแสสังคมแล้วมีงานตามมา

"ก็ลีรักคุณนี่คะ ลีคิดถึงคุณ"

"พอได้แล้ว คุณควรจะรู้นะว่าคุณกับผมอยู่ในสถานะอะไร ผมคิดว่าเราคุยกันรู้เรื่องแล้วเสียอีก ถ้าคุณยังพูดจาไม่รู้เรื่อง อยู่แบบนี้คุณกับผมก็จบกันแค่นี้เถอะ"

เค้าออกไปบอกออกไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดเล็กน้อย ซึ่งหญิงสาวรับรู้ได้เป็นอย่างดี

"ก็ได้ค่ะลีจะรอคุณโทรมานะคะ"

หญิงสาวหน้าง้กแล้วเดินจากไป ชานนท์ไม่รู้เลยว่าระหว่างที่นาตาลีเดินมาหาตัวเองแล้วพูดคุยกัน เธอได้จ้างนักข่าวตามมาถ่ายภาพแล้วหามุมที่อาจจะทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ง่าย ถ่ายภาพเด็ดเอาไว้ได้หลายช็อตเพื่อที่จะเป็นขาวกับเธอในวันพรุ่งนี้ นาตาลีขยิบตาให้กับนักข่าวเป็นเชิงว่าเรียบร้อยแล้ว แล้วหญิงสาวก็แกล้งงอนแล้วเดินจากไปโดยที่ชานนท์ไม่รู้ตัวเลยว่าตกหลุมพรางดาราสาวเข้าให้แล้ว

ชานนท์กลับมายืนรอภรรยาสาวที่หน้าห้องน้ำเมื่อแสนหวานเดินออกมาเธอถึงกับตกใจที่เห็นชานนท์ยืนอยู่

"คุณมาทำอะไรที่หน้าห้องน้ำผู้หญิงคะคุณนนท์ !?

"ถามได้ !! ฉันก็มารอเธอน่ะสิ"... เขาทำหน้าบึ้งตึง

"ห๊ะ !! รอฉัน !!

หญิงสาวทำหน้างง

"รอฉันทำไมคะ"

"อ้าว !! เธอนี่ทำไมโง่ จังซื่อบื้อนะเนี่ย...ก็จะได้เข้าไปพร้อมกันยังไงล่ะ ฉันไม่อยากเป็นข่าวกับคนอื่นเพราะฉันแต่งงานแล้ว ไม่อยากให้คุณแม่ไม่สบายใจแล้วอาการแย่ลงเข้าใจบ้างไหม อย่าต้องให้พูดบ่อยบ่อยสิ....ทำอะไรต้องให้มันแนบเนียน"

ชานนท์แกล้งว่าแสนหวานโดยเอา ผู้เป็นแม่มาอ้าง หญิงสาวได้แต่จำใจเดินคล้องแขนเขาเข้าไปในงาน ชานนท์เจอผู้หลักผู้ใหญ่ก็ได้แต่คุยเรื่องงานในบางครั้งแสนหวานแอบเซ็งก็เลยเดินขอตัวชิมอาหารในงานไปเรื่อยจนในที่สุดก็ได้มาเจอเจ้านายที่มางานนี้เหมือนกัน

"แสนหวาน"

เจ้านายเรียกแสนหวานขณะที่หญิงสาวกำลังยืนหันหลังอยู่ เมื่อได้ยินเสียงผู้ถูกเรียกจึงหันไปตามต้นเสียงทันที

"อ้าวเจ้านายมาได้ไง"

"อ๋อ..มากับแม่เราน่ะ แม่เรายืนอยู่ทางโน้น"

เจ้านายชี้ไปหาผู้เป็นแม่ที่กำลังยืนพูดคุยหัวเราะเริงร่าอยู่กับบรรดาสมาคมคุณหญิงคุณนายทางนู้น

"แล้วแสนหวานมากับใคร...มากับคุณป้าเหรอ"

เจ้านายคิดว่าแสนหวานมากับแม่ของชานนท์

"เปล่า...เรามากับพี่นนท์น่ะ"

เมื่อได้ยินคำนี้เจ้านายน่าสลดไปทันที

"คุณแม่นายสบายดีใช่ไหม ?

หวานสอบถาม

"สบายดี...เธออยากไปหาท่านกันไหมล่ะ"

"ไปสิ"

เมื่อพูดจบทั้งสองคนก็เดินตรงไปหาคุณหญิงพิกุลแม่ของเจ้านาย

"สวัสดีค่ะคุณป้า"

แสนหวานยกมือไหว้คุณหญิงพิกุล

"ไหว้พระเถอะจะหนูแสนหวาน...วันนั้นป้าก็ไปที่งานแต่งแต่ไม่ค่อยมีโอกาสได้คุยกันเลยเนาะ เพราะเจ้าสาวของเรายุ่งมาก แขกในงานเยอะเหลือเกิน"

หญิงชราพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและเอ็นดูหญิงสาวตรงหน้าไม่น้อย

"ขอบคุณค่ะคุณป้า หนูต้องขอโทษด้วยนะคะที่ไม่มีเวลาดูแลคุณป้าในงานเลย"

"ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ลูกป้าเข้าใจ"

คุณหญิงพิกุลยิ้มด้วยความเอ็นดู

"คุณป้าสบายดีนะคะ"

"สบายดีมากเลยจ้ะ...เจ้านายดูแลป้าเป็นอย่างดี...แต่ที่ป้าเป็นห่วงก็เรื่องคู่ของเนี่ยแหละไม่รู้เมื่อไหร่ลูกชายของป้าจะพาลูกสะใภ้มาหาแล้วแต่งงานเป็นเรื่องเป็นราวเหมือนหนูแสนหวานนะจ้ะ ป้าเองก็อยากอุ้มหลานแล้ว คนแก่ก็ไม่มีอะไรมากหรอกพออายุเยอะแล้วก็อยากจะอุ้มหลาน อิจฉาคุณหญิงนวลฉวีนะทั้งลูกสาวบุญธรรมและลูกชายของตัวเองแต่งงานกันเองแบบนี้เรือล่มในหนองทองจะไปไหน "

ส่วนตัวแล้วคุณหญิงพิกุลรักและเอ็นดูแสนหวานเป็นอย่างมากและเธอก็รับรู้ด้วยว่าลูกชายของตัวเองแอบรักหญิงสาวมานานมากแล้ว คุณหญิงพิกุลเองก็อดที่จะสงสารลูกชายและอดจะเสียดายแสนหวานไม่ได้ที่ไม่ได้เธอมาเป็นลูกสะใภ้

แต่จะทำยังไงได้เล่า ในเมื่อความต้องการของผู้มีพระคุณแสนหวานจึงจำเป็นต้องแต่งงานกับชานนท์

ตอนนี้ทั้งเจ้านายคุณหญิงพิกุลและแสนหวานพูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติแลดูมีความสุขเหมือนกับว่าหญิงสาวเป็นภรรยาของเจ้านายมากกว่าตัวเอง

ชานนท์ได้แต่มองด้วยความเจ็บปวดอยู่ในส่วนลึกของจิตใจชายหนุ่มกำมือแน่นด้วยความโกรธและโมโห ที่ภรรยาตัวเองทำราวกับว่าชานนท์ไม่มีตัวตนอยู่ในสถานที่แห่งนี้อีกด้วย ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว