แค่รักไร้ค่า

นลิน หลงรักฮีโร่วัยเด็ก ภูมินทร์ มานานนับสิบปี แต่ถูกทำร้ายจิตใจเสมอมา ทั้งคำดูถูก ทำคำหยามหมิ่น ทุกสิ่งทำให้หัวใจดวงน้อยเริ่มก่อกำแพงหนา จนวันที่นลินรู้ว่าเธอตั้งท้อง 'ลูกของเธอไม่ควรเกิดมาแล้วรับรู้ว่าพ่อเกลียดแม่มากแค่ไหน' วันนั้น เธอจึงตัดสินใจหายไปจากเขาตลอดกาล

****************

นลิน ตะแคงข้างมองเสี้ยวหน้าคมคายของ ภูมินทร์ ผู้ชายที่ครอบครองหัวใจของเธอมามากกว่าครึ่งชีวิต

‘ถ้าเวลาหยุดไว้แค่ตรงนี้ได้ก็คงดี’

ภูมินทร์ขยับตัวตื่นขึ้นมา แววตาที่ลืมขึ้นมาไม่มีร่องรอยของความงัวเงียหรือความอ่อนโยนที่เธอเฝ้าฝันถึง มันมีเพียงความเย็นชา เขาลุกขึ้นนั่งทอดถอนใจยาวพลางเสยผมอย่างหงุดหงิด แววตารำคาญฉายชัด

"ตื่นแล้วก็รีบลุกออกไปจากห้องฉันสักที" น้ำเสียงของเขาเรียบสนิท แต่มันกรีดลึกเข้าไปในใจคนฟัง

"เดี๋ยวแม่บ้านจะเข้ามาทำความสะอาด ฉันไม่อยากให้ใครเห็นว่าเรานอนด้วยกัน"

"พี่ภูมิไม่ต้องย้ำหรอก ลินรู้ว่าเรื่องเมื่อคืนพี่แค่พลาด"

เพราะเธอเพิ่งจะทอดกายให้คนที่ไม่เคยมีความรักให้เธอเลยเมื่อคืนที่ผ่านมา

"เรื่องเมื่อคืน ถือว่าวิน-วินก็แล้วกัน ลินเองก็โตแล้ว อย่าคิดอะไรล้ำเส้นล่ะ"

นลินกัดฟันแน่นเพื่อกักเก็บน้ำตาไม่ให้ไหลออกมาต่อหน้าผู้ชายใจร้ายคนนี้ หญิงสาวขยับตัว ก้มเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ตามพื้นมาสวมใส่ทีละชิ้นด้วยมือที่สั่นเทา โดยที่มีสายตาเย็นชาคู่นั้นมองตามหลังมาอย่างไม่ไยดี

****************

"แต่ฉันคือพ่อของพอล ฉันคือคนที่มีเลือดครึ่งหนึ่งอยู่ในตัวเด็กคนนั้น กฎหมายก็ต้องเข้าข้างฉัน ฉันมีสิทธิ์ที่จะดูแลลูก"

เพียะ!

"กฎหมายข้อไหนที่บอกว่าคนเคยนอนด้วยกันมีสิทธิ์ทวงความเป็นพ่อทั้งที่น้องพอลไม่มีความเกี่ยวข้องกับคุณเลย!"

หญิงสาวหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมาปาใส่หน้าของเขาอย่างจัง ชายหนุ่มยังอยู่ในอาการสับสนมึนงง แต่ก็หยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านเต็มตา

มันคือใบเกิดของเด็กชาย ระบุวันเดือนปีเกิดของน้องพอลเอาไว้ชัดเจน สายตาคมกริบไล่อ่านมัน ก่อนภูมินทร์จะหน้าซีดเผือดเหมือนคนถูกสูบเลือดออกไปจากกาย

น้องพอลอายุสามขวบเศษ... เด็กคนนั้นไม่มีทางเป็นลูกของเขาไปได้

"คุณอาจจะเข้าข้างตัวเองเพราะน้องพอลหน้าคล้ายคุณ แต่น้องพอลไม่ใช่ลูกของคุณ ฉันไม่มีทางอุ้มท้องเด็กคนหนึ่งนานเกือบยี่สิบเดือนได้หรอกนะคะ"

ภูมินทร์จุกจนพูดไม่ออก ลำคอแห้งผากราวกับ มีหนามนับพันเล่มทิ่มแทง ความรู้สึกเชื่อมั่นสั่นคลอนในอก แต่ก็แทรกด้วยคำปฏิเสธที่ไม่อยากยอมรับความจริงตรงหน้า

เพราะถ้าน้องพอลไม่ใช่ลูกเขา เท่ากับว่านลินนอนกับคนอื่น นลินที่พร่ำบอกว่ารักเขาเสมอมา กลับมีผู้ชายอื่นอย่างนั้นเหรอ

ความรู้สึกดั่งดิ่งลงเหวลึกไร้ก้น สองมือเท้าเย็นเยือกหนาวเหน็บจับใจ

เป็นไปไม่ได้ มันไม่จริง ถ้อยคำโต้แย้งดังในหัว แต่ภาพที่เขาพูดคำว่าร้ายใส่ หยามหมิ่นเกียรตินลินทุกครั้ง ก็แทรกมาราวกับจะตอกหน้าเขาว่า ไม่แปลกเลยที่นลินจะเลือกคนอื่น

ทั้งหมด มันเพราะเขาทำตัวเองทั้งสิ้น

********************

> ไม่มีนอกกายนอกใจ <

ฝากเอ็นดู (ตบตี) ภูมินทร์ ให้เต็มที่ รับรองว่าเห็นใจอ่อนแต่พอเอาจริง นลิน ก็พร้อมสู้เหมือนกัน แล้วรักน้องพอลกันเยอะๆ น้องน่าน้วยมากกกกกก