“อย่ามารัก…วันที่ฉันไม่เหลืออะไร”

นางเอก : น้ำฟ้า อายุ 19 ปี เรียนเก่ง ได้ทุนเต็มจำนวนเข้ามหาวิทยาลัย แม่เสียตั้งแต่เด็ก พ่อแต่งงานใหม่กับเศรษฐินี ถูกทิ้งให้อยู่บ้านไม้เก่าๆ เพียงลำพัง ทำงานพาร์ตไทม์ทุกคืน

พระเอก : ภาคิน อายุ 21 ปี รุ่นพี่ปี 3 หล่อ รวย ลูกชายเจ้าของบริษัทเข้าใจว่านางเอกเป็นเด็กเส้นที่ชอบตีสนิทคนรวย ชอบแกล้งนางเอกเพราะเข้าใจผิด

พ่อ(น้ำฟ้า) : วิทยา ทิ้งลูกเพื่อไปใช้ชีวิตกับภรรยาใหม่

แม่เลี้ยง : ศศิ รวยมาก ไม่ชอบนางเอก

ลูกสาวแม่เลี้ยง : มินตรา อายุ 19 ปี เท่านางเอง เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันอิจฉานางเอก

“เพราะพ่อเลือกครอบครัวใหม่…ฉันจึงถูกทิ้งไว้กับบ้านเก่าที่แทบไม่มีแม้แต่ที่ให้ซุกหัวนอน”

น้ำฟ้า เด็กสาวผู้ได้ทุนการศึกษาเต็มจำนวน ต้องใช้ชีวิตเพียงลำพังในบ้านไม้เก่าหลังทรุดโทรม หลังจากพ่อเลือกไปใช้ชีวิตกับภรรยาและลูกสาวคนใหม่ที่ร่ำรวย โดยแทบไม่เคยเหลียวแลลูกแท้ ๆ ของตัวเอง

กลางวันเธอเป็นนักศึกษาที่ตั้งใจเรียน กลางคืนเธอทำงานพาร์ตไทม์เพื่อหาเงินประทังชีวิต แต่ความลำบากยังไม่ใช่สิ่งที่เจ็บปวดที่สุด…

เมื่อ ภาคิน รุ่นพี่สุดฮอตของมหาวิทยาลัย เข้าใจผิดว่าเธอเป็นคนเสแสร้งและหวังเกาะคนรวย เขาจึงคอยกลั่นแกล้ง ทำให้เธอตกเป็นเป้าสายตาของทุกคน จนท้ายที่สุดถูกใส่ร้ายและถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย ทั้งที่เธอไม่เคยทำผิด

วันที่เธอสูญเสียทุกอย่าง…กลับเป็นวันที่ความจริงค่อย ๆ ถูกเปิดเผย

เมื่อคนที่เคยทำร้ายเริ่มรู้ว่าเธอไม่เคยมีใครให้พึ่งพา

เมื่อพ่อที่ทอดทิ้งเริ่มสำนึกในสิ่งที่ทำ

และเมื่อพระเอกเพิ่งรู้ว่า เขาคือคนที่ทำลายความฝันของเธอด้วยความเข้าใจผิด

แต่…คำว่า “ขอโทษ” จะเพียงพอหรือไม่ หากมันมาช้าเกินไป

นิยายเรื่องนี้มีทั้งดราม่า ความรัก การเติบโต การแก้แค้น และการพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง เพราะบางครั้ง…คนที่เคยถูกเหยียบย่ำ อาจเป็นคนที่ทุกคนต้องเงยหน้ามองในวันข้างหน้า