เมื่อวันจากลามาถึง

เธอตามนายหัวณชายุมาเพราะอยากทำงานปลดหนี้ แต่ในวันหนึ่งเขาเสนอให้เธออุ้มท้องลูกให้เขาเพื่อปลดหนี้ 

สรสิชาคิดหนักแต่หนีไม่พ้น เธอตั้งท้องลูกของนายหัว แต่แล้วเรื่องอลวนก็เกิดขึ้นเพราะครอบครัวเธอ หญิงสาวต้องออกจากฟาร์มพีระไปด้วยความปวดร้าว----- 

------ 

"มาตั้งท้องให้ฉันแล้วเราก็หมดหนี้กัน" 

หูเธออื้อ วิ่งไปยืนข้างหน้าร่างสูงโปร่ง ปากเธอสั่นยามพูดถามออกมา 

"พูดเล่นใช่ไหมคะ" 

"ในเมื่อแม่เข้าใจว่าอย่างนั้น ในเมื่อเป็นทางที่ดี พ่อไม่ต้องยุ่งกับเธอ ควรเก็บไปคิดนะ และบอกไว้เลยถ้าพ่อยังตอแยเพราะเธอไม่ร่วมมือ เธอต้องหาทางออกเอง" 

อะไรของเขา พูดเอาแต่ได้อยู่ฝ่ายเดียว แม้เหมือนเป็นการช่วยเธอ แต่การให้ท้องลูกเขาใช้หนี้เขาไม่ควรพูดออกมา 

"เธอคิดว่าฉันไม่ควรเสนอแบบนี้ใช่ไหม" เขาเริ่มเดิน สรสิชาต้องรีบเดินตามเขาและพยักหน้า 

"ใช่ค่ะ ทำไมจู่ๆ…" 

"ก็แค่ท้องเด็กสักคนจะเป็นไรไป จะให้เงินติดตัวไปด้วยเมื่อจากไป" 

"ไม่คิดแต่งงาน ไม่คิดให้ฉันดูแลลูกเหรอคะ" 

เธอถามอะไรออกไปแต่ก็เอาคำถามกลับมาไม่ได้ ทำแค่เพียงรอคำตอบจากเขา 

ตอบมาสิ อย่ามาอ้ำอึ้งนะนายหัว เธอจ้องเขาราวกับเมื่อครู่หูฝาดไป นายหัวต้องย้ำคำพูดเสียงดังฟังชัด