facebook-icon

หากต้องการติดตามไรท์กดที่คำว่า Queen.P เลยค่ะ {เปิดPre-Order เรื่องนี้แล้วน้า} ไรท์ขอขอบคุณทุกๆแรงสนับสนุนและทุกๆคนที่ติดตามผลงานนะคะ *ตอนล่าสุดอ่านฟรี 2 วัน.ก่อนทำการติดเหรียญนะคะ*

EP.04 เข้าเชียร์วันแรก

ชื่อตอน : EP.04 เข้าเชียร์วันแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 99.4k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2560 18:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
EP.04 เข้าเชียร์วันแรก
แบบอักษร

Ep.04 เช้าเชียร์วันแรก

[Paifon Talk]

" มีกูอีกคน!! " เสียงผู้หญิงคนนึงดังแทรกขึ้นมาด้านหลังเราสองคน ทำให้ต้องหันไปมองต้นเสียงทันที

" อิหลิน!! / หลินนนน!! " ฉันกับเพลินพูดขึ้นพร้อมกัน ก่อนจะตกใจนิดๆที่เราสองคนดันรู้จักผู้หญิงคนนี้เหมือนกันหนะสิ

" อิฝนมึงรู้จักหลินด้วยอ่อ? " ยัยเพลินหันมาถามแบบงงๆ..เออคือกูก็งงคะว่ามึงไปรู้จักได้ไง

" รู้จักดิ พ่อกูกับพ่ออิลินสนิทกันม้ากมากเลยได้เจอกันบ่อยๆอะ แล้วมึงอะรู้จักมันได้ไงเนี่ย? " ฉันตอบยัยเพลินก่อนจะถามมันกลับด้วย

" โอ้ยยยก็อิหลินเนี่ยอยู่คลาสเดียวกับกูตอนเรียนฝรั่งเศสคะมึง เลยสนิทกันตั้งแต่ตอนนั้นเลย " ยัยเพลินตอบ

" โลกโคตรกลมเลยหวะ เอออิฝนไหนบอกกูว่าอยากเป็นหมอไหงมาเรียนวิศวะได้คะ? " ยัยหลินถามขึ้นมา แหมแทงกลางใจฉันสุดๆอะ...คือกูยังอยากเป็นหมออออโว้ยย เห้อ

หลังจากนั้นฉันก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้มันฟัง เหมือนที่เล่าให้ยัยเพลินนั่นแหละ..พวกเราคุยกันอยู่พักนึงก็มีเสียงคนตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง

" เงียบ!!! พวกคุณคุยอะไรกับครับ!! " ทันใดนั้นทุกคนก็เงียบทันที คือฉันงงมากพี่จะตะโกนอะไรเบอร์นั้นนน...ฉันได้แต่ก้มหน้าพึมพำอยู่ในใจแบบนั้นแต่พอเงิยหน้าขึ้นมามองต้นเสียงเท่านั้นแหละ..ฉันก็ต้องเบิกตากว้างทันที

.

" สวัสดีครับปี1 !! ผมชื่อพายุ!! อยู่ปี3 เป็นเฮดว้ากของคณะวิศวะ!! " นั่นมันอีตาบ้าตอนเช้าที่มันมาแย่งที่จอดรถฉันนี่หน่า..เรียนวิศวะเหรอเนี่ยโอ้ยพูดเรื่องเมื่อเช้าละก็โมโห หวุ้ย!!

" ผมพี!! ปี3 เป็นพี่ว้ากพวกคุณ!! " พี่อีกคนพูดขึ้น..ถ้าได้ยินไม่ผิดก็ชื่อพีหละมั้ง ไม่ใช่อะไรคือหน้าพี่เขาดูนิ่งๆมากอะ แอบน่ากลัวนะเนี่ย

" ผมชื่อต้าครับ!! อยู่ปี3 เป็นพี่ว้ากของพวกคุณปี1ทุกคน!! " โหหขยันตะโกนกันมากอะฉันนี่แสบคอแทนเลย หวังว่าจบเชียร์ไปพี่ๆเขาจะไปหาน้ำผึ้งมะนาวกินกันนะ

" ผมปืน!! ผมกาย!! ผมแบงค์!! " พี่ๆอีกหลายคนก็แนะนำตัว

.

" หู้ย~ แกพี่พายุหล๊อหล่อเนอะ~ "

" เออใช่ๆพี่พายุก็หล่อดี แต่พี่พีนี่ก็ใช้ได้นะดูแบดมากอะ " เสียงผู้หญิงกลุ่มนึงคุยกัน แต่ฉันดันได้ยินพอดีหนะสิ..นายพายุเนี่ยนะหล่อ?...เออก็ยอมรับว่าหล่อแต่นิสัยแย่มากอะ คนอะไรกวนประสาทสุดๆ

" พี่ชื่อพะแพงนะ อยู่ปี3 เดียววันนี้น้องๆจะต้องมาจับฉลากพี่รหัสกันนะคะ ปี1จะได้พี่รหัสเป็นปี3 และได้พี่เทคเป็นปี2นะ สำหรับพี่เทคน้องไม่ต้องตามหานะคะพี่เขาจะเข้ามาทักน้องเอง " พี่พะแพงคนเป็นคนเดียวและคนแรกของวันนี้เลยละมั้งที่ไม่ตะโกนโวยวายอะไร

" ผมว่าเราเริ่มจากน้อง 3 คนที่มาสายเลยดีกว่า " จู่ๆพี่ปืนก็พูดขึ้น โอ้ยยยทั้งคณะมีกันก็หลายร้อยจะเริ่มที่พวกฉันทำไมเนี่ยยย และการที่พี่เขาพูดออกมาซะโจ่งแจ้งขนาดนั้นมันก็ทำให้เพื่อนๆปี1ทุกคนหันมามองพวกฉันหนะสิ คือฉันไม่เหลืออะไรให้อายแล้วใช่มั้ยตอบที

.

" อะเริ่มที่คุณก่อนเลย จับแล้วเปิดอ่านดังๆนะครับ " พี่ปืนยื่นกล่องฉลากมาให้ยัยเพลินจับคนแรก

" Crown tattoo คะ " ทุกคนเงียบและทำหน้า งง กับคำใบ้ที่ยัยเพลินได้..เอออันที่จริงแล้วคำว่าcrownในภาษาอังกฤษแปลว่ามงกุฎคะ

" ห้ะ?! " พี่ปืนก็ทำหน้า งง ไปด้วยอีกคน

" เออ..ระรอยสักรูปมงกุฎ คะ!! "

" เอ้า ! ตาคุณ " พี่ปืนยื่นกล่องมาให้ยัยหลินจับต่อ

" ซุปเปอร์คาร์คะ " ยัยหลินพูด

" อะจับ " และแล้วพี่ปืนก็ยื่นกล่องฉลากมาให้ฉัน..ถึงตาฉันแล้ว โอ้ยตื่นเต้นๆๆ ขอให้ได้คนดีๆๆๆด้วยเถอะเพี๊ยงง! สิ้นคำอธิฐานในใจฉันก็จับฉลากขึ้นมาอ่านเลย...แต่คำใบ้ที่ฉันได้ทำให้ฉันถึงกับพูดไม่ออก


' KING OF ENGINEER...ราชาแห่งวิศวะงั้นเหรอ... '


ฉันได้แต่อ่านคำใบ้นั่นอยู่ในใจเงียบๆ จนพี่ปืนเอ่ยทักขึ้นทำให้ฉันได้สติ​..

" เอ้าคุณเงียบทำไม อ่านครับอ่าน " 

" King of engineer คะ! " 


ซุป ซิป ซุป ซิป..


คือหลังจากที่ฉันอ่านคำใบ้นั้นไป พวกรุ่นพี่ก็ดูจะฮือฮากับคำใบ้ที่ฉันได้มากอะ เอ้...หรือว่าพี่รหัสฉันจะเป็นคนดังกันนะ แต่ดูจากคำใบ้ที่ว่าเป็นราชาแล้วคงจะยิ่งใหญ่เอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะเนี่ย...และหลังจากนั้นพอทุกคนจับพี่รหัสกันเสร็จ พี่กายก็สั่งเลิกเชียร์ ฉันกับยัยสองคนก็ต้องมารับกรรมที่ก่อเอาไว้ต่อหนะสิ ว่าแล้วฉันก็เดินไปพี่ปี2คนนั้นที่เรียกพวกฉันไปพบทันที​

" เออพี่คะ พวกหนูมาละคะ " 

" อ่อ เดียวพวกน้องไปหาพวกพี่ว้ากตรงนู้นนะ ตรงหน้าตึกโยธานั่นอะ เห็นปะ " พี่เขาชี้ไปตรงโต้ะที่พวกพี่ว้ากอยู่กัน..ฉันก็พยักหน้าเป็นการตอบรับ...แต่เดียวนะถ้าไปฉันก็ต้องเจอนายพายุนั่นอะดิ โอ้ยยยนายบ้านั่นเล่นฉันยับแน่ๆอะ

" ป่ะมึง รีบไปจะได้กลับเร็วๆ " ยัยเพลินพูด

" เออใช่ " ยัยหลินเสริมขึ้น ก่อนจะพากันเดินตรงมาที่ตึกโยธาเลย

.

ตอนนี้พวกเราก็เดินมาถึงโต๊ะที่พวกพี่ว้ากนั่งอยู่แล้วหละ นายพายุนั่นก็อยู่จริงๆด้วย และก็เขาเห็นฉันแล้ว..ทำไมฉันถึงรู้หนะเหรอ ก็นายบ้านี่เล่นนั่งจ้องหน้าฉันแบบไม่ละสายตาเลยหนะสิตายๆงานนี้อิฝนตายแน่ๆ 

" พวกคุณมีธุระอะไรครับ? " พี่ปืนเปิดประเด็นถาม​

" มาเข้าเชียร์สายคะ พี่ปี2บอกว่าให้มาหาพวกพี่ " ยัยหลินตอบ

" พวกคุณคิดว่าจะให้ผมลงโทษคุณยังไงดีครับ? " จู่ๆพี่ต้าถามขึ้นมา...ที่เขาพูดหมายความว่าไงกัน คือฉันต้องหาวิธีลงโทษตัวเองงั้นเหรอ? ให้ตายเถอะ

" .... " หลังจากที่พี่ต้าถาม พวกฉันก็เงียบไม่มีใครพูดอะไร...คือจะให้พูดอะไรอีกหละฉันก็ไม่ได้อยากจะลงโทษตัวเองหนิ

" มีปากก็พูดครับ อย่ามีไว้เคี้ยวข้าวอย่างเดียว " ทันใดนั้นพี่เขาก็พูดขึ้นทำลายความเงียบทันที โอ้ยย...อีพี่ต้านี่ปากหมามากอะ แถมยังทำหน้ากวนประสาทอีกด้วย...ฉันบ่นอยู่ในใจ

" ไปวิ่งก็ได้! " ยัยหลินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ฉันว่ามันก็คงจะหมั่นใส้นายพี่ต้านี่อยู่เหมือนกันนะฉันว่า

" อยากวิ่งเหรอ? ได้สิ ไอ่พายุมึงว่ากี่รอบดีวะสำหรับสาวๆ :) " พี่ต้าหันไปถามนายพายุนั่นก่อนจะมองมาด้วยสายตาเจ้าเล่ ราวกับว่าเขาจะเล่นงานพวกฉันให้หนักยังไงอย่างนั้น...และฉันก็ต้องเบิกตากว้างทันทีเมื่อได้ยินคำตอบของนายพายุบ้านั้น

.

" 5 รอบ สนามบอล :) "

" ห้ะ? นายจะบ้าปะนี่ฉันเรียนวิศวะนะไม่ได้มาเรียนเตรียมทหารจะวิ่งอะไรขนาดนั้น "

" :) " ปีศาจร้ายไม่ตอบอะไรเพียงแต่นั่งจ้องฉันด้วยสายตานิ่งเรียบพลางส่งยิ้มร้ายประดุจผู้ชนะมาให้ฉัน เหอะ! คงอยากแกล้งเพื่อเอาคืนเรื่องตอนเช้าหละสิ...หื้ออแต่ 5 รอบเลยเหรอ ฉันจะเป็นลมตายมั้ยเนี่ย~

" เห้ย เยอะไปป่ะเฮียมันเหนื่อยนะ! " ยัยเพลินรีบสวนนายนั่นกลับไปทันที ปรบมือให้รัวๆเลยคะ แต่เดียวนะ..เมื่อกี้ยัยเพลินเรียกนายพายุว่า 'เฮีย' เหรอ สองคนนี้เป็นแฟนกันรึเปล่าเนี่ย แต่ถ้าเป็นแฟนกันฉันก็ต้องพอรู้บ้างสิ...หรือมันไม่ยอมบอกฉันกันนะ..

