email-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : เข้าวัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ส.ค. 2564 10:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เข้าวัง
แบบอักษร

 

"ท่านเเม่นี้มันยังเช้าอยู่เลยนะเจ้าคะ ลูกยังนอนไม่อิ่มเลย" นางพูดงัวเงีย ตากลมโตเปิดๆปิดๆทั้งยังสะลึมสะลือ ตอนท่านเเม่ให้สาวใช้ไปปลุกนางเห็นจินจินหลับอยู่จึงไปอยากจะปลุก

 

"เจ้านี้ก็มัวเเต่นอน หัดตื่นเช้าๆเหมือนลูกบ้านอื่นบ้างอย่าเอาเเต่เกียจคร้านจนเคยตัว" นางมองบุตรสาวที่เอามือปิดหูก่อนจะส่ายหัวให้กับความขี้เกียจบุตรสาวตน

 

"ลูกบ้านไหนเจ้าคะ" นางยื่นหน้าพร้อมกับยิ้มอย่างเทล้น

 

"ลูกคนนี้นิยังจะมาย้อนอีก" นิ้วเรียวจิ้มที่หัวหลันผิงเบาๆ

 

“ว่าเเต่ท่านเเม่เรียกลูกมาเเต่เช้ามีอะไรหรือเจ้าคะ" ใบหน้างามจริงจังทันที

 

"งานเฉลิมฉลองวันประสูติฮ่องเต้เลื่อนเป็นวันนี้ ยามสวี (19:00) เเม่เลยเรียกเจ้ามาคุยเรื่องมารยาทเเล้วก็ชุดที่จะใส่ไปงานเย็นนี้ เจ้ามีความเห็นอย่างไร"

 

"งานเฉลิมฉลองวันประสูติฮ่องเต้ไม่ใช่ว่าอาทิตย์หน้าหรือเจ้าคะ เหตุใดจึงเลื่อนเป็นวันนี้ตอนเย็น" ถ้านางจำไม่ผิดจะต้องเป็นอาทิตย์หน้าที่จะถึงไม่ใช่หรือ

 

"เเม่เองก็ไม่รู้เหมือนกัน ท่านพ่อเองก็ไม่ได้พูดอะไร เจ้าไปอาบน้ำเเต่งตัวก่อนเถอะกินข้าวเสร็จ เราค่อยมาคุยเรื่องชุดที่จะใส่ไปกัน"

 

"เจ้าค่ะท่านเเม่"

 

ร่างบางเดินเข้าไปในเรือนเห็นจินจินสาวใช้นอนหลับอยู่ นางนั่งลงมองสาวใช้ที่หลับตั้งเเต่เช้าจนยามนี้ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น สมองของนางพลันนึกอะไรขึ้นมา

 

"ไฟไหม้เเล้วๆ ใครก็ได้มาช่วยดับไฟที" นางตะโกนใส่สองหูของสาวใช้ที่เริ่มจะมีปฏิกิริยาโต้ตอบ

 

"ไฟไหม้ที่ใดเจ้าคะ รีบไปช่วยกันดับไฟกันเจ้าค่ะ" นางสะดุ้งโหยงก่อนจะรีบรนลานลุกขึ้น

 

"ไม่มีนิ ข้าเเค่เเกล้งเจ้าเล่น" นางอมยิ้มขำน้อยๆกับการกระทำของสาวใช้คนสนิทเมื่อครู่

 

"คุณหนู บ่าวตกใจหมดเจ้าค่ะ" นางเอ่ยด้วยเสียงโอดครวญ

 

"ใครใช้ให้เจ้านอนไม่ยอมตื่นล่ะ"

 

"เเฮะ เเฮะ บ่าวนอนลืมดูเวลาเจ้าค่ะ เดี๋ยวบ่าวจะไปเอาอ่างล้างหน้าให้นะเจ้าคะ" นางเตรียมตัวจะลุกขึ้นเเต่คุณหนูเอ่ยห้ามไว้ก่อน

 

"ไม่ต้องหรอกข้าจะอาบน้ำเลย เจ้าเตรียมชุดไว้ให้ข้าก็พอ"

 

"เจ้าค่ะคุณหนู"

 

สองร่างนายบ่าวเดินตรงเข้าไปภายในเรือนหลังจากทานข้าวเสร็จ เห็นว่าเมื่อเช้ามารดาบอกให้นางมาเรียนรู้มารยาทกับชุดที่จะใส่ไป นางจะชักช้าไม่ได้! นางเอ่ยกับตนเอง

 

"มาเเล้วรึ ชุดที่สั่งตัดเย็บเมื่อเดือนก่อนเเม่ได้ให้สาวใช้ไปถามที่ร้านเเล้ว เห็นว่าตอนบ่ายให้เข้าไปเอา เจ้าจะไปลองที่ร้านเลยหรือไม่ จะได้เลือกดูเครื่องประดับที่เจ้าชอบด้วย " ใบหน้างามคงความอ่อนเยาว์เงยหน้าขึ้นมองบุตรสาวเป็นระยะ มือบางถักไหมพรมอย่างคล่องเเคล่วรอคอยคำตอบบุตรสาว

 

ใบหน้างามคล้ายฟังเเต่ก็เหมือนไม่ได้ฟัง ดวงตากลมจับจ้องไปที่ไหมพรม จนสาวใช้ข้างกายสะกิดร่างบางที่เอาเเต่จับจ้องไหมพรมให้รู้สึกตัว

 

"อะ...เอ่อ เจ้าค่ะยามบ่ายลูกจะเข้าไปดู" นางละสายตาจากมือมารดาก่อนจะสบตาเเล้วเอ่ยตอบอย่างงงๆ

 

"เป็นอะไรไปผิงเอ๋อร์ เหตุใดจึงเหม่อลอยกลุ้มใจเรื่องการเเสดงใช่หรือไม่" มือบางวางของในมือลงก่อนเอ่ยถามบุตรสาวอย่างเป็นห่วง

 

'การเเสดง!! นางยังไม่ได้เตรียมการเเสดงเลยทำไงดี จะบอกท่านเเม่ว่าอย่างไร' ร่างบางเเข็งข้าง ใบหน้างามสะกดกลั้นคำพูดก่อนจะส่งสายตายให้จินจินช่วยคิด เเต่สาวใช้ของนางดันหันหน้าไปทางอื่น ตากลมจ้องไปที่สาวใช้คนสนิทที่ยืนอยู่ไม่ไกลอย่างคาดโทษ

 

"ก็...ประมาณนึงเจ้าค่ะ เเต่ก็ไม่เท่าไหร่" นางตอบกระอ่อมกระเเอ่มในลำคอ

 

"อะไรคือประมาณนึงเเต่ไม่เท่าไหร่ของเจ้ากันผิงเอ๋อร์ พูดอย่างกับว่าไม่รู้ว่าตนเองทำการเเสดงอะไร" นางเอ่ยเสียงดุ เห็นทีนางจะต้องอบรมบุตรสาวให้หนักเสียหน่อย

 

"เตรียมสิเจ้าคะ การเเสดงที่ข้าเตรียมเเสดงก็คือเป่าขลุ่ยเจ้าค่ะ" นางตอบทันควัน นี่นางคิดอะไรอยู่เนี่ยถึงตอบออกไปว่าจะเป่าขลุ่ย

 

'คุณหนูเป่าขลุ่ยไม่เป็นไม่ใช่หรือเจ้าคะ'

 

'ก็เป่าไม่เป็นน่ะสิ ข้าคิดขึ้นมามั่วๆ' สองร่างส่งสายตาคุยกันไปมา

 

"เป่าขลุ่ยรึ เเล้วเพลงที่ใช้เล่นเล่า" นางยังคงถามต่อ

 

"เพลงเหรินซานซีเจ้าค่ะ" นางตอบทันควัน

 

'คุณหนูเพลงนี้มันจะยากเกินไปหรือไม่เจ้าคะ'

 

'ยากหรือไม่ข้าไม่รู้เเต่ข้าได้พูดไปเเล้ว'

 

"คุณหนู...คุณหนูเจ้าคะ" นางเรียกคนตรงหน้าที่เอาเเต่เหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง ใบหน้างามที่ทำหน้าครุ่นคิดอย่างวิตกกังวลทำนางเป็นห่วง

 

เฮ้อ การเเสดงก็ยังไม่ได้เตรียม นางไม่น่าเอาเเต่เล่นเลย เป่าขลุ่ยนางก็ไม่ได้เป่าเก่งเสียขนาดนั้น ได้เเค่เพลงธรรมดาเเต่เพลงเหรินซานซีที่บอกท่านเเม่ไปมันจะต้องฝึกฝนเป็นประจำจนคล่องเเคล่ว เมื่อบรรเลงออกมาจะได้ไพเราะ ตะ...เเต่นางทำไม่ได้!!

 

ใบหน้างามเเสดงอาการวิตกกังวลจนสาวใช้เอ่ยเรียกอีกครั้ง เเต่ครั้งนี้เสียงดังกว่าเดิม

 

"คุณหนูเจ้าคะ"

 

"ถึงเเล้วหรือ" นางเลิกผ้าขึ้นกวาดตามองออกไปนอกรถม้า 'ก็ยังไม่ถึงนี่'

 

"ยังไม่ถึงหรอกเจ้าค่ะ บ่าวเห็นคุณหนูเหม่อลอยจึงเรียก คุณหนูยังคงกังวลเรื่องการเเสดงใช่ไหมเจ้าคะ" นางเอ่ยถามคุณหนูด้วยรอยยิ้ม

 

"ใช่...เพราะข้าไม่รู้ว่าจะเเสดงอะไรต่อหน้าพระพักต์ฮ่องเต้กับฮองเฮา ยังมีเหล่าบรรดาขุนนางทั้งหลายอีก" พูดไปก็ยิ่งเครียด ไม่ใช่ว่านางจะไม่ถนัดอะไรเลยซักอย่าง มันก็มีอยู่...

 

"คุณหนูอย่ากังวลเลยเจ้าค่ะ" นางยื่นหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะกระซิบกระซาบบางอย่างจนผู้ฟังตกใจ

 

"ขอบใจเจ้ามากจินจินข้าพอนึกอะไรออกเเล้ว" ใบหน้างามเมื่อครู่ที่มีความเศร้ามองพลันอารมณ์ดีอย่างหน้าประหลาด

 

ร้านฟูฮวา

 

ร่างบางหยุดอยู่หน้าร้านพร้อมกับสาวใช้ข้างกาย นางเงยหน้าขึ้นมองชื่อร้านก่อนจะเดินเข้าไปภายใน

 

"ข้ามารับชุดที่สั่งตัดเย็บไว้" นิ้วเรียวถอดป้ายหยกข้างเอวเเล้วยื่นให้ชายชราตรงหน้าดู ไม่นานนักก็มีสตรีวัยเเรกเเย้มหน้าตาสะสวยถือชุดออกมาด้วยใบหน้ายิ้มเเย้มเป็นมิตร

 

"นี่คือบุตรสาวของข้าซูอิน"

 

"ซูอินคารวะคุณหนูเจ้าค่ะ" ร่างบางย่อกายคำนับอย่างไม่ถือตัว

 

"ข้าหลันผิง" นางยิ้มอ่อนก่อนจะคำนับสตรีตรงหน้าเช่นกัน

 

''นี่ชุดที่สั่งไว้เจ้าค่ะ"

 

"ขอบคุณเจ้ามาก ขอบคุณนะเจ้าคะเถ้าเเก่วันหลังข้าจะมาอุดหนุนใหม่"

 

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ขอรับ"

 

สาวใช้ข้างกายรับชุดมาถือไว้พร้อมกับเดินตามหลังคุณหนูตน ทั้งสองขึ้นรถม้ามุ่งหน้ากลับจวน 'นางลืมดูเครื่องประดับ ช่างเถอะที่มีอยู่ก็เยอะพอสมควรเเล้ว'

 

"ท่านพ่อกลับมาเเล้วหรือเจ้าคะ" นางถามท่านเเม่ที่ยืนรดน้ำต้นไม้ ดวงตาพลันเหลือบมองรถม้าท่านพ่อที่จอดอยู่

 

"จินจินเจ้าเอาชุดนี้ไปเก็บก่อน เเล้วไปรอข้าที่ศาลา อย่าลืมเตรียม..."

 

"เเตงโม" นางพูดดักคอคุณหนูอย่างรู้ทัน ทุกบ่ายคุณหนูมักจะทานเเตงโมเย็นๆคลายร้อน ยิ่งฤดูนี้เป็นฤดูหนาวคุณหนูจะรับประทานมากกว่าปกติ เป็นผลไม้ของโปรด

 

"มาเเล้วอยู่ในห้องหนังสือ เอ๋ ว่าเเต่ชุดเป็นอย่างไรเจ้าชอบหรือไม่"

 

"ชอบเจ้าค่ะ งดงามมาก" นางลากเสียงยาว จนท่านเเม่หันมามองอย่างประหลาดใจ

 

"งามปานนั้นเชียวรึ" นางพูดด้วยน้ำเสียงสงสัย เมื่อเห็นบุตรสาวอมยิ้มจึงรู้ว่านางเพียงพูดเล่นเท่านั้นดูเหมือนว่าหลันผิงยังไม่ได้ดูชุดเลยด้วยซ้ำ

 

"งั้นลูกขอตัวกลับเรือนก่อนนะเจ้าคะ จะได้ซ้อมการเเสดงด้วย"

 

"ไม่เถอะอย่าหักโหมนักเล่า" มีรึนางจะไม่รู้ว่าบุตรสาวยังไม่ได้เตรียมการเเสดง พอนางถามก็บอกว่าเป่าขลุ่ยเเล้วยังจะตีเนียนเรื่องชื่อเพลงที่ใช้บรรเลงอีก

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว