เจ้าสัว : หวงก้างอะไร...
ก้างจืดชืดแบบนั้นเขาไม่คิดจะหวงหรอกน่า
.
.
.
ผ่านไปไม่นาน…
“รีบไสหัวไปให้พ้นหน้ากู แล้วอย่าเสือกมายุ่งกับคนของกูอีก ถ้ามึงไม่ไปตอนนี้ มึงได้คลานออกไปแน่ ไป!”
“แกได้ยินเหมือนที่ฉันได้ยินไหม คนของเจ้าสัวว่ะ”
“เด็กคนนั้นมันน้องปีหนึ่งไม่ใช่เหรอ แถมยังเป็นสายรหัสของพี่เจ้าสัวด้วยไม่ใช่หรือไง”
“หรือว่าจะเข้าตำราสมภารกินไก่วัด สองคนนั้นเป็นอะไรกันกันแน่นะ”
…
“...อย่ายืนขวางประตูสิครับ ผมจะเข้าห้องแล้ว…”
แสนดีกล่าว ทว่าคำพูดสุดท้ายถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อจู่ ๆ เจ้าสัวก็ใช้มือทั้งสองข้างจับที่แก้มของเขา พลันร่างกายทั้งร่างชาหนึบเหมือนถูกสาปให้กลายเป็นหิน ยิ่งพออีกฝ่ายเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ แสนดียิ่งหายใจไม่ทั่วท้อง
“ตั้งใจทำข้อสอบนะ ขอให้ได้คะแนนสมกับความตั้งใจ อย่ากดดันตัวเอง แล้วก็นอนหลับให้พอด้วย ด้วยความหวังดีจากลุงรหัสครับ เพี้ยง!” ชายหนุ่มทำท่าเป่ากระหม่อมใส่ราวกับตั้งใจจะให้พรซึมลงไป
ทะ… ทำบ้าอะไรวะครับ!
แสนดีเหมือนถูกสาปให้ยืนนิ่งอยู่กับที่ เปล่งเสียงออกไปก็ยังทำไม่ได้ กระทั่งเจ้าสัวปล่อยมือออกและเดินหายเข้าไปหลังบานประตูห้องห้าศูนย์หกก็แล้ว คนตัวเล็กก็ยังคงยืนช็อกกับการให้พรรูปแบบพิสดารเมื่อครู่ไม่เลิก
ไอ้... ไอ้พี่เจ้าสัว! ทำอะไรของพี่ครับเนี่ย!!
ติดต่อ-ติดตามนักเขียนได้ที่
Facebook : ไรท์มิลิน
Facebook เพจ : ไนท์จัสมิน
Tiktok : milinauthor
คำเตือน ⚠️ รบกวนคุณนักอ่าน อ่านคำเตือนก่อนนะคะ
นิยายเรื่องนี้เป็นแนวชายรักชาย (BL)
นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาโจ่งแจ้งบางช่วง ชื่อตัวละคร สถานที่ และการกระทำล้วนเป็นเรื่องสมมติ
เป็นเพียงจินตนาการของผู้แต่งเท่านั้น เหมาะสำหรับนักอ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป
Dirty talk : ใช้คำพูดหยาบโลน
สงวนสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537 และที่แก้ไขเพิ่มเติม ห้ามคัดลอก
ทำซ้ำดัดแปลงหรือนำส่วนหนึ่งส่วนใดของนิยายไปเผยแพร่หรือกระทำการใด ๆ ก่อนได้รับการอนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของ
หากฝ่าฝืนจะดำเนินการทางกฎหมายให้ถึงที่สุด
Guest
