ไวท์
ในวันที่ไร้สิ้นหนทาง ฉันพร้อมจะปลิดชีพตัวเองด้วยความตาย แต่เพราะใจยังเกิดความหวาดกลัวจึงลังเล กระทั่งมีมือของชายหนุ่มคนหนึ่งยื่นเข้ามา เขาบอกจะคอยอยู่เคียงข้างฟันฝ่าไปพร้อมกัน หัวใจที่แตกสลายพลันได้รับการอาบชโลมด้วยความหวัง ฉันตัดสินใจสู้อีกครั้ง โดยมีเขาคนนั้นคอยยืนอยู่ข้างๆ เป็นกำลังใจให้
บีสต์ (พริช)
เพราะวันนั้นผมเบื่อ เบื่อกับชีวิตที่ได้ทุกอย่างมาง่ายๆ เลยหนีออกจากบ้านไปเดินเล่นไกลๆ สักที่ เผลอแป๊บเดียวก็มายืนอยู่กลางสะพานแขวน โดยตรงหน้ามีผู้หญิงที่สวยเหมือนทะลุจากเกมกำลังนั่งมองแม่น้ำตรงขอบสะพาน ผมอาจจะเดินผ่านไปแล้วทำเป็นไม่สนใจ หรืออาจจะแค่เดินเข้าไปใกล้ๆ พูดสะกิดให้เธอเจ็บหัวใจเล่นเพื่อเร่งให้เธอกระโดด แต่ความคิดหนึ่งกลับแล่นเข้ามาแทนถ้าหากช่วยชีวิตคนสิ้นหวัง คนพวกนั้นจะเป็นยังไงต่อไปกันนะ…
Trigger Warning ⚠️
เรื่องแต่งขึ้นจากจินตนาการ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน, มีการใช้ความรุนแรง คำพูดและภาษาที่รุนแรง, เนื้อเรื่องอาจมีความไม่สมเหตุผลบ้าง ติชมกันได้, นางเอกเริ่มเรื่องค่อนข้างสิ้นหวัง ชักจูงง่าย
Guest
