บทนำ: ความงามที่ไร้คนมองเห็น
ในวัย 40 ปี ใคร ๆ ต่างก็บอกว่าฉันโกงอายุ ใบหน้าของฉันยังคงดูผุดผ่อง เรียบเนียน ราวกับเด็กสาววัย 18 ปี แต่รูปร่างของฉันมันกลับเติบโตเต็มวัย... มันอวบอิ่ม มีส่วนเว้าส่วนโค้งที่สะดุดตา และเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนอย่างที่เด็กสาววัยรุ่นไม่มีวันมี
ชายหนุ่มเหลียวมองฉันตามท้องถนน สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความกระหาย แต่สายตาเหล่านั้นกลับไม่มีความหมายอะไรเลย เพราะคนที่ฉันอยากให้มองมากที่สุด... สามีของฉัน กลับมองผ่านฉันไปราวกับฉันเป็นเพียงอากาศธาตุ
เราแต่งงานกันมาหลายปี บ่งบอกได้เลยว่าเขาลืมไปแล้วว่ามีภรรยาที่ยังมีความต้องการอยู่ตรงนี้ ทุกคืนเขาหันหลังให้ฉัน ความเย็นชาของเขาทำให้เตียงกว้าง ๆ นั้นหนาวเหน็บจนจับใจ ฉันได้แต่กอดตัวเอง โหยหาอ้อมกอดและสัมผัสที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่