" เพลินเฮียบอกให้ทำก็ทำครับ "

" เรื่องเยอะ... " พี่พีที่นั่งเงียบอยู่นานก็พูดขึ้นด้วยสีหน้านิ่งเรียบสายตาดูไร้อารมณ์ คือฉันเดาใจไม่ถูกเลย และดูเหมือนว่าพี่เขาจะพูดน้อยซะด้วย หรือขี้เกียจจะพูดก็ไม่รู้

" ว่าใครห้ะ?! " ยัยเพลินคงจะเดือดแล้วหละ ดูสายตาที่ยัยเพลินจ้องนายพี่พีนั่นก็รู้ละ อารมณ์ประมาณถ้ามีไม้ในมือกูตีหัวมึงแน่อะไรประมาณนั้น..แต่ตอนนี้ใครก็ได้หยุดมันทีเถอะเดียวก็ได้มีเรื่องหรอกก

" เจ้าอารมณ์..." พี่พีพูดขึ้นอีกครั้ง โอ้ยยนี่ก็จะไปยั่วอารมณ์เพลินมันทำไมหละเนี่ย พูดน้อยนี่ก็พอเข้าใจแต่พูดแต่ละคำนี่เจ็บจึ้กๆเลยอะ

ยัยเพลินที่หงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วตอนนี้เดือดปุดๆแล้วจ้า มันกำลังจะเดินเข้าไปหาพี่พีแต่นายพายุก็ลุกขึ้นฉุดแขนมันเอาไว้ก่อน..ฟู่วว~ฉันถอนหายใจอย่างโล่งใจ..โอ้ยดีนะเกือบไปแล้วว

.

" เพลินๆพอๆ อย่าไปถือมันเลยเฮียขอ " นายพายุพูดขึ้นในขณะที่มือยังรั้งแขนยัยเพลินไว้อยู่..ฉันว่าเขาสองคนต้องเป็นแฟนกันแน่ๆเลยมีการห้ามกันด้วย..แต่ถ้าเป็นแบบนั้นฉันละสงสารยัยเพลินจริงๆที่ได้แฟนทำตัวกวนประสาทแบบนี้อะ

" เหอะ! " ยัยเพลินสบถออกมากอย่างหงุดหงิดสุดๆพลางสบัดแขนออกจากมือนายพายุนั่นก่อนจะกอดออกแน่น

" ปี2 ! ผมฝากไปดูพวกนี้วิ่งด้วย! 5รอบให้ครบนะ! " นายพายุนั่นหันไปสั่งพี่ปี2ให้มาเฝ้าพวกฉันวิ่งหนะสิ...นายนี่ทำตัวยิ่งใหญ่ประดุจมหาอำนาจมากอะ มองบนน

" ไปวิ่งเหอะมึง กูอยากกลับบ้าน " ยัยหลินพูด

" เออๆไปก็ไป " ฉันตอบมันไปพลางดึงยัยเพลินจอมหงุดหงิดให้เดินตามมาด้วย

[Paayu Talk]

16:30

ตอนเช้าผมเห็นยัยเด็กนี่มาเข้าเชียร์สาย ผมเลยสั่งปี2ให้เรียกพบพวกมาสายซะเลย ตอนผมแนะนำตัวผมเห็นว่ายัยนี่ ทำหน้าช็อคไปเลยตอนรู้ว่าผมเป็นเฮดว้าก หึๆงานนี้ยาวแน่ ตอนเช้าเธอทำแสบเอาไว้เยอะ :)

ไม่ต้องสงสัยครับเพลินเป็นน้องสาวของผมเอง โคตรดื้อ ขี้โมโห เจ้าอารมณ์เหมือนที่ไอ่พีมันพูดนั่นแหละ แต่เมื่อกี้ตอนผมบอกให้วิ่ง5รอบยัยเด็กเมื่อตอนเช้านั่นมองผอมตาขวางเลยหวะ ฮ่าๆน่าตลกชมัด

เอาตรงๆผมสนใจเธอนะ สนใจแบบที่ไม่ได้มองเธอเป็นคู่นอนเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ แต่มองเหมือนเป็นผู้หญิงคนนึงที่ผมจะจีบ แต่ก็นะผมยังมีเวลาอีกเยอะค่อยตามอ่อยเธอทีละนิดก็ยังได้...พอพวกเธอออกไปวิ่ง ผมก็มีเรื่องคาใจจะถามไอ่พีมันพอดี เรื่องที่มันไปยั่วโมโหเพลินเมื่อกี้นี้แหละ

" มึงจะไปหาเรื่องเพลินทำไมวะ? " ผมถามไอ่พีไป คือปกติมันไม่ค่อยทักผู้หญิงก่อนไง ขนาดผู้หญิงที่เป็นคู่นอนมัน มันยังไม่ค่อยจะคุยด้วยเลย เอากันเสร็จก็แยกย้ายไม่จำเป็นต้องพูดอะไร(อันนี้มันเล่าให้ฟังนะ)

" ..... " มันหันมาเลิกคิ้วใส่ผมเชิงจะถามว่า 'ทำไม' คือผมก็รู้ว่ามันเป็นคนไม่ค่อยพูด หรือเรียกง่ายๆก็พูดน้อยนั่นแหละ แต่แต่ละคำที่พูดออกมามันมีความหมายนะ แต่คงต้องไปตีความกันอีกทีหวะ

" เพลินมันหงุดหงิดง่าย ถ้าเมื่อกี้กูไม่ดึงไว้คงตบมึงไปแล้วครับเพื่อน " ผมเตือนมันไปแบบนั้นเพราะเพลินเปรียบเหมือนมือตบทีมชาติมากในความคิดผมอะนะ..

คือเพลินมันตบจริงๆผมไม่ได้พูดเล่น เพราะผมเคยโดนอยู่หนนึงตอนเมาแล้วเอารถเพลินไปชน โอ่โห่แม่งเหวียงมาเต็มแรงโคตรเจ็บอะ ผมหน้าชาไป2วันกว่าจะหาย

" น้องมึง? " โหเงียบอยู่นานแม่งนึกจะพูดก็พูดนะ

" เออดิ พึ่งกลับมาจากฝรั่งเศส " ผมตามความคิดมันไม่ทันครับ พอผมบอกว่าเพลินเป็นน้องผม มันทำหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่แต่ผมก็เดาไม่ออกอยู่ดี..แล้วมันก็พูดคำที่ทำให้ผมต้องช็อค

.

" กูขอ... " โอ่โหหห คำสั้นๆแต่ได้ใจความสัสๆ นี่น้องกูเป็นคนนะครับไม่ใช่แมวจะยกให้กันง่ายๆ

" ไอ่เหี้ยพูดตรงสัส55555 " ไอ่ต้าพูด

" ขอกันงี้เลย? ถ้าคิดจะมาหลอกเอาน้องกู มึงรู้ใช่มั้ยว่ากูไม่เอามึงไว้แน่ " ผมพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง เพราะมันเคยมีแฟนเก่าเพลินคนนึงน่าจะทะเลาะกันมั้งมันตบหน้าเพลินครับ พอเรื่องถึงหูผมไม่นานมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย คงไม่ต้องบอกนะว่าหายไปอยู่ที่ไหน :) ที่ผมจะบอกคือผมก็หวงน้องผมพอตัว และผมพูดจริงทำจริงเสมอ

" รู้... " ไอ่พีมันตอบมาแบบนี้ผมก็วางใจ ผมรู้จักมันดีครับเพราะมันพูดคำไหนคำนั้น และถ้าคนพูดน้อยแบบมันกล้าขอผมขนาดนี้แสดงว่ามันจริงจังอยู่

" เออ ขอให้จีบติดละกันอย่าโดนตบมาก่อนหละมึง55555555 " ผมก็ตอบมันไป

" ..... " มันก็ไม่พูดอะไรนะแค่พยักหน้าเป็นการตอบรับเฉยๆ...คือไอ่เหี้ยนี่จะไม่พูดอะไรมากกว่านี้เลยเหรอวะ กูตามความคิดแม่งไม่ทันจริงๆ

" กูRIP เพื่อนรอเลยดีมั้ยวะ5555 " ไอ่ต้าพูดแซว

" -_- " ไอ่พีหันมาทำหน้านิ่งใส่ครับ คือชาตินึงผมจะได้เห็นมันยิ้มที เพราะปกติไม่ยิ้มเลยไงสื่อผ่านสายตาล้วนๆคือละผมก็ใช่ว่าจะอ่านสายตามันออกนะ หุ้วเพื่อนกูแต่ละคน..

------------------------------------------

จบแล้วน้าสำหรับ EP.04 เฮียพายุแกล้งน้องฝนแรงมากอะไรท์ก็สงสารนางเบาๆ แล้วพีกับเพลินนี่ยังไงกันแน่นะ[เรื่องนี้ไรท์ไม่ลงรายละเอียดพีกับเพลินนะคะ เก็บเอาไว้คู่ถัดไปค่า]

​#เม้นเยอะๆน้าไรท์ตอบทุกเม้นจ้าทั้งใหม่และเก่าเด้อ ขอบคุณที่ติดตามคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว