ระยะเซาฮัก

"ข้าวตัง" ลูกชายคนเล็กของลุงเปี๊ยก เจ้าของอู่รถไถขนาดใหญ่ภายในหมู่บ้านโนนแดง ต้องหงุดหงิดใจอยู่ทุกวี่วันเพราะคนเป็นพ่อดันอยากได้ "อ้ายบิ๊ก" ลูกน้องคนสนิทมาเป็นลูกเขย แต่ข้าวตังไม่ได้ชอบเลยสักนิด ไม่เคยคิดเกินพี่ชายด้วย! 

ทุกครั้งที่ชายหนุ่มรุ่นพี่คนนี้หยิบยื่นความรู้สึกดี ๆ มาให้ ข้าวตังก็มักจะขับไสไล่ส่งเสมอ  

ซึ่งมันก็เป็นแบบนี้มาหลายปีแล้ว สู้ลูกชายกำนันอย่าง "อ้ายโจ้" ก็ไม่ได้ ทั้งหล่อทั้งรวย คารมก็ดี เอาใจก็เก่ง ลูกน้องพ่อคนนี้เทียบไม่ได้เลยสักนิด  

แต่แล้ววันหนึ่ง... คำขอที่ข้าวตังปรารถนามาตลอดก็เป็นจริง เพราะจู่ ๆ อ้ายบิ๊กคนนี้ดันมาขอลาออกจากอู่ แถมยังออกไปจากชีวิตของข้าวตังด้วย  

ทำไมพอวันนี้มาถึง ภายในอกของข้าวตังถึงรู้สึกเหมือนอะไรบางอย่างมันหายไปอย่างนี้กันเล่า  

แต่ก็คงไม่มีอะไรไปมากกว่านั้นหรอก ตนแค่เสียดายคนงานที่ทำงานดีก็เท่านั้นแหละ ไม่ได้สนใจในตัวอีกฝ่ายเลยสักนิด  

มั้ง.. 

|   

"กินเหล้าติ" (กินเหล้าเหรอ) 

"แล้วมันเกี่ยวหยังกับอ้ายบิ๊ก" (แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่บิ๊ก) 

"อ้ายถามซื่อๆ เห็นมันดึกแล้ว" (พี่ถามเฉย ๆ เห็นมันดึกแล้ว) 

"ดึกแล้วกะสิเป็นหยัง ตังบ่แม่นเด็กน้อย" (ดึกแล้วก็จะเป็นไร ตังไม่ใช่เด็กน้อย) 

"แล้วสิกลับตอนได๋ ไผไปส่ง ฝนตก ๆ เมาแล้วอย่าขับรถเร็วเด้อถนนมันหมื่น" (แล้วจะกลับตอนไหน ใครไปส่งฝนตก ๆ เมาแล้วอย่าขับรถเร็วนะถนนมันลื่น) 

"อ้ายบิ๊ก" (พี่บิ๊ก) 

"ว่าจั่งใด๋" (ว่ายังไง) 

"อย่าเฮ็ดโตน่ารำคาญ" (อย่าทำตัวน่ารำคาญ) 

"อ้าย-" (พี่-) 

"ขนาดพ่อยังบ่ถามตังหลายปานนี้ อ้ายบิ๊กเป็นไผเป็นหยังต้องมาวุ่นวายกับตังนำ" (ขนาดพ่อยังไม่ถามตังเยอะขนาดนี้เลย พี่บิ๊กเป็นใครทำไมต้องมาวุ่นวายกับตังด้วย) 

"อ้ายขอโทษ" (พี่ขอโทษ) 

|   

"แล้วอ้ายบิ๊กไปไสคือบ่มาเอาหน้าเอาตานำพ่อล่ะ มื้อสำคัญแบบนี้พลาดได้จั่งใด๋" (แล้วพี่บิ๊กไปไหนทำไมไม่มาทำเอาหน้าเอาตากับพ่อล่ะ วันสำคัญแบบนี้พลาดได้ยังไง) 

"บักบิ๊กมันลาออกแล้ว" (ไอ้บิ๊กมันลาออกแล้ว) 

"เว้าเป็นเล่นน่าพ่อ อย่างอ้ายบิ๊กเนี่ยนะสิลาออก" (พูดเป็นเล่นน่าพ่อ อย่างพี่บิ๊กเนี่ยนะจะลาออก) 

"ข้าวตัง บักบิ๊กมันลาออกแล้วอีหลี บาดนี้บ่มีมันมากวนสมใจอยากแล้วล่ะ" (ข้าวตัง ไอ้บิ๊กมันลาออกแล้วจริง ๆ ทีนี้ไม่มีมันมากวนสมใจอยากแล้วล่ะ) 

|   

"อ้ายบิ๊กบ่มักตังแล้วเบาะ" (พี่บิ๊กไม่ชอบตังแล้วเหรอ) 

"มักอยู่" (ยังชอบอยู่) 

"อีหลีบ่" (จริงไหม) 

"แต่บ่ซั่มเก่าแล้วล่ะ ให้เวลาอ้ายแหน่เดี๋ยวอ้ายกะลืม" (แต่ไม่เท่าเดิมแล้วแหละ ให้เวลาพี่หน่อยเดี๋ยวพี่ก็ลืม) 

"ตังบ่ให้อ้ายลืม ตังบ่อนุญาต!" (ตังไม่ให้พี่ลืม ตังไม่อนุญาต!) 

"ข้าวตัง" 

"ต้องเฮ็ดแบบใด๋ อ้ายบิ๊กจั่งสิมักตังคือเก่า" (ต้องทำแบบไหนพี่บิ๊กถึงจะชอบตังเหมือนเดิม) 

"บ่ต้องพยายามดอกตัง กลับไปซะ อ้ายสิเฮ็ดงาน" (ไม่ต้องพยายามหรอกตัง กลับไปเถอะ พี่จะทำงาน) 

»»---------------------¤---------------------«« 

ผู้แต่ง : 1302W  

ภาพปกรวม :FLYNNYY77 (X : @FLYNNYY77) 

ภาพจิบิ : jellynchan (X : @jellynchan) 

อักษรศิลป์หน้าปก : monita (FB : monita) 

พิสูจน์ตัวอักษร : HERELIAN (X : @imhere_1ian) 

»»---------------------¤---------------------«« 

" นิยายเรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้นมาจากจินตนาการของผู้แต่ง 

ตัวละครในเรื่องไม่ได้มีอยู่ในชีวิตจริง 

สถานที่..ที่เอ่ยถึงก็ไม่มีอยู่จริง ถึงมีชื่อเหมือนแต่ก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับนิยายเรื่องนี้แม้แต่น้อย 

โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน " 

»»---------------------¤---------------------«« 

คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหาในเรื่อง 

มีการใช้ความรุนแรง , มีการใช้ถ้อยคำหยาบคาย , เลือด , การบาดเจ็บ , การทะเลาะวิวาท