คำโปรย
“ลาเต้”
“ไม่ต้องมาเรียก ผมจะหย่ากับคุณ ส่วนลูกผมจะเลี้ยงดูเขาเอง เชิญคุณไปทำงานให้พอเลย แล้วไม่ต้องมาให้ฉันเห็นหน้าอีก”
“ไม่หย่า ผมไม่หย่ากับคุณลาเต้ คุณคิดจะหย่ากับคนอย่างฉันง่ายๆ นะเหรอ อย่าลืมสิว่าที่ฉันต้องแต่งงานกับเธอเพราะอะไร”
“...”
“ไม่ใช่เธอเองเหรอที่อยากได้ฉันจนตัวสั่น”
“...”
“ถึงขนาดใช้วิธีสกปรกวางยาฉัน”
ลาเต้ขบกรามแน่น ดวงตาคู่สวยฉายแววโมโหสุดขีดเมื่อเห็นหน้าคนพูด
คนที่วางยามึงนะไอ้แก่ มันตายห่าไปแล้ว
ส่วนกูนะแค่วิญญาณที่มาอยู่ในร่างนี้โว้ย
ต่อให้มึงดูหล่อเหลาคมเข้มหนังหน้าอ่อนกว่าอายุจริงก็เถอะ
กูไม่เอาผัวแก่อย่างมึงโว้ย
“ใช่ ก็เคยทำอย่างที่ไอ้แก่อย่างคุณพูด ตอนนั้นมันหลงผิดไงเห็นหน้าตาหล่อๆ คิดว่าเป็นเทพบุตร ที่ไหนได้กลายเป็นตาแก่ตายด้าน เอะอะอะไรก็งาน งาน พอกันที”
“...”
“ตอนนี้ผมตาสว่างแล้ว ผมจะหย่า”
“ฉันไม่หย่า ยังไงก็ไม่หย่า”
“นี่ไอ้แก่”
.....................................................................................
“ลาเต้ฉันขอโทษสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย”
ลีโอขมวดคิ้วเป็นปมพร้อมใช้ความคิดไปด้วย
“แด๊ด เราหย่ากันมั้ย”
ลีโอตกใจจนเบิกตาโพลง
“ลาเต้”
“เราหย่ากันเถอะ เรื่องบ้าๆ นี่จะได้ไม่ต้องเกิดขึ้นกับผมกับลูกอีก”
“ไม่ ฉันไม่หย่า ยังไงก็ไม่หย่า”
“ทำไมไม่หย่า ก็รู้กันดีอยู่แล้วว่าเรื่องของเราสองคนเริ่มจากตรงไหน”
“...”
“เรื่องของเรามันเริ่มจากความชั่วช้าของผมชามั้ยละ ดังนั้นแล้วทำไมเราไม่จบความสัมพันธ์ระหว่างเราเสียที”
“...”
“ผมไม่อยากทนอยู่ในสภาพแบบนี้อีกแล้ว ครั้งแรกก็นมร้อน น้ำส้มเค็มปี๋ ครั้งที่สองก็เสื้อผ้าคัน ทำไมลูกชายผมต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้ด้วย ลีอองแค่สามเดือนเองนะ”
“...”
“ทำไมเด็กสามเดือนต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย ผมทนให้ลูกเจอเหตุการณ์แบบนี้ไม่ไหวแล้ว พอกันที”
“...”
“ลาเต้ อย่าหย่ากันเลยนะ ลืมเรื่องร้ายๆ ที่ผ่านมาได้มั้ย แล้วเรามาเริ่มต้นกันใหม่ไอ้มั้ย ขอโอกาสให้ฉันได้แก้ตัวใหม่ได้ไหม”
“...”
“ฉันขอสัญญาเลยว่าไม่ไม่ให้เรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นกับเธอกับลูกในบ้านหลังนี้อีกแล้ว”
“ให้โอกาสฉันสักครั้งได้มั้ย นะ ได้โปรดเถอะลาเต้”
Guest
