แสงไฟนีออนสลัวภายในผับหรูใจกลางเมืองสะท้อนกับแก้ววิสกี้ในมือของ 'คิงส์' ชายหนุ่มผู้เป็นเจ้าของสนามแข่ง KD ทายาทบริษัทสื่อยักษ์ใหญ่ที่ใครต่างก็ขนานนามว่า 'เฮียคิงส์' ตัวพ่อแห่งวงการ ผู้ที่คติประจำใจคือ 'เอาไปเรื่อย ไม่สนใคร' และชีวิตนี้มีไว้เพื่อล่าเหยื่อที่ถูกใจไปวันๆ เท่านั้น
แต่คืนนี้ สายตาคมกริบของเขากลับไม่ได้อยู่ที่สาวสวยคนไหนในคลับ แต่อยู่ที่ร่างบางของ 'ริเซียร์' หรือ 'หมวยเซียร์' ลูกสาวเจ้าของมหาวิทยาลัย KRU ที่กำลังนัวเนียอยู่กับหนุ่มคณะวิศวะฯ อย่างไม่แคร์สายตาใคร
เขาและเธอรู้จักกันดี... ดีจนเรียกได้ว่าโตมาในบ้านรั้วติดกัน พ่อของทั้งคู่เป็นเพื่อนรักที่รู้สันดานกันและกันทะลุปรุโปร่ง คิงส์รู้ว่าริเซียร์ ‘ร้าย’ แค่ไหน และริเซียร์ก็รู้ว่าคิงส์ ‘เฮี้ย’ ได้ถึงพริกถึงขิงปค่ไหน
หากคิงส์คือผู้ล่าบนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ริเซียร์ก็คือขั้นกว่าที่อันตรายกว่าเป็นเท่าตัว
"มองไรเฮีย? จ้องขนาดนี้อยากได้กูหรืออยากได้เพื่อนกูอ่ะ"
เสียงหวานแต่แฝงด้วยความเย่อหยิ่งของริเซียร์ดังขึ้นข้างหู หลังจากที่เธอผละจากหนุ่มวิศวะฯ แล้วเดินตรงมานั่งตักเขากลางโต๊ะ VIP โดยไม่สนสายตาของพยัคฆ์ ไฟ และเหนือเมฆ ที่นั่งดูอยู่ข้างๆ เธอประทับริมฝีปากลงบนซอกคอเขาอย่างจงใจ กลิ่นน้ำหอมยั่วอารมณ์ผสมกับกลิ่นบุหรี่จางๆ บนตัวเธอทำเอาคิงส์กระตุกยิ้มร้าย
"อยากได้ทั้งคู่... แต่มึงดูน่าเคี้ยวกว่าเยอะ หมวย"
"ปากดี" ริเซียร์หัวเราะร่า ก่อนจะกระซิบข้างหูเขาด้วยน้ำเสียงกระเส่า
"ความสัมพันธ์ของเรามันมีแค่เรื่อง 'เอา' แค่นั้น จำไว้ด้วยเฮียคิงส์"
"เออ กูก็ไม่ได้จะเอามึงมาเป็นแม่ของลูกหรอก" คิงส์กระชากเอวบางให้เข้ามาแนบชิดจนไม่มีช่องว่าง
"คืนนี้ที่ห้องกู... อย่าให้กูต้องรอ"
