facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : ) **ความแค้นที่ยังฝังใจในอดีตจะทำให้คนสองคนสลงเอยกันยังไง ไรท์ฝากติดตามกันด้วยนะจ้า ^^

ตอนที่ 2 : คู่เวร คู่กรรม

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 : คู่เวร คู่กรรม

คำค้น : #ได้ #เกียร์ #คือ #เมีย #กู #บาส #แปงค์

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2564 10:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 : คู่เวร คู่กรรม
แบบอักษร

#แปงค์ 

 

        “ได้! เมื่อกี้มึงพูดใช่ไหมว่าถ้ากูยังหายใจอยู่มึงจะไม่มีทางชอบกู” มันก็ได้ยินที่ผมพูดนะไม่เห็นจะต้องมาถามซ้ำ

 

        “ใช่!” 

 

       “ถ้างั้นก็ได้! กูจะตายให้ดู” 

 

       “เห้ย!! ไอบาส!” 

 

       “ตุ้ม!!!...” 

 

 

 

 

      ผมยืนอึ้งตัวแข็งทื่อมองภาพที่ไอบาสมันประชดผมด้วยการกระโดดลงน้ำไปแล้ว แล้วที่จริงผมก็ไม่น่าจะต้องมาสนใจว่ามันจะเป็นหรือตายด้วย แต่สุดท้ายแล้วผมก็ลงไปช่วยมันจนได้ 

 

         “ตุ๊บ!ๆ มึงฟื้นขึ้นมาเลยนะไอเลว! มึงจะมาตายแบบนี้ไม่ได้นะ มันเร็วเกินไปสำหรับคนอย่างมึง” ร้องไห้ไปด้วยทุบมันไปด้วยแบบนี้มันง่ายเกินไป

 

         “ไอเลว! ตุ๊บ!!”

 

         “แฮ็กๆ...อ๊วก” มันฟื้นแล้วครับ 

 

         “มึงเป็นยังไงบ้าง? อยากตายจริงๆใช่ไหมถึงได้ทำแบบนี้” ขอด่าสักทีเถอะ แต่ดูจากสีหน้าของมันแล้วเหมือนมันเป็นโรคจิตอะ ยิ้มอยู่ได้ 

 

        “หึ! มึงไม่ได้อยากให้กูตาย” เออผมไม่ได้อยากให้มันตาย มันทรมานน้อยไปกับสิ่งที่มันทำไว้กับผม ถ้ามันจะตายผมก็จะทำให้มันตายอย่างทรมาน

 

        “คนอย่างมึงมันต้องค่อยตายช้าๆ กูขอตัวนะถ้ามึงไม่ตายแล้ว” ผมจะพูดให้มันเจ็บแต่ทำไมผมถึงรู้สึกเจ็บเองวะ ทำไมมันเหมือนคำพูดที่ไอพวกนั้นมันพูดเอาไว้เลยวะ 

 

       “หมับ)) กูขอโทษ” ขอโทษอะไรของมัน 

 

       “ขอโทษอะไรของมึง?” อย่าบอกนะว่ามันจำผมได้อะ ผมไม่แทบจะไม่เหลือเค้าโครงหน้าเดิมให้มันจำได้เลยนะนอกจากชื่อของผม 

        

       “สำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมา กูขอโทษนะแปงค์” มันง่ายเกินไปหรือเปล่า แค่คำขอโทษของมันไม่กี่คำคิดหรอว่าผมจะให้อภัยมันได้ 

 

        “มึงกับกูไม่เคยรู้จักกันมาก่อนไม่จำเป็นต้องยกโทษอะไรให้ แล้วมึงก็ไม่ต้องมาขอโทษกูด้วย กูไม่รับอะไรทั้งนั้น” เกลียดคือเกลียด

 

        “แน่ใจหรอแปงค์ว่าเราไม่ได้รู้จักกัน” ผมว่ามันรู้แน่เลยว่าเป็นผม ประเด็นคือมันรู้ได้ยังไง 

 

        “กูแน่ใจ แล้วกูก็ไม่ได้อยากจะรู้จักมึง” 

 

       “มึงคงจะเกลียดกูมากเลยสินะถึงได้หายไป” ใช่ ที่ผมหายไปเพราะผมเกลียดมัน เกลียดมันมาก 

 

