“คีริน” ชายวัย 35 ปี นั่งอยู่เบาะหลัง สูทสีดำสนิทแนบกับร่างสูงสง่า ใบหน้าคมนิ่งเฉยเหมือนไม่รับรู้อารมณ์ใด ๆ จากโลกภายนอก ดวงตาเย็นชาจับจ้องไปยังไฟเมืองที่พร่ามัวจากหยดฝน
“เธออยู่ที่ไหน” เสียงเขาต่ำ เรียบ แต่หนักแน่นจนคนข้าง ๆ แทบไม่กล้าหายใจ
ลูกน้องด้านหน้ากลืนน้ำลายก่อนตอบ “ตอนนี้อยู่แถวมหาลัยครับนาย เธอเพิ่งเลิกเรียน”
คำว่า เธอ ทำให้แววตาของคีรินเข้มขึ้นเล็กน้อย
พระพาย
เด็กสาววัย 21 ที่ไม่ควรมีชื่อเข้ามาอยู่ในโลกของเขาตั้งแต่แรก แต่ตอนนี้…กลับกลายเป็นคนเดียวที่เขา “ปล่อยไปไม่ได้