"อื้อ... ร้อน... ร้อนจังเลยค่ะ..."
มินตรา ส่งเสียงครางแผ่วหวานในลำคอ ใบหน้าเนียนใสขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างน่าเอ็นดู มือคู่เล็กพยายามแกะปมเนกไทของชายหนุ่มออกอย่างลนลาน สัมผัสผิวกายอันเย็นเยือกของเขาคือสิ่งเดียวที่ช่วยดับความทรมานจากฤทธิ์ยาชั่วร้ายที่กำลังสุมทรวงเธออยู่ตอนนี้
ฟรานเซสโก้วางร่างน้อยลงบนเตียงคิงไซส์นุ่มนวลอย่างเบามือ แต่มินตรากลับไม่ยอมปล่อยมือจากคอเสื้อเขา ทำให้ร่างสูงใหญ่ต้องก้มต่ำลงมาตามแรงดึง จนปลายจมูกโด่งสันของทั้งคู่แทบจะชนกัน
"รู้ไหมว่ากำลังเล่นอยู่กับใคร สาวน้อย..." ฟรานเซสโก้เอ่ยเสียงพร่าต่ำ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาหวานฉ่ำปรือของคนใต้ร่าง
"ช่วย... ช่วยมินต์ด้วย..." มินตราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายหนุ่มตรงหน้าคือใคร หรืออันตรายแค่ไหน สัญชาตญาณความต้องการที่ถูกกระตุ้นด้วยยาร้ายบังคับให้เธอชะเง้อริมฝีปากอวบอิ่มขึ้นไปแตะที่สันแก้มของเขาอย่างสะเปะสะปะ
สัมผัสไร้เดียงสาแต่ายยั่วเย้าโดยไม่ตั้งใจนั้น เหมือนน้ำมันที่ราดลงบนกองเพลิงในอกของมาเฟียหนุ่ม!