       “อย่ามามั่ว! กูไม่ใช่คนที่มึงรู้จักหรอก กูไม่รู้ว่ามึงกำลังคิดว่ากูเป็นใครที่มึงรู้จักหรือเปล่านะ แต่กูขอบอกเลยว่ากูไม่ใช่คนที่มึงรู้จักหรอก” ผมไม่ยอมรับซะอย่างมันจะคิดอะไรก็ปล่อยให้มันคิดไป 

 

       “กูจำดวงตาคู่นี้ได้ กูจำได้ดีว่าดวงตาคู่นี้ผิดหวังกับกูมากแค่ไหน” รู้ดีนะมัน

 

       “งั้นมึงก็ช่วยจำเอาไว้ให้ดีก็แล้วกันว่ามันเกลียดมึง! เกลียดมาก ชีวิตนี้ถ้าคนอย่างมึงไม่ได้รับความเจ็บปวด คนอย่างกูก็คงจะไม่มีความสุข เพราะความสุขของกูก็คือการได้เห็นมึงเจ็บปวด!” คำพูดทุกคำที่ผมพูดออกมามันเหมือนเป็นหนามทิ่มแทงใจของตัวเองแต่ผมทำใจให้อภัยมันไม่ได้จริงๆ 

 

       ผมพูดแล้วทิ้งให้มันนั่งอยู่ตรงนั้นแหละ ถ้ามันอยากตายก็ให้มันตายไปเลยผมไม่เกี่ยวแล้ว ความแค้นของผมมันเริ่มขึ้นมานานมากแล้ว ต่อไปนี้มันถึงเวลาที่ต้องเอาคืนแล้วในเมื่อมันรู้แล้วว่าผมเป็นใคร ต่อไป...มันคือศัตรูของผม 

 

          *****************************

#บาส  

 

       ผมเห็นสายตาที่ไอแปงค์มันมองมาที่ผม มันเกลียดผมมาก มันเจ็บปวด ที่ผ่านมาผมคงจะทำให้มันเจ็บปวดมากสินะ ขนาดผมขอโทษมัน มันยังไม่รับคำขอโทษของผมเลย การกระทำและคำพูดของมันทุกคำมีผลต่อจิตใจของผมมาก 

 

       ตอนแรกผมก็ยังไม่แน่ใจว่าจะใช่มันจริงๆ หรือเปล่า แต่พอได้มองตาของมันแล้วผมรู้ได้ทันทีเลยว่านี่คือมัน คนที่ผมเคยทำร้ายมันให้เจ็บปวดจนมันต้องย้ายหนีไป 

 

       ในเมื่อผมขอโทษมันแล้วมันยังไม่ให้อภัยผม ผมก็จะทำให้มันอภัยให้ผมให้ได้ 

 

 

 

 

 

        “นี่เพื่อนของกูมันร้อนถึงกับต้องลงไปกระโดดน้ำเล่นเลยหรอ?” ไอเต้พูดแขวะผมขึ้นมา ผมเดินกลับมาที่คณะเหมือนเดิม ไปเหมือนเทพบุตร กลับมาเหมือนหมาเลย 

 

       “สัส!” คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ก็ยังจะมาพูดกวนประสาทผมนะ

 

        “เป็นอะไรของมึง? ไปโดนตัวไหนมาอีกวันนี้?” เอาไงดีวะ ผมจะเล่าให้พวกมันฟังดีไหมเผื่อพวกมันจะช่วยอะไรผมได้ 

 

        “ถ้ากูเล่าอะไรให้พวกมึงฟังแล้ว พวกมึงสัญญาก่อนว่าจะช่วยกู” ถึงกับต้องขอความช่วยเหลือจากเพื่อนแล้ว ผมว่าคนเดียวไม่น่าจะรอด 

 

        “เล่ามาแล้วพวกกูจะพิจารณาเอง” ก็ยังดีกว่าพวกมันจะไม่ช่วยผมไหมแบบนี้ ผมเลยเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นระหว่างผมกับไอแปงค์ให้เพื่อนฟังทั้งหมด 

 

 

   

 

 

         “โคตรเลว” ไอแทนด่าผมก่อนเลย 

 

        “กูไม่ให้อภัยหรอกถ้าทำกับกูแบบนี้” ไอเบท

 

        “ห้าวจริงๆ เพื่อนกู สมน้ำหน้า!” ไอเต้ 

 

         “แต่ถ้าสำนึกผิดมันก็น่าให้อภัยนะ แต่มึงคงจะต้องเหนื่อยหน่อยอะกว่าเค้าจะอภัยให้ เผลอๆ มันอาจจะไม่มีวันนั้นเลยด้วยซ้ำ” คำพูดของไอเบ็นเหมือนหลอกให้ผมขึ้นเขาแล้วผลักผมตกลงมา

 

         “ไอสัส! กูยังห้าวไหมตอนนั้น มันสมัยก่อนไงกูยังมีความคิดที่เด็กมาก” ผมรู้สึกผิดมาตลอด อยากขอโทษมันแต่มันก็ไม่อยู่ให้ผมได้ขอโทษมันเลย 

 

         “แล้วเป็นไง พอตอนนี้เกิดอยากได้เค้าคืนมาว่างั้น?” ตอนนี้ให้มันอภัยให้ผมได้ก่อนเถอะ เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง 

 

         “อยากให้มันอภัยให้กูก่อนก็พอตอนนี้” บอกตามตรงว่าให้อภัยยังยากเลย

 

         “ทำเค้าเอาไว้เจ็บแสบก็แบบนี้แหละ เดี๋ยวผู้เชี่ยวชาญคนนี้จะช่วยมึงเอง” ไอเบ็นแสบที่สุดในกลุ่มของผมแล้ว 

 

        “หน้าชั่วนะมึงอะ” ไอแทนว่าไอเบ็น 

 

        “ไม่ชั่วจะเอาคนที่เราเกลียดได้อยู่หมัดหรอ?” พูดเหมือนมันเคยลองทำมาแล้ว 

 

         “มึงเคยลองทำมาแล้วหรอไอเบ็น?” ไอเต้ถามไอเบ็น บ้าง 

 

        “ไม่เคยอะ กูคิดว่ามันน่าจะได้ผลเลยอยากเสนอความคิด” ไอเบ็นคิดแบบนี้ชั่วแน่นอน 

     

        “ไอสัส! แล้วทำมาเป็นพูด” ไอเบทด่าไอเบ็นอีกคน

 

        “ก็ลองดู มันเป็นคำแนะนำจากเทพแห่งความรักอย่างกู” เทพแห่งความรัก รักไปทั่วสิไม่ว่าคนอย่างมันอะ 

 

        “จะอ๊วก! เทพแห่งความรัก รักหลายคนไหมมึงอะ ทุกวันนี้ต้องเคลียร์ห้องวันละกี่ครั้งครับไอคุณเบ็น” ผมไม่ต้องพูดแล้วครับ ไอเต้มันออกโรงพูดก่อนผมไปแล้ว 

 

       “เค้าเรียกว่า...กฎของการกระจายความรัก” กฎบ้ากฎบออะไรของมัน กฎการกระจายความรัก >_< ปวดหัวกับเพื่อนของตัวเอง ประสาทจะแดกแล้วผม 

 

        “เรียกง่ายๆ ว่าเจ้าชู้จะดูดีกว่าที่มึงพูดแบบนี้ไหมไอเบ็น” โดนไอแทนไปอีกดอก แม่งนอกจากจะกวนตีนแล้วเรื่องของความเจ้าชู้ในกลุ่มของผมก็ไม่มีใครสู้มันได้เลยนะครับ 

 

       “ไอแทน ปากแบบมึงน่าจะมีผัวนะ ไม่น่าจะมีเมีย” กลายเป็นไปแช่งให้ไอแทนมีผัวแล้ว แต่ในกลุ่มของผมไอแทนกับไอเบทเหมาะสมที่จะมีผัวเป็นที่สุด พวกมันสองตัวน่ารัก 

 

       “แล้วปากแบบมึงเนี่ย ก็ไม่น่าจะทันได้มีเมียนะกูว่า น่าจะได้ไปลงโลงก่อนอะ” ไอแทนเป็นคนปากจัดมาก บ้านของมันโหดกันทั้งบ้านครับ พ่อกับพี่ชายของมันเป็นมาเฟียใหญ่ ใครที่คิดจะเข้าหามันก็คงจะต้องเหนื่อยกันหน่อยนะครับ 

 

       “กูยอมแพ้ครับ กูขอโทษครับเมียกู” ไอเบ็นเล่นกับไอแทนแบบนี้แล้วผมรู้สึกขนลุก 

 

       “เมียพ่อง! กูขนลุก ถ้าเอามึงทำผัวนะกูยอมให้ไข่ฟ่อ” แรงมากไอแทน 

 

       “ไอสัส! พูดซะกูหมดคุณค่าเลย น้ำกูนี่มีแต่ผู้หญิงอยากได้” ระวังเถอะซ่าๆ แบบนี้เดี๋ยวจะได้ผัวแทนที่จะได้เมีย 

 

       “นี่สรุปพวกมึงจะช่วยกูไหม? เถียงกันอยู่ได้” ตัดบทสนทนาของพวกมันก่อน เดี๋ยวจะไม่ได้เรื่องอะไรเลยวันนี้ 

 

        “เออช่วยก็ได้ แต่มึงต้องอดทนหน่อยนะ อาจจะต้องทนมือทนตีนเลยก็ได้อะกูว่า” ผมจะลองฟังคำแนะนำจากไอผู้มีความเชี่ยวชาญทางด้านการกระจายความรักแบบมันดู 

 

        “ว่ามา” ไอพวกที่เหลือก็ตั้งหน้าตั้งตารอฟังก่อนเลยทีเดียว ถ้าไม่มีสาระนะกี่ตีนนับรอเอาไว้ได้เลย ไอเบ็นโดนแน่ 

 

         “จับปล้ำแม่งเลยจะได้จบๆ” *_* 

 

         “สักทีไอสัส!” 

 

         “เห้ยๆ นั้นตีนนะมึง อย่าเลยกูแค่ล้อเล่น” ยกตีนขึ้นมาเตรียมถีบมันอยู่แล้วนะ ถ้าไม่มีคำว่าพูดล่นนี่ผมจะถีบมันจริงแล้วนะ คนเค้าอุตส่าห์ตั้งหน้าตั้งตารอฟัง 

 

        “อย่ามาลีลา ผั๊วะ!” 

 

         “โอ้ย! ไอแทน! มึงจะมาตบหัวของกูทำไมเนี่ย!” ปรบมือดังๆ ให้กับไอแทนครับสะใจฉิบหาย ลูกหัวป้อยๆ เลยไอเบ็น 

  

         “อยากตบ! แล้วถ้ามึงยังไม่ยอมบอกมาดีๆ กูจะทำมากกว่าตบแล้วนะ” อย่าให้แทนได้ลงมือลงตีน 

 

         “บอกแล้วครับๆ ทำเป็นวัยรุ่นใจร้อนไปได้” ใครจะไปใจเย็นขี้เล่นเหมือนกับมัน วันๆ แม่งไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรให้คิดบ้างไหมอารมณ์ดีทั้งวัน ยิ่งเห็นสาวๆ นะไม่ต้องพูดถึง 

 

        “มึงต้องตามตื้อ กวนตีนกวนประสาทไปเรื่อยๆ น้ำหยดลงหินทุกวันหินมันยังกร่อน แล้วมันเคยชอบมึงมาก่อนด้วย ยังไงกูก็ว่ามันยังชอบมึงอยู่” ผมจะลองทำตามคำแนะนำของมันดีไหมเนี่ย ยิ่งไปตามตื้อ ยิ่งไปกวนประสาทของไอแปงค์มันก็จะยิ่งเกลียดผมเข้าไปใหญ่เลยไหม 

 

        “มึงคิดดูดีๆ นะไอบาส ไอนี่มันบ้า” ไอเบทช่วยไอแทนด่าไอเบ็นอีกคน

 

        “อ่าว! ที่รัก มาว่ากูบ้าแบบนี้ได้ยังไงกัน” เรียกไอแทนเมีย เรียกไอเบทที่รัก เป็นไงล่ะเพื่อนรักของผม 

 

        “ใครที่รักของมึง? ถ้ากูเป็นที่รักของมึงกูจะยอมตอนเหมือนขันที” ไอเบทแรงกว่าไอแทน ไอเบ็นบางทีก็น่าเห็นใจมันนะครับ 

 

        “สัส! เพื่อนกูไหมมึงสองคนอะ” ทำทีเป็นตัดพ้อไอแทนกับไอเบท 

 

        “อย่าแสดง! ที่นี่ไม่มีสาวๆ ดูเอ็นให้มึงนะ” ดูเอ็น ไอแทนมันก็ช่างคิดเนาะ ไอเต้นั่งฟังแล้วก็หัวเราะอย่างเดียวเลย 

 

        “เออ! ในสายตาของพวกมึงกูก็ดูไม่ดีอยู่แล้ว” งอนแล้วครับ อย่างมันผมว่าไม่ควรจะมีเมียนะ ควรจะมีผัวมากกว่า ^^ 

 

         “มาก!” พวกผมพร้อมใจกันตอบออกมา แกล้งไอเบ็นให้หงุดหงิดได้นี่คือความสุขเลยนะครับ ปกติเหมือนกันสูบกัญชาอะอารมณ์ดีตลอด 

 

         “แล้วแต่พวกมึงจะคิดเลย แต่กูคิดว่ากูเป็นคนดีที่สุดแล้ว” ถ้ามันคนดีพวกผมก็พระแล้ว

 

        “ครับไอคนดี ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ เดี๋ยวกูจะลองทำตามที่มึงบอกดู” ถ้ามันได้ผลผมจะสนับสนุนให้ไอเบ็นมีผัว 

 

        “กูว่ามึงไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนเถอะ” ลืมไปเลยมัวแต่สนใจคำแนะนำของไอเบ็นจนลืมไปเลยว่าตัวของผมเปียกอยู่ ทำตัวเป็นพระเอกอีกแล้ว

 

         “อืม ถ้าอย่างงั้นเดี๋ยวกูกลับมา เจอกัน” ผมรีบกลับห้องอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่ทันที  หวังว่าคำแนะนำของไอเบ็นจะช่วยให้ผมได้มันคืนกลับมานะ 

 

 

 

 

 

         [มหาลัย]  

 

       [คณะนิเทศน์]  

 

       สองตีนของผมมันบอกให้ผมเดินมาอยู่ที่นี่หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมไม่อยากเข้าเรียนแล้ว ผมจะลองทำตามแผนของไอเบ็นมันดู ผมจะไปหาไอแปงค์ คนอย่างไอแปงค์ไม่น่าจะขาดเรียนได้ 

 

       เดินเข้าตึกมามีแต่คนมองผม เหมือนเป็นตัวประหลาดเลยกู ไอแปงค์มันน่าจะเรียนที่ตึกเนี่ยแหละ ถ้ามันเดินลงมาผมก็คงจะเห็น 

 

        นั่งรอด้วยความมานะมาก ผมไม่เคยที่จะต้องมานั่งรอใครแบบนี้มาก่อนเลยนะครับ เอาจริงๆ ผมก็เจ้าชู้ไม่ต่างไปจากไอเบ็นหรอก

 

         “บาสใช่ไหม?” ใครเดินมาทักผมวะ 

 

         “อืม ว่าไง?” ผมรู้จักเธอด้วยหรอวะ

 

         “บาสจำเราไม่ได้หรอ?” ถ้าผมจะได้ผมจะถามไหมว่าไง ผมจำไม่ได้หรอก ผู้หญิงเข้ามาหาผมก็เยอะ

 

       “ขอโทษนะจำไม่ได้” ผู้หญิงคนนี้ดูหน้าหงอยไปเลย 

 

       “อะไรกันบาส คืนนั้นเรายังสนุกด้วยกันอยู่เลย” ผมไม่รู้ว่าเธอคือคู่นอนคนที่เท่าไหร่ของผม แต่โผล่มาตอนนี้มันไม่ดีกับผมแน่ๆ 

 

        “สันดานไม่เคยเปลี่ยน ไอคนเจ้าชู้!” >_< กูว่าแล้ว งานกูเข้าอีกแล้ว ลำพังทำให้มันเกลียดอยู่แล้ว ตอนนี้มันเกลียดผมมากกว่าเดิมอีกทีนี้ 

 

         “ขอตัวนะ เมียโกรธแล้ว” ผมรีบวิ่งตามไอแปงค์มาทันที เพื่อนของมันก็เหมือนจะเป็นใจให้ผมนะ เดินไปอีกทางแล้ว 

 

        “ไอแปงค์! ไอแปงค์มึงรอกูก่อน” เดินเร็วฉิบหาย นี่มันเดินหรือวิ่งกันแน่วะเนี่ย น่าจะพามันไปลงแข่งวิ่งเนาะน่าจะรุ่ง

 

         “มาทำไม? จะไปตายที่ไหนก็ไป” เจอหน้ากันทีไรก็ไล่ให้ผมไปตายทุกทีเลย 

 

        “ไล่แบบนี้กูจะคิดว่ามึงหวงกูแล้วนะ” กวนตีนมันไปเลยก็แล้วกัน ไอเบ็นแนะนำมา

 

         “ใครหวงมึง?” ก็ไอคนที่ถามผมอยู่เนี่ยแหละ ทำหน้าทำตาโกรธผมสุดๆ อะ จะไม่ให้ผมคิดว่ามันหวงผมได้ยังไงกัน

 

         “ก็มึงไง” 

 

         “อย่าสำคัญตัวเองผิด” มันด่าแบบนี้แสดงว่ามันหวง เอาวะคำแนะนำของไอเบ็นท่องไว้

 

         “อ้าวหรอ? นี่กูคิดว่ากูสำคัญกับมึงไปแล้วนะ” ผมไม่ยอมให้คำแนะนำของเพื่อนต้องสูญเปล่า 

 

         “ไม่มีวัน! มึงจะไปไหนก็ไปเลยนะไม่ต้องมากวนกู” ไล่กันแบบนี้คิดว่าผมจะยอมไปง่ายๆ หรอ 

 

        “จะให้กูไปไหนได้ไงเมียกูอยู่นี่ทั้งคน” ได้เกียร์ผมไปแล้วมันก็ต้องเป็นเมียของผม

 

        “เมียของมึงมันคงจะเยอะมากสินะ” หาเรื่องพูดแขวะผมแล้ว 

 

        “ตอนนี้มีแค่มึง” ผมกล้าพูดเลยตอนนี้ก็ตามแค่มัน สนใจมันอยู่แค่คนเดียว 

 

        “แล้วมาบอกกูทำไม?” เหมือนมันอยากรู้นะถึงประชดผมแบบนี้ ขอให้ผมได้คิดเข้าข้างตัวเองไปก่อนนะครับ 

 

        “ก็มึงว่าให้กูมีผู้หญิงเยอะอะ กูมีแค่มึงก็ต้องบอกออกไป เกียร์ของกูก็อยู่ที่มึง” ผมให้เกียร์มันไปมันจะเอาไปทิ้งไหมวะ 

   

        “มันก็เรื่องของมึง กูเกลียดมึง! แล้วเกียร์ที่มึงให้กูเนี่ย กูจะเอาไปให้หมาแทน คนอย่างมึงอะไม่สมควรที่จะได้ใจของใคร” 

 

         “หรอ? กูว่าอย่างน้อยก็ได้ใจอยู่นะ” 

 

        “ใจใคร?” ยังดีที่มันถามให้ผมได้หยอกเล่นกับมันต่ออีก

 

        “ก็ใจหมาไง” ผมจงใจจะกวนตีนมัน 

 

        “ไอบาส!” 

 

        “ครับเมีย” มันต้องแบบนี้แหละถึงจะเอาคนอย่างมันอยู่ สงสัยผมจะต้องไปขอบคุณไอเบ็นแล้วสำหรับคำแนะนำที่ดี 

 

        “ใครเป็นเมียของมึง?” ไม่น่าถามนะมัน 

 

       “ก็มึงไง” 

 

       “กู..ไม่..ใช่..เมีย..มึง!” เน้นๆเลยนะไอแปงค์ ด่าผมมาเถอะถ้าทำให้มันสบายใจ แต่ยิ่งมันทำหน้าแบบนี้ผมก็ยิ่งอยากจะแกล้งมัน 

 

        “อ้าวหรอ ไม่ใช่เมียของกูแต่มีเกียร์ของกูนี่ต้องยังไง หรือจะให้เรียกว่าคู่ชีวิต?” ผมยังกวนตีนไอแปงค์ไม่หยุด คนโดนกวนถึงกับหน้าหงิกหน้างอหมดแล้ว 

 

       “อย่างมึงเค้าไม่ได้เรียกคู่ชีวิต อย่างมึงเค้าเรียกว่า..คู่เวรคู่กรรม” ผมว่ามันเผลอหุดปากพูดออกมานะครับ รีบเอามือปิดปากของตัวเอง 

 

       “อ้าว ถึงแม้กูจะไม่ได้เป็นคู่ชีวิตของมึงแต่ก็ยังดีที่มึงให้กูได้เป็นคู่เวรคู่กรรมกับมึง” หลุดพูดมาให้ผมเล่นมันเองนะ 

 

        “ไอบาส! มึงจะไปไหนก็ไปเลยนะ” เถียงผมไม่ได้แล้วไล่กันเลยแหะ แต่บังเอิญว่าผมมันหน้าด้าน 

 

        “จะไปไหนก็ไปได้มึงพูดเองนะ ถ้าอย่างงั้นกูก็จะไปกับมึง” บอกให้ผมไปไหนก็ไป ผมจะไปกับมันผมไม่ผิดนะครับ

 

        “มึงตั้งใจจะกวนตีนกู!” โวยวายแล้ว เถียงผมไม่ได้โวยวายใส่ทันที

 

         “กวนตีนอะไร ก็มึงเป็นคนบอกให้กูไปไหนก็ไปเอง กูก็จะไปกับมึงอยู่นี่ไง กูผิดอะไร?” มันเป็นคนบอกเองช่วยไม่ได้ 

 

         “มึงไม่ผิดอะไรหรอก ผิดที่กูเนี่ยแหละที่ทำให้มึงออกไปจากชีวิตของกูไม่ได้” แร๊ง!! ยากหน่อยนะครับถ้าจะผลักผมให้ออกจากชีวิตของมันอะ

 

         “มึงพูดแล้วว่ากูเป็นคู่เวร คู่กรรม ต่อไปนี้มึงจะหนีคู่เวร คู่กรรมอย่างกูไม่พ้นแน่นอน กลับห้องไปกูไปส่ง” จะตามติดให้เหมือนวิญญาณเลยคอยดู

 

          “บ้านรวยครับกูมีรถ กูกลับเองได้ไม่ต้องรบกวนคนอย่างมึง จะไปตายที่ไหนก็ไป” ปากร้ายมาก แต่ผมก็ไม่โกรธมันหรอกครับ บางทีที่มันเป็นแบบนี้ก็อาจจะเป็นเพราะผมเองที่เป็นคนทำ

 

         “ถ้ากูตายมึงนี่เป็นหม้ายเลยนะ” 

 

         “ก็ดีนะ หม้ายผัวตายก็ยังดีกว่า..อุ๊บ” หลุดปากบ่อยนะมันวันนี้ ^^

 

         “ฮั่นแน่...นี่ยอมรับกูเป็นผัวแล้วใช่ไหม?” มันหลุดมาทั้งทีผมจะไม่เล่นต่อก็คงจะไม่ได้ 

 

         “ผัวบ้านมึงสิ!”

 

         “ผัวบ้านไม่มีนะมึง มีแต่ผัวของแม่” เอาวะ ไปให้สุดแล้วอาจจะหยุดที่อาจจะโดนมันทุบหัวแตกเข้าโรงพยาบาล แล้วถ้าผมยังไม่หยุดกวนตีนของไอแปงค์มันอาจจะทุบหัวผมจริงๆ แน่

 

          “โอ้ย! ไอบาส! มึงช่วยกรุณาไปไกลๆ ตีนของกูเลยนะถ้ามึงยังไม่อยากโดนกูฆ่า” ถามฆ่าผมเลย เมียโหดโปรดทราบ

 

         “เสียใจด้วยครับเมียกูทำไม่ได้ มึงกับกูมันกลายเป็นคู่เวร คู่กรรมกันไปแล้ว” ไอแปงค์มันทำท่าทางเหมือนจะฆ่าผมอะ ถ้ามีดหรือปืนป่านนี้ผมได้ไปนอนอมตังแล้ว 

 

         “ไอบาส!” 

 

         “ครับเมีย” 

 

             ***************************

       **จะมาขอโทษเค้าหรือจะมาทำให้เค้าโกรธมากขึ้นกว่าเดิมกันแน่หะบาส แปงค์ควันออกหูหมดแล้วนั้น** 

ปล. เค้าจำกันได้ คำแนะนำของเบ็นจะได้ผลมากน้อยแค่ไหนต้องมาติดตามกันตอนต่อไปกันนะจ้ารีดทุกคน ถ้าอ่านแล้วโดนใจก็อย่าลืมกดถูกใจคอมเม้น ติดตาม #บาส #แปงค์ กันด้วยนะจ้า ^^ 

        **ยังไม่ได้แก้คำผิด** 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว