The Thirty-Eighth Loop

ความตาย…สำหรับแฮรี่ พอตเตอร์ไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวอีกต่อไป

ความเจ็บปวดต่างหาก

ที่น่าเบื่อเขาจำไม่ได้แล้วว่านี่เป็นครั้งที่เท่าไรที่ทุกอย่างจบลงด้วยภาพเดิม

เสียงกรีดร้อง

เสียงคำสาป

กลิ่นควันไหม้

และความเงียบที่ตามมา

เขาล้มลงบนพื้นหินที่แตกร้าวไม้กายสิทธิ์หลุดจากมือ ลมหายใจเริ่มแผ่วลงทีละน้อยเหนือศีรษะ ท้องฟ้ายามค่ำคืนถูกย้อมด้วยเปลวเพลิงจากปราสาทที่กำลังลุกไหม้

ฮอกวอตส์…

บ้านของเขากลับกลายเป็นสนามรบอีกครั้งแฮรี่ฝืนยิ้ม

“…ล้มเหลว…อีกแล้วสินะ”

เสียงของเขาเบาจนแทบไม่ได้ยินรอบตัวเงียบผิดปกติไม่มีเสียงต่อสู้แล้ว ไม่มีเสียงเรียกชื่อเขามีเพียงลมหนาวที่พัดผ่านใบหน้า เขาหลับตาลงภาพใบหน้าของผู้คนมากมายไหลผ่านความคิด……