แสงเทียนมงคลในตำหนักตงกงวูบไหว กลิ่นกำยานอำพันทะเลที่เคยสูงศักดิ์ บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอายแห่งความรัญจวนคาวโลกีย์ที่คละคลุ้งไปทั่วห้องบรรทม
บนเตียงไม้สลักหลังใหญ่ ร่างบอบบางของสตรีผู้สวมบทบาทเป็น ‘อาจารย์’ กำลังสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่
“อ๊ะ... โม่หาน... ช้าลงหน่อย...”
‘ซางลั่วอี้’ หอบหายใจกระเส่า สองมือเล็กจิกขยุ้มผ้าปูเตียงจนยับย่น เรือนร่างขาวผ่องดุจหยกเนื้อดีแดงเถือกไปด้วยรอยรักที่ถูกขบเม้ม
ศิษย์วัยสิบแปดที่นางเคยปรามาสว่าเป็นเพียง ‘ไก่อ่อน’ บัดนี้กลับกลายเป็นพยัคฆ์ร้ายที่กำลังกลืนกินนางอย่างตะกละตะกลาม ท่อนเอวสอบที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตึงเครียด อัดกระแทกความยิ่งใหญ่และร้อนระอุเข้าสู่ความนุ่มชุ่มฉ่ำของนางอย่างดุดันและหนักหน่วง ไร้ซึ่งความปรานี
ปึก! ปึก! ปึก!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องหอ บดบังเสียงลมกรรโชกด้านนอกจนสิ้น
“ท่านอาจารย์...”
สุรเสียงทุ้มพร่ากระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม ขณะที่ช่วงล่างยังคงขยับตอกอัดไม่ยั้งจนร่างบางสั่นคลอนไปตามแรงอารมณ์
“ท่านเคยสอนข้าว่า... การร่วมอภิรมย์ที่ดี ต้องหยั่งเชิงและทะนุถนอม สตรีจึงจะเปิดรับ...”
บุรุษหนุ่มเว้นจังหวะ นัยน์ตาสีนิลที่เคยเย็นชาบัดนี้ฉ่ำเยิ้มไปด้วยไฟราคะ เขาจงใจถอนกายออกจนเกือบสุดความยาว ก่อนจะกระแทกสวนกลับเข้าไปลึกซึ้งทะลวงถึงจุดกระสันในคราวเดียว!
“อื้อออ!” ซางลั่วอี้หวีดร้องเสียงหลง ร่างกายแอ่นโค้งขึ้นรับสัมผัสจนแผ่นหลังไม่ติดฟูก หยาดน้ำตาปริ่มหางตาด้วยความเสียวซ่านที่พุ่งทะยานจนแทบขาดใจ
“แต่ข้ากลับพบว่า...” ฉีโม่หานก้มลงขบเม้มติ่งหูของนาง ลมหายใจร้อนระอุเป่ารด “การกระแทกกระทั้นให้ลึกล้ำจนถึงแก่นแท้เช่นนี้... ทำให้ร่างกายของท่านพึงพอใจและ ‘ตอดรัด’ ข้าได้ดีกว่าทฤษฎีพวกนั้นตั้งหลายเท่า”
“คน... คนบ้า... อ๊ะ!”
“ท่านว่าการลงมือปฏิบัติจริงของข้า... ถูกต้องหรือไม่เล่า?”
ซางลั่วอี้ไม่อาจเอื้อนเอ่ยทฤษฎีใดๆ ออกมาโต้แย้งได้อีกต่อไป เมื่อสัญชาตญาณดิบเถื่อนของบุรุษเหนือร่างกำลังแผดเผานางจนหลอมละลาย ริมฝีปากหยักลึกบดจูบลงมาช่วงชิงลมหายใจ พร้อมกับจังหวะรักที่โหมกระหน่ำรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
สวรรค์... ใครจะไปคิดว่า อดีตนักเพศวิทยาผู้เชี่ยวชาญทฤษฎีบนเตียงทะลุปรุโปร่งอย่างนาง ท้ายที่สุดจะต้องมาถูกศิษย์ของตัวเอง ‘สอบปฏิบัติ’ จนแทบสลบคาอกเขาเช่นนี้!
Guest
