คำเตือนเนื้อหา
(Trigger / Content Warning)
นิยายเรื่อง จากร้ายจนรัก เป็นเรื่องราวที่สร้างขึ้นเพื่อความบันเทิง มีเนื้อหาบางฉากบางตอนที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม ความรุนแรง และฉากทางเพศที่ต้องใช้วิจารณญาณในการอ่าน ผู้อ่านที่มีอายุต่ำกว่า 18 ปี ควรได้รับคำแนะนำ
ทั้งนี้ผู้เขียนไม่สนับสนุนพฤติกรรมที่เป็นพิษ (Toxic) ความรุนแรง หรือการล่วงละเมิดในชีวิตจริงทุกรูปแบบ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
คริษฐา vs ภวัช
หลังสูญเสียแม่ไปตั้งแต่เด็ก คริษฐา ก็เติบโตขึ้นมาพร้อมกับความโดดเดี่ยว แม้จะมีพ่ออยู่เคียงข้าง แต่ภาระหน้าที่และเวลาที่ห่างเหินทำให้เธอคุ้นชินกับการใช้ชีวิตเพียงลำพัง กระทั่งวันที่ ภวัช เด็กในอุปการะของพ่อ ก้าวเข้ามาในบ้านและชีวิตของเธอ
ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยความไม่ชอบหน้า ค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อความรักเริ่มผลิบาน ความลับและอุปสรรคที่ซ่อนอยู่ก็เริ่มเผยตัวออกมา พร้อมบททดสอบที่รอให้ทั้งสองก้าวผ่านไปด้วยกัน
นิยายเรื่องนี้ถ่ายทอดเรื่องราวความรักและการเติบโตของตัวละครตั้งแต่วัยมัธยม มหาวิทยาลัย จนถึงวัยทำงาน
หวังว่านิยายเรื่องนี้จะค่อย ๆ พาผู้อ่านติดตามความสัมพันธ์ของคริษฐาและภวัช จากความไม่ลงรอยในวันแรก สู่ความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นตามกาลเวลา พร้อมบททดสอบต่าง ๆ ที่เข้ามาในแต่ละช่วงชีวิต
ตัวอย่าง
ช่วงชีวิตวัยมัธยม
“เหมือนนายชะมัดเลย”
คริษฐาหยิบพวงกุญแจแมวดำหน้านิ่งตัวนั้นขึ้นมา ชูอวดให้ภวัชที่เดินตามมาสมทบดูใกล้ๆ
“ฉันซื้อให้ เป็นโบนัสที่นายอุตส่าห์เคี่ยวเข็ญฉัน” เธอเอ่ยเสียงใสพร้อมรอยยิ้มภาคภูมิใจในผลงานการเลือกของตัวเอง
ภวัชก้มมองแมวหน้ามึนในมือหญิงสาวก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทว่าสายตาคมกลับเหลือบไปเห็นพวงกุญแจอีกแบบที่แขวนวางคู่กันอยู่บนแผง มันเป็นแมวขาวขนฟูท่าทางเย่อหยิ่งที่เชิดหน้าขึ้นอย่างไว้ตัว ดูรั้นและเอาแต่ใจในแบบที่เขาเห็นจนชินตา
“ตัวนี้ก็เหมือนแคลร์ดีนะครับ”
เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเรียบๆ พลางเอื้อมมือไปหยิบแมวขาวตัวนั้นมาถือไว้ สายตาที่เขามองพวงกุญแจตัวนั้นดูอ่อนโยนลงอย่างประหลาด จนคริษฐาที่กำลังจะอ้าปากเถียงถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง
“เหมือนตรงไหน ฉันไม่ได้เชิดขนาดนั้นสักหน่อย”
คริษฐาบ่นอุบอิบพลางเอื้อมมือไปแย่งพวงกุญแจแมวขาวเจ้าปัญหามาถือไว้เสียเอง แต่ทว่าแก้มใสกลับเริ่มขึ้นสีระเรื่อเมื่อเห็นสายตาคมกริบของภวัชที่จดจ้องมาอย่างไม่ลดละ ราวกับเขากำลังยืนยันผ่านสายตาว่ามันเหมือนเธอจริงๆ
ช่วงวัยมหาลัย
“จะไปไหนครับ”
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ยังเจือไปด้วยความง่วงดังชิดแผ่นหลัง พร้อมกับแรงดึงมหาศาลที่ฉุดให้เธอหงายหลังลงไปจมกองอกกว้างของเขาอีกครั้ง ภวัชยังไม่ยอมลืมตาด้วยซ้ำ แต่เขากลับกักตัวเธอไว้ในอ้อมกอดแน่นหนาราวกับกลัวว่าเธอจะหายไป
“ภาม! ปล่อยก่อน ฉันจะไปจัดการไอ้พี่โก้” เธอประท้วงเสียงรั้น พยายามแกะมือหนาที่เหนียวราวกับตุ๊กแกออก
“สภาพนี้ จะไปจัดการใครได้ครับ”
ภวัชลืมตาขึ้นช้าๆ นัยน์ตาสีน้ำตาลอ่อนวาววับไปด้วยแววขี้เล่นแกมดุที่เธอไม่ค่อยได้เห็น เขาขยับตัวขึ้นมาเกยคางลงบนลาดไหล่เนียนของเธอ ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดซอกคอจนหญิงสาวขนลุกซู่
“เรื่องนั้นผมจัดการไปตั้งแต่เมื่อคืนแล้วครับ นอนต่อเถอะ”
“นอนอะไรเล่า! ฉันไม่นอน”
ช่วงวัยทำงาน
"วันนี้ภามมีประชุมช่วงบ่ายนะครับ อาจจะเข้ามาช้าหน่อย แต่ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวเสร็จแล้วภามรีบกลับมา"
ภวัชเอ่ยบอกคริษฐาขึ้นท่ามกลางความเงียบของห้องทำงาน ก่อนจะหันมาสบตาหญิงสาวด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความนัย เขาไม่ได้บอกแค่ว่าจะไปไหน แต่เขากำลังรายงานตัวกับเธอราวกับสามีที่ต้องรายงานภรรยาทุกครั้งที่ออกไปทำงานนอกบ้าน
“ไปไหนก็ไปสิ ทำไมต้องรายงานด้วย" คริษฐาแกล้งถามโดยไม่เงยหน้าจากเอกสาร ทั้งที่ในใจเริ่มรู้สึกแปลกๆ เวลาที่ไม่มีสายตาคู่นั้นจับจ้องอยู่
ภวัชหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นพร่าขณะเดินเข้ามาใกล้และโน้มตัวลงมากระซิบข้างใบหูเธอ
"ก็ถ้าไม่รายงาน เดี๋ยวแคลร์จะคิดถึงภามจนไม่มีสมาธิทำงานน่ะสิครับ"
ก่อนที่เขาจะหมุนตัวจากไป ภวัชถือวิสาสะก้มลงฉกฉวยหอมแก้มเนียนใสของเธออย่างรวดเร็วและถือเป็นค่ามัดจำก่อนไปทำงาน สัมผัสอุ่นร้อนที่ฝังลงบนพวงแก้มทิ้งความรู้สึกวูบวาบไว้จนคริษฐาเบิกตาโตด้วยความตกใจ เธอชะงักค้างไปชั่วครู่ พอตั้งสติได้และรีบหันกลับไปหมายจะต่อว่าคนฉวยโอกาสให้เข็ดหลาบ ทว่าแผ่นหลังกว้างของเจ้าของร่างสูงโปร่งกลับเดินหายลับไปจากห้องทำงานเสียแล้ว ทิ้งไว้เพียงความเงียบและเสียงหัวใจของเธอที่เต้นระรัวเป็นจังหวะผิดปกติอยู่ในห้องทำงานที่กว้างใหญ่
ผู้เขียน : SunnySix
ช่องทางการติดตาม
Twitter(X): https://x.com/snssmm_
อ่านฟรีจนจบ | มี E-Book นะคะ
ใน 1 ตอน แบ่งลง 3 ครั้ง
♡♡♡♡♡♡

