“นี่นายทำบ้าอะไรเนี่ย เอาอะไรมาเด็กกิน จะวางยาพิษเหรอ”
“คุณจะบ้าหรือไง นี่มันแค่อมยิ้ม”
“อมยิ้มเคลือบยาพิษหรือเปล่า แล้วพวกมึงยืนทำเหี้ยอะไรจับตัวผู้ชายคนนี้ไว้ซิ”
“นี่มันโรงพยาบาลนะคุณ ไม่ใช่สนามรบ! ลูกคุณก็อยู่ตรงนี้!”
“แล้วไง ถ้าอมยิ้มนี้มีพิษ นายได้ตายดีแน่”
“............” (ไอ้ควายเอ้ย...อมยิ้มบ้านพ่องมึงสิเคลือบยาพิษ)
โปรดเสียสละเวลาอ่านสักนิด
นิยายเรื่องนี้สร้างมาจากจินตนาการ ของผู้เขียน เพื่อความบันเทิงเท่านั้น ตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ต่างๆ เป็นเรื่องสมมุติ มีคำหยาบคายเพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่าน ผู้เขียนมิได้มีเจตนาเหยียดเพศและอาชีพใดๆ ทั้งสิ้น เนื้อหาในบางช่วงบางตอนมีฉากที่ไม่เหมาะสม
''โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน''
***************************************
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และฉบับเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ ดัดแปลง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของผลงาน
🎉ตระกูล กาฟริล🎉
1. รักที่ไม่เคยจากไปของเวนิกส์ 🌺
🌺ไม่ชอบเลื่อนผ่าน รบกวนคอมเมนท์ด้วยความสุภาพ เพราะความรู้สึกของคนเราไม่เท่ากัน🌺
🙏🙏🙏🙏
**ยังไม่ได้ตรวจคำผิด แต่คำผิดบางคำนักเขียนตั้งใจเขียนผิดเพื่อเพิ่มอรรถรสในการอ่าน**
Guest
