ซ่อนรักท่านประธาน​ร้าย

​ค่ำคืนนั้น... หลังจากการประชุมอันยาวนาน เอกสารทุกอย่างถูกเซ็นจนครบ เหลือเพียงความเงียบและเสียงเครื่องปรับอากาศที่ดังแผ่วเบา พรีมกำลังจะเก็บของกลับบ้าน แต่ข้อมือบางกลับถูกมือหนาคว้าไว้กึ่งบังคับให้หันไปเผชิญหน้า 

​"ปล่อยนะคุณธัน... นี่มันเวลางาน" พรีมประท้วง เสียงสั่นเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังชนเข้ากับโต๊ะทำงานไม้เนื้อแข็งตัวใหญ่ 

​"หมดเวลางานแล้วพรีม... ตอนนี้มีแค่ฉันกับเธอ" ธันวาไม่พูดเปล่า ขยับกายหนากดทับจนพรีมแทบจมไปกับโต๊ะ มือหนาเชยคางมนขึ้น ดวงตาคู่คมที่เคยนิ่งสนิทบัดนี้อัดแน่นไปด้วยความปรารถนาที่เก็บซ่อนมานานนับสิบปี 

​"ที่ชอบแกล้งตอนเด็ก ๆ เพราะอยากให้มอง... แต่ตอนนี้โตแล้ว คงไม่ต้องแกล้งแล้วมั้ง?" 

​เสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปาก ก่อนจะบดเบียดจูบลงมาอย่างดุดันและร้อนแรง พรีมเบิกตา กว้างด้วยความตกใจในคราแรก แต่สัมผัสเชี่ยวชาญและเอาแต่ใจของอดีตเพื่อนบ้านกลับทำให้สมองเธอบางเบา ลิ้นร้อนสอดแทรกเข้ามาตักตวงความหวานอย่างหิวกระหาย มือหนาเลื่อนลงมาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตทำงานของเธอออกทีละเม็ดอย่างย่ามใจ 

​"อื้อ... ธัน..." เสียงครางประท้วงแผ่วเบาหายเข้าไปในลำคอ เมื่อมือร้อนระอุของเขาบีบเฟ้นสะโพกมนผ่านกระโปรงทรงสอบสั้นอย่างแรง จนร่างเล็กต้องแอ่นอกรับสัมผัสจากปลายลิ้นร้ายที่เลื่อนลงมาซุกไซ้ซอกคอขาวและยอดอกที่ชูชัน 

​ธันวาช้อนร่างบางขึ้นไปนั่งบนโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ปัดเอกสารสำคัญทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี สายตาของเขาจับจ้องเรือนร่างที่กึ่งเปลือยเปล่าของเธอด้วยความคลั่งรัก 

​"เรียกร้องมาตลอด... วันนี้ขอทวงคืนทั้งหมดเลยแล้วกัน"